Tip 2 Diyabet Progresyon ve Komplikasyonları ile Oksidatif Stres, Neuregulin-4 ve Malondialdehit Düzeyleri İlişkisi
Association of Oxidative Stress, Neuregulin-4 and Malondialdehyde Levels with Progression and Complications of Type 2 Diabetes
- Tez No: 1006989
- Danışmanlar: PROF. DR. NİLGÜN IŞIKSAÇAN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Biyokimya, Biochemistry
- Anahtar Kelimeler: Diabetes mellitus-tip 2, Diabetik nefropatiler, Diabetik nöropatiler, Diabetik retinopati, Malondialdehit, Nörogulin 4, Oksidatif stres, Diabetes mellitus-type 2, Diabetic nephropathies, Diabetic neuropathies, Diabetic retinopathy, Malondialdehyde, Neuregulin 4, Oxidative stress
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Biyokimya Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş: Diyabet olgularının büyük çoğunluğunu oluşturan tip 2 diabetes mellitus (T2DM) insülin direnci ve ilerleyici β-hücre disfonksiyonu ile karakterizedir. Diyabet ilişkili vasküler hasarın patogenezinde hipergliseminin tetiklediği çeşitli metabolik yolaklar aracılığıyla artan mitokondriyal reaktif oksijen türleri (ROS) üretimi ve buna bağlı gelişen oksidatif stres merkezi rol oynamaktadır. Oksidatif stres hem ilerleyici beta hücre harabiyetine hem de mikrovasküler komplikasyonların gelişimine katkı sunmaktadır. Lipid peroksidasyonu ürünlerinden biri olan malondialdehit (MDA) oksidatif hasarın göstergelerinden biri olarak kabul edilmektedir. Total oksidan durum (TOS), total antioksidan durum (TAS) ve bu iki parametrenin oranı ile hesaplanan oksidatif stres indeksi (OSİ), oksidan–antioksidan dengenin değerlendirilmesinde kullanılan belirteçlerdir. Kahverengi adipoz dokudan salgılanan bir adipokin olan neuregulin-4 (NRG4) enerji homeostazisi, lipid metabolizması ve insülin duyarlılığının düzenlenmesinde rol oynayabileceği gösterilmiştir. Çalışmamızda T2DM tanılı hastalarda TOS, TAS ve OSİ, MDA ve NRG4 düzeylerinin değerlendirilmesi ve bu parametrelerin T2DM progresyonu ve diyabetik mikrovasküler komplikasyonlarla olan ilişkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: Çalışmaya Sağlık Bilimleri Üniversitesi Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Dahiliye Polikliniği'nde American Diabetes Association (ADA) kriterlerine göre T2DM tanısı almış 90 hasta dahil edilmiştir. MDA ve NRG4 ölçümleri ELİSA yöntemiyle, TAS ve TOS ölçümleri spektrofotometrikve OSİ hesaplanmıştır. Sonuçlar %95 güven aralığında değerlendirilmiş ve p<0.05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: Hastalar diyabet tanı sürelerine göre üç gruba ayrılmıştır. Gruplar arasında yaş (p=0,020) ve mikrovasküler komplikasyon görülme sıklığında anlamlı fark bulunmuştur (p=0,008). Serum MDA, NRG4, TOS ve OSI düzeyleri açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanırken (p<0.05), TAS düzeyleri açısından anlamlı fark bulunmamıştır. Mikrovasküler komplikasyonu bulunan hastalarda yaş ve diyabet süresinin anlamlı derecede daha yüksek olduğu belirlenmiştir (p<0.05). Sonuç: Elde ettiğimiz sonuçlar oksidatif stres belirteçlerinin T2DM hastalarında mikrovasküler komplikasyonların gelişimi ile ilişkili olabileceğini, hasta takibi ve hastalık sürecinin değerlendirilmesinde potansiyel biyobelirteçler olarak kullanılabileceğini düşündürmektedir. Daha geniş hasta gruplarında yapılacak çalışmalar klinik kullanım değerini daha iyi ortaya koyacaktır.
