Geri Dön

Dekompanse siroz hastalarında bilirubin seviyesi ile nozokomiyal enfeksiyon gelişme riski arasındaki ilişkinin incelenmesi

Investigation of the relationship between bilirubin levels and the risk of nosocomial infection in patients with decompensated cirrhosis

PDF İndir

  1. Tez No: 1007133
  2. Yazar: ALİ LEVENT GÜNGÖR
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ ALİ KARATAŞ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Gastroenteroloji, Gastroenterology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Gazi Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Dekompanse siroz, karaciğerin yapısal ve işlevsel bütünlüğünün bozulduğu, bir çok organda disfonksiyon ile birlikte kronik karaciğer hastalığının komplikasyonlarla seyreden evresidir. Bu evredeki hastalar enfeksiyonlara daha duyarlı hale gelir ve bu hasta grubunda mortalite ile morbiditenin başlıca nedenlerinden biri enfeksiyonlardır. Enfeksiyon gelişimi; hali hazırda kötü giden karaciğer işlevini daha da kötüleştirmekte, multi organ yetmezliği ve artmış mortaliteye neden olmaktadır. Bu nedenle, enfeksiyon gelişimini ve riskini erken öngörebilecek biyobelirteçlerin tanımlanması klinik anlamda önemli bir yere sahiptir. Bu çalışma, dekompanse siroz tanısı ile hastaneye yatırılan hastalarda serum bilirubin düzeyi ile nozokomiyal enfeksiyon gelişimi arasındaki ilişkiyi değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Enfeksiyonların, bu hastalığın prognozunda önemli bir yere sahip olduğu bilinmektedir. Bu nedenle bilirubin düzeyinin enfeksiyon gelişimi açısından öngörücü özelliğinin saptanması klinik anlamda büyük önem taşımaktadır. Çalışmamızda 2014-2024 yılları arasında Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Gastroenteroloji Servisi'ne yatışı yapılan ve yatış anında enfektif kliniği olmayan, antibiyotik tedavisi almayan dekompanse sirozlu hastalar dahil edilmiştir. Toplamda 284 hastanın verileri retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Her hasta için demografik özellikler, siroz etiyolojisi, siroz komplikasyonları, labaratuvar parametreleri ve Child-Pugh ile MELD-Na gibi skorları kaydedilmiştir. Enfeksiyon gelişen ve gelişmeyen gruplar arasında, bu parametreler t-testi, Mann-Whitney U testi ve Ki-kare testi ile analiz edilmiştir. Her bir değişken için çoklu model öncesi tekli logistik regresyon ile analiz yapılmış. P değeri <0.2 olanlar çoklu değişken logistik regresyon analizine dahil edilerek bağımsız öngörücüler saptanmıştır. Ayrıca çalışmamızda Kaplan-Meier ve Cox Regresyon analizleriyle, survival analizler de yapılmıştır. Çalışmamızda 284 hastanın % 31,7'sinde (n=90) nozokomiyal enfeksiyon gelişmiştir. En sık gelişen enfeksiyon türleri sırasıyla idrar yolu enfeksiyonu (%30), spontan bakteriyel peritonit (%25,6), pnömoni (%21,1) ve yumuşak doku enfeksiyonları (%15,6) olarak saptanmıştır. Nozokomiyal enfeksiyon gelişen grupta hem total hem de direkt bilirubin düzeyleri anlamlı şekilde daha yüksek bulunmuştur. ROC analizine göre total bilirubin için 1,78 mg/dl cut-off değeri ve 0,74 AUC değeri elde edilmiştir. Tek değişkenli logistik regresyon analizlerinde; HES varlığı, HRS varlığı, Child C sınıfında olmak, total bilirubin, direkt bilirubin, CRP, prokalsitonin, MELD-Na, INR, AST, albümin nozokomiyal enfeksiyon riskinde anlamlı olarak bulunsa da çok değişkenli analizlerde sadece total bilirubin bağımsız öngörücü olarak sonuçlanmıştır. Direkt bilirubin ile yakın korelasyon gösterdiğinden ileri analizlerde sadece total bilirubin parametresi kullanılmıştır. Ayrıca total bilirubin düzeylerindeki her logaritmik (log ln) bir birim artışı mortalite riskini 1.6 kat kadar artırdığı saptanmıştır. Ayrıca çalışmamızda ikincil bulgu olarak dekompanse siroz ile yatırılan hastalarda mortalite ile bağımsız iki değişken, yaş ve total bilirubin düzeyi, saptanmıştır. Total bilirubin düzeyi, dekompanse sirozlu hasta grubunda nozokomiyal enfeksiyon gelişimini öngörmede en önemli belirteçlerden biridir. Bu parametre, karaciğer rezervinin yanı sıra immun disfonksiyonunu da yansıtması klinik uygulamada değerli bir gösterge olduğunu düşündürmektedir. Bu belirtecin kolay uygulanabilir, ucuz ve objektif bir laboratuvar parametresi olması da erken uyarı belirteci olarak kullanılabilirliğine dayanak sağlar. Elde edilen tüm bu bilgiler, dekompanse sirozlu hastalarda enfeksiyon riskini öngörmede ve prognoz tayininde total bilirubin düzeylerinin rutin klinik uygulamaya dahil edilmesinin uygun olacağını göstermektedir.

