Deneysel pnömoperitoneum modelinde intraabdominal basınç değişikliklerinin immünolojik etkiler
Immunological effects of intraabdominal pressure variations in an experimental pneumoperitoneum model
- Tez No: 1006556
- Danışmanlar: PROF. DR. DERYA KARAKOÇ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Genel Cerrahi, General Surgery
- Anahtar Kelimeler: Pnömoperitoneum, intraabdominal basınç, sitokin yanıtı, miyeloid hücreler, laparoskopik cerrahi, Pneumoperitoneum, intra-abdominal pressure, cytokine response, myeloid cells, laparoscopic surgery
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Laparoskopik cerrahinin temelini, batın içine karbondioksit (CO₂) gazı verilerek oluşturulan pnömoperitoneum oluşturmaktadır. Klinik uygulamada intraabdominal basıncın genellikle 12–14 mmHg düzeyinde tutulmasının güvenli olduğu kabul edilmekle birlikte, farklı basınç ve maruziyet sürelerinin immün yanıt üzerindeki etkileri tam olarak aydınlatılamamıştır. Bu çalışma, farklı pnömoperitoneum basınçları ve sürelerinin immünolojik parametreler üzerindeki etkilerini deneysel modelde değerlendirmeyi amaçlamıştır. Çalışma, her grupta 8 hayvan olmak üzere toplam 56 BALB/c fare üzerinde yürütüldü. Gruplar; Sham, 5, 10 ve 15 mmHg CO₂ basınçlarında 2 ve 4 saatlik uygulamalar şeklinde oluşturuldu. Deney gruplarında 60 dakika CO₂ pnömoperitoneum uygulanmış, ardından gaz boşaltılarak hayvanlar belirlenen süre sonunda sakrifiye edilmiştir. Peritoneal lavaj ve karaciğer dokusunda miyeloid hücre sayısı ve dağılımı, makrofaj alt popülasyonları, aktivasyon belirteçleri, reaktif oksijen türleri (ROT), nitrik oksit (NO) indeksleri ile serum ve karaciğer sitokin düzeyleri analiz edilmiştir. Peritoneal lavaj örneklerinde 4 saatlik gruplarda toplam miyeloid hücre yüzdesi 2 saatlik gruplara göre anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (P<0.05). Sham grubunda makrofaj oranı yüksek, granülosit oranı düşük saptanmıştır (P<0.05). Aktivasyon belirteçleri ile ROT ve NO indekslerinde genel olarak anlamlı farklılık belirlenmemiştir. Ancak 10 mmHg CO₂/2 saat grubunda granülosit ROT ve NO aktivitelesi bazı gruplara göre anlamlı düzeyde yüksek olduğu saptanmıştır (P<0.05). Karaciğer dokusunda miyeloid hücre parametreleri, aktivasyon göstergeleri ve oksidatif stres indekslerinde anlamlı değişiklik gözlenmemiştir. Bununla birlikte, Sham grubunda granülosit (F4/80⁻Gr1⁺⁺) dağılımı 10 mmHg 4 saat grubuna göre anlamlı düzeyde düşük bulunmuştur (P<0.05). Kan serum sitokin analizlerinde basınca bağlı değişiklikler izlenmiştir. Pnömoperitoneum gruplarında bazı proinflamatuvar sitokinler (IFN-γ, TNF-α, IL-2, IL-6, IL-9, IL-17A, IL-22) anlamlı olarak değişirken (P<0.05); IL-4, IL-5, IL-10, IL-13, IL-17F ve IL-21 düzeylerinde anlamlı farklılık gözlenmemiştir (P>0.05). Karaciğer dokusu sitokin panelinde ise IL-2, IL-4, IL-9, IL-17A ve IL-21 düzeylerinde anlamlı değişiklik (P<0.05) saptanmış olup, diğer sitokinlerde anlamlı fark bulunmamıştır (P>0.05). Sonuç olarak, intraabdominal basınç düzeyi ve maruziyet süresi özellikle myeloid hücre dağılımı ve serum proinflamatuvar sitokin yanıtını etkilemektedir. Bulgular, immünolojik açıdan mümkün olan en düşük etkili pnömoperitoneum basıncının tercih edilmesinin daha rasyonel olabileceğini düşündürmektedir. Ancak klinik yansımaların ortaya konulabilmesi için ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.
