Neoklasik realizm çerçevesinde Oslo Anlaşması sonrası Suudi Arabistan, BAE ve Mısır'ın Filistin politikaları
The Palestine policies of Saudi Arabia, the UAE, and Egypt after the Oslo accords within the framework of neoclassical realism
- Tez No: 1007558
- Danışmanlar: PROF. DR. KEMAL İNAT
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Uluslararası İlişkiler, International Relations
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sakarya Üniversitesi
- Enstitü: Ortadoğu Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Ortadoğu Çalışmaları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu tez, 1993 Oslo Anlaşmaları sonrasında Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) ve Mısır'ın Filistin meselesine yönelik dış politika tercihlerini neoklasik realizm çerçevesinde karşılaştırmalı olarak incelemektedir. Çalışma, barış girişimlerine verilen tepkiler (Oslo Süreci; 2020'de açıklanan Yüzyılın/Asrın Anlaşması ve bunu izleyen normalleşme/İbrahim Anlaşmaları gündemi) ile çatışma dönemlerindeki tepkileri (Aksa İntifadası; 2008-2009, 2012 ve 2014 Gazze saldırıları) birlikte ele alarak, üç ülkenin söylem ve davranışlarının hangi koşullarda dönüştüğünü açıklamayı amaçlamaktadır. Yöntemsel olarak tez, nitel araştırma tasarımına dayanmaktadır. Doküman incelemesi yoluyla elde edilen veriler içerik analizi ve süreç takibi yaklaşımıyla değerlendirilmiştir. Analiz, sistemik ve bölgesel baskıları (ABD'nin bölgesel önceliklerindeki değişim, ittifak ilişkileri, İran faktörü ve Arap İsyanları sonrası belirsizlik) birim düzeyi ara değişkenlerle (liderlik algıları, rejim güvenliği kaygıları, iç siyasal kısıtlar ve ideolojik öncelikler) birlikte ele almaktadır. Bulgular, Filistin meselesinin Arap dünyasında kolektif ve ilkesel bir dava olarak konumunun zamanla aşındığını, bunun yerine rejim güvenliği, bölgesel güç dengeleri ve ittifak ilişkileri tarafından filtrelenen daha pragmatik bir politika alanına dönüştüğünü göstermektedir. Üç ülke, resmi söylemde iki devletli çözümü ve Filistin'in meşru haklarını vurgulamayı sürdürse de davranış düzeyinde tepkiler çoğunlukla düşük maliyetli araçlarla (kınama, arabuluculuk, insani yardım) sınırlı kalmış özellikle 2010 sonrasında“barış”gündemi Filistin merkezli çözüm arayışından çok bölgesel güvenlik yapısının yeniden kurulması ve normalleşme tartışmalarıyla iç içe geçmiştir.
Özet (Çeviri)
This thesis comparatively examines the foreign policy preferences of Saudi Arabia, the United Arab Emirates (UAE), and Egypt toward the Palestinian issue in the post-1993 Oslo Accords period within the framework of neoclassical realism. By jointly analyzing responses to peace initiatives (the Oslo Process; the“Deal of the Century”announced in 2020 and the subsequent normalization/Abraham Accords agenda) and reactions during periods of conflict (the al-Aqsa Intifada; the Gaza offensives of 2008-2009, 2012, and 2014), the study aims to explain under what conditions the discourse and behavior of these three countries have transformed. Methodologically, the thesis is based on a qualitative research design. Data obtained through document analysis are evaluated using content analysis and process tracing. The analysis considers systemic and regional pressures (changes in U.S. regional priorities, alliance relations, the Iran factor, and post-Arab Uprisings uncertainty) together with unit-level intervening variables (leadership perceptions, regime security concerns, domestic political constraints, and ideological priorities). The findings indicate that the Palestinian issue has gradually lost its position as a collective and principled cause in the Arab world, evolving instead into a more pragmatic policy domain filtered through regime security, regional power balances, and alliance relations. Although all three countries continue to emphasize a two-state solution and the legitimate rights of the Palestinians in their official discourse, their behavioral responses have largely been confined to low-cost instruments (condemnation, mediation, humanitarian aid). Especially after 2010, the“peace”agenda has become intertwined less with Palestinian-centered solutions and more with the reconstruction of a regional security architecture and debates over normalization.
Benzer Tezler
- Neoklasik realizm çerçevesinde İsrail'in Irak politikası
Israel's Iraq policy within the context of neoclassical realism
ABDULVAHAP MURAT AĞDEMİR
Doktora
Türkçe
2014
Uluslararası İlişkilerKara Harp Okulu KomutanlığıGüvenlik Bilimleri Ana Bilim Dalı
PROF. DR. İLHAN UZGEL
- Neoklasik realizm çerçevesinde ABD'nin Arktik politikası: Ulusal güvenlik ve enerji politiğinin analizi (2001-2020)
US Arctic policy in the framework of neoclassical realism: Analysis of national security and energy policy (2001-2020)
ÖZLEM ÖZAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2020
Uluslararası İlişkilerAnkara Hacı Bayram Veli ÜniversitesiUluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SOYALP TAMÇELİK
- Neoklasik realizm çerçevesinde ABD'nin proaktif Güney Kafkasya politikası (2001-2018)
The USA's proactive South Caucasus policy in the framework of neoclasic realism (2001-2018)
ÖNDER ÇOBAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2020
Uluslararası İlişkilerKaradeniz Teknik ÜniversitesiUluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. İSMAİL KÖSE
- Neoklasik realizm çerçevesinde değişen Rus dış politikası: Kosova ve Kırım vakalarının karşılaştırmalı analizi
Changing Russian foreign policy in the framework of neoclassical realism: A comparative analysis of Kosovo and Crimea cases
ATAKAN BASMACI
Yüksek Lisans
Türkçe
2022
Uluslararası İlişkilerİzmir Katip Çelebi ÜniversitesiUluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MAKBULE DİDEM BUHARİ GÜLMEZ
- Neoklasik realizm çerçevesinde Bush ve Obama dönemlerinde Türkiye'ye yönelik Amerikan dış politikası
American foreign policy towards Türkiye during Bush and Obama administrations in the framework of neoclassical realism
MUSTAFA ÇAKIR
Doktora
Türkçe
2024
Uluslararası İlişkilerAkdeniz ÜniversitesiUluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. FULYA ÖZKAN