Özet (Çeviri)
Background: T2DM which accounts for the vast majority of diabetes cases and is characterized by insulin resistance and progressive pancreatic β-cell dysfunction. Chronic hyperglycemia activates several metabolic pathways that increase mitochondrial production of ROS, therefore promoting oxidative stress. Oxidative stress contributes to development of microvascular complications and beta cell dysnfunction. MDA, a product of lipid peroxidation is used as a biomarker of oxidative damage. TOS, TAS and the OSI which is calculated as the ratio of TOS to TAS, are biochemical parameters used to assess systemic oxidant–antioxidant balance. NRG4, an adipokine predominantly secreted by brown adipose tissue, has been implicated in the regulation of energy homeostasis, lipid metabolism, and insulin sensitivity. This study aimed to evaluate TOS, TAS, OSI, MDA, and NRG4 levels in patients with T2DM and to investigate their relationship with disease progression and diabetic microvascular complications. Materials and Methods: 90 adult patients aged between 18 and 70 years who were diagnosed with T2DM according to the ADA criteria and followed at the Internal Medicine Outpatient Clinic of University of Health Sciences Bakırköy Dr. Sadi Konuk Training and Research Hospital were included in the study. MDA and NRG4 levels were determined using ELISA, TOS and TAS measured spectrophotometrically and OSI was calculated. Results were evaluated at confidence interval of 95% and p-value < 0.05 was considered statistically significant. Results: Patients were stratified into three groups according to diabetes duration. A statistically significant difference in age (p = 0.020) and the prevalence of microvascular complications was (p = 0.008) observed among the groups. Serum MDA, NRG4, TOS, and OSI levels showed statistically significant differences among the groups (p < 0.05), whereas TAS levels did not differ significantly (p = 0.098). Patients with microvascular complications were found to have significantly higher age and longer duration of diabetes (p < 0.05). Conclusion: The findings suggest that oxidative stress markers may play a role in the development of diabetic microvascular complications and could serve as potential biomarkers for follow up and evaluating disease progression in patients with T2DM. Further studies with larger patient populations are needed to clarify the clinical utility of these markers.
Benzer Tezler
- Tip 1 diyabeti olup nefropatisi olan ve olmayan hastalarda iskemi modifiye albumin ve arteriyel sertliğin değerlendirilmesi
Evaluation of ischemia modified albumin and arterial stiffness in patients with type 1 diabetes and with and without nephropathy
SEVDA KOÇAK UÇKUN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SİBEL ERSAN
PROF. DR. HARUN AKAR
- Tip 2 diyabet oluşturulmuş sıçanlarda silimarin, oleuropein ve saksagliptinin oksidan–antioksidan sistemler üzerine etkisi
The effect of silymarin, oleuropein and saxagliptin on oxidant-antioxidant systems in type 2 diabetic rats
SEDEF ZİYANOK
- Nefropatısı olan dıyabetık hastalarda oksidatif stres parametrelerinin incelenmesi
Investigation of oxidative stress parameters in patients with diabetic nepropathy
GHADAH SAFAA SAUD SAUD
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSelçuk ÜniversitesiTıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SEDAT ABUŞOĞLU
- Diyabetik genç ve yaşlı sıçanlarda piridoindol türevi SM1EC2' in vasküler reaktivite, endotel fonksiyonları ve gliko-oksidatif stres belirteçleri üzerine etkileri
The effects of SM1EC2 as derivated pyridoindole on vascular reactivity, endothelial functions and markers of glico-oxidative stress in diabetic old and young rats
AYŞE ARZU ŞAKUL
Doktora
Türkçe
2014
Eczacılık ve FarmakolojiGazi ÜniversitesiFarmakoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ÇİMEN KARASU
- Kronik hemodiyaliz programında olan tip II diabetik olgularda oksidatif stres ve antioksidan sistem dengesi değişiklikleri
Oxidative stress and antioxidant system balance differences in type II diabetic patients going on chronic heamodialysis
EVRİM DURSUN