Özet (Çeviri)
Laparoscopic surgery is fundamentally based on pneumoperitoneum, which is created by insufflating carbon dioxide (CO₂) into the abdominal cavity. Although maintaining intra-abdominal pressure at 12–14 mmHg is generally considered safe in clinical practice, the effects of different pressures and exposure durations on immune responses have not been fully elucidated. This study aimed to evaluate the effects of varying pneumoperitoneum pressures and durations on immunological parameters using an experimental model. The study was conducted on a total of 56 BALB/c mice, with 8 animals per group. The groups included sham and CO₂ insufflation at 5, 10, and 15 mmHg for 2 and 4 hours. Pneumoperitoneum was established and maintaned for 60 minutes, after which the gas was released and the animals were sacrificed at the predetermined time points. Peritoneal lavage and liver tissues were analyzed for total myeloid cell counts and distribution, macrophage subpopulations, activation markers, reactive oxygen species (ROS), nitric oxide (NO) indices, and serum and liver cytokine levels. In peritoneal lavage samples, the proportion of total myeloid cells was significantly higher in the 4-hour groups compared with the 2-hour groups (P<0.05). The sham group exhibited a higher macrophage proportion and a lower granulocyte proportion (P<0.05). No statistically significant differences were observed in activation markers or in ROS and NO indices overall. However, granulocyte ROS and NO activity in the 10 mmHg CO₂/2-hour group was significantly elevated compared to certain other groups (P<0.05). In liver tissue, no significant alterations were detected in myeloid cell parameters, activation markers, or oxidative stress indices. Nevertheless, the distribution of granulocytes (F4/80⁻Gr1⁺⁺) in the sham group was significantly lower than that observed in the 10 mmHg/4-hour group (P<0.05). Serum cytokine analysis revealed pressure-dependent changes. Proinflammatory cytokines (IFN-γ, TNF-α, IL-2, IL-6, IL-9, IL-17A, IL-22) were significantly altered in high-pressure groups (P<0.05), whereas IL-4, IL-5, IL-10, IL-13, IL-17F, and IL-21 levels remained unchanged (P>0.05). In liver tissue, IL-2, IL-4, IL-9, IL 17A and IL-21 levels showed significant changes (P<0.05), while other cytokines were not significantly affected (P>0.05). In conclusion, the level of intra-abdominal pressure and the duration of exposure significantly influence myeloid cell distribution as well as the serum proinflammatory cytokine response. These findings suggest that, from an immunological standpoint, the use of the lowest effective pneumoperitoneum pressure may represent a more rational approach. Nevertheless, further studies are needed to elucidate the clinical implications of these findings.
Benzer Tezler
- Kontrolsüz hemorajik şok modelinde pnömoperitonyum'un hemodinamik, solunumsal ve renal etkileri
Başlık çevirisi yok
FERİDUN BULUT
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2003
Genel CerrahiOndokuz Mayıs ÜniversitesiGenel Cerrahi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. METE KESİM
- Deneysel pnömoperitoneum modelinde farklı basınç ve farklı sürelerde oksidatif stres
Başlık çevirisi yok
LEVENT GÖNLÜŞEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1999
Genel CerrahiOndokuz Mayıs ÜniversitesiGenel Cerrahi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. KAYHAN ÖZKAN
- Ratlarda cerulein ile oluşturulan deneysel pankreatit modelinde, Farklı intraabdominal basınç değerlerinin pankreatit şiddeti üzerine olan etkiler
Effects of acute edematous pancreatitis and pneumoperitoneum at different pressures in rats with acute pancreatitis
HİLMİ UYAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
Genel CerrahiAfyon Kocatepe ÜniversitesiCerrahi Tıp Bilimleri Bölümü
DOÇ. DR. COŞKUN POLAT
- Pnömoperiton oluşturulmuş sıçanlarda barotravmanın erken dönem akut faz reaktanları ile değerlendirilmesi
Evaluation of pneumoperitoneum induced barotrauma with acute phase reactants in an experimental rat model
BURAK ERKUŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
Çocuk CerrahisiKocaeli ÜniversitesiÇocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MELİH TUGAY
- Tavşanlarda, deneysel laparoskopik cerrahi modelinde, karbondioksit pnömoperitonyumun serebrovasküler hemodinami üzerine etkisi
Başlık çevirisi yok
NAZİF ERKAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1998
Genel CerrahiDokuz Eylül ÜniversitesiGenel Cerrahi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. İBRAHİM ASTARCIOĞLU