Özet (Çeviri)

Decompensated cirrhosis represents the advanced stage of chronic liver disease in which the structural and functional integrity of the liver is severely impaired and multiple organ dysfunction occurs. Patients in this phase become more susceptible to infections, which are among the leading causes of morbidity and mortality in this population. The occurrence of infections in these individuals further deteriorates already compromised liver function, leading to multi-organ failure and increased mortality. Therefore, identifying biomarkers that can predict infection development and risk at an early stage holds critical clinical importance for the follow-up and management of these patients. This study aimed to evaluate the relationship between serum bilirubin levels and the development of nosocomial infections in patients hospitalized with decompensated cirrhosis. Infections play a crucial role in determining the prognosis of this disease. Therefore, determining the predictive value of bilirubin levels in terms of infection development is of great clinical significance. The study included patients diagnosed with decompensated cirrhosis who were hospitalized in the Gastroenterology Department of Gazi University Faculty of Medicine between 2014 and 2024. Patients who did not have any clinical signs of infection at admission and were not receiving antibiotic therapy were included. Data from a total of 284 patients were retrospectively evaluated. For each patient, demographic characteristics, etiology of cirrhosis, complications of cirrhosis, laboratory parameters, and scoring systems such as Child-Pugh and MELD-Na were recorded. Comparisons between the groups with and without infection were made using the t-test, Mann–Whitney U test, and Chi-square test. Each variable was first analyzed by univariate logistic regression before being included in the multivariate model. Variables with a p-value < 0.2 were entered into multivariate logistic regression analysis to identify independent predictors. Additionally, survival analyses were performed using Kaplan–Meier and Cox regression methods. Nosocomial infection developed in 31.7% (n = 90) of the 284 patients. The most frequent types of infection were urinary tract infection (30%), spontaneous bacterial peritonitis (25.6%), pneumonia (21.1%), and soft tissue infections (15.6%). Both total and direct bilirubin levels were found to be significantly higher in the group that developed nosocomial infections. According to ROC analysis, the cutoff value for total bilirubin was 1.78 mg/dL with an AUC of 0.74. In univariate logistic regression analyses, the presence of hepatic encephalopathy (HE), hepatorenal syndrome (HRS), Child-Pugh Class C, total bilirubin, direct bilirubin, CRP, procalcitonin, MELD-Na, INR, AST, and albumin were significantly associated with nosocomial infection risk. However, in multivariate analyses, only total bilirubin remained as an independent predictor. Because of its strong correlation with direct bilirubin, only total bilirubin was included in further analyses. Moreover, each logarithmic (log ln) unit increase in total bilirubin levels was found to increase mortality risk by 1.6-fold. As a secondary finding, age and total bilirubin were identified as independent predictors of mortality in patients hospitalized with decompensated cirrhosis. Total bilirubin level is one of the most important predictors of nosocomial infection development in patients with decompensated cirrhosis. This parameter reflects not only hepatic reserve but also immune dysfunction, making it a valuable clinical indicator. Its simplicity, low cost, and objectivity as a routinely measurable laboratory parameter further support its use as an early warning biomarker. These findings suggest that incorporating total bilirubin levels into routine clinical practice could be beneficial for predicting infection risk and determining prognosis in patients with decompensated cirrhosis.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    419864

    Hepatit B virüs ve hepatit D virüs ilişkili hepatoselüler karsinomlu hastalarda RS17401966 tek nükleotid polimorfizmi varlığı ve hepatoselüler karsinom gelişimindeki etkisi

    Presence of RS17401966 single nucleotide polymorphism in patients with hepatitis B virus and hepatitis D virus related hepatocellular carcinoma and influence in the development of hepatocellular carcinoma

    SEÇKİN ÖZGÜL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    GastroenterolojiAnkara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SÜLEYMAN CİHAN YURDAYDIN

  2. Tez No

    482730

    Spontan bakteriyel peritonit tanısı alan hastaların klinik ve laboratuvar özellikleri

    Clinicial and laboratory features of patients treated withspontaneous bacterial peritonitis

    TUĞBA OCAK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    GastroenterolojiUludağ Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MACİT GÜLTEN

  3. Tez No

    311469

    Spontan bakteriyel peritonit tanısı olan sirozlu olgularda prognozu belirleyen risk faktörleri

    Risk factors in determination of prognosis in cirrhotic patients diagnosed with spontaneous bacterial pertonitis.

    RAMAZAN GÖKDEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    GastroenterolojiOndokuz Mayıs Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET BEKTAŞ

  4. Tez No

    297503

    Karaciğer naklinde ve kronik viral hepatitli hastalarda prohepcidin ve demir parametrelerinin değişiminin araştırılması

    Analysıs of the prohepcıdın and ıron parameters of lıver transplantatıon patıents and patıents wıth chronıc vıral hepatıtıs

    ÖZLEM ÖZDEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    GastroenterolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MESUT AKARSU

  5. Tez No

    419648

    Kronik hepatit ve sirozda serum hyaluronik asit düzeyi ile hepatik fibrozis ilişkisi

    The relationship of serum hyaluronic acid with hepatic fibrozis in chronic hepatitis and cirrhosis

    ESRA NUR ADEMOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    GastroenterolojiSağlık Bakanlığı

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    UZMAN ERDAL ESKİOĞLU

Geri Dön