Geri Dön

Ratların tam katlı deri yaralarında asprosin hormonunun yara iyileşmesi üzerine etkisinin moleküler, histopatolojik ve klinik olarak araştırılması

Molecular, histopathological and clinical investigation of the effect of asprosin hormone on wound healing in full-thickness skin wounds of rats

  1. Tez No: 1011756
  2. Yazar: MEHMET SIDIK HURMA
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ALİ HAYAT
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Veteriner Hekimliği, Veterinary Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Adipokinler, Asprosin, Hormonlar, Adipokines, Asprosin, Hormones
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Harran Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Veterinerlik Cerrahisi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Yara iyileşmesi, hemostaz, inflamasyon, proliferasyon ve yeniden onarım (remodeling) olarak adlandırılan dört temel fazdan oluşan karmaşık fizyolojik bir süreçtir. Yara iyileşmesinde 4 fazdan herhangi birinin normalden daha uzun sürmesi yarayı kronik hale getirmektedir.Kronik yaralar ağır maliyetlere, enfeksiyonun ilerlemesiyle septisemiye, ekstremitelerin amputasyonuna, beslenmenin bozulmasına ve hatta ölüme sebebiyet verebilmektedir. Kronik yaralar ile ilgili bu yükler göz önüne alındığında, etkili, düşük maliyetli ve alternatif tedavi yöntemlerine ihtiyaç duyulduğu için bu konu oldukça önem arz etmektedir. Asprosin hormonu, ilk olarak 2016'da yapılan bir çalışmada Romere vd. (2016) tarafından keşfedilmiştir. Mevcut çalışmalarda çeşitli alanlarda olumlu etkileri görülen Asprosin hormonunun deri yaralarında iyileşme üzerine etkilerinin incelendiği çalışmaya rastlanılmamıştır. Güncel bir hormon olan Asprosin'in deneysel tam katlı deri yaraları üzerindeki etkinliğinin klinik, histopatolojik ve moleküler düzeyde incelenerek ortaya konması, 7. ve 14. günlerdeki iyileşme hızına etkisinin belirlenmesi ve bu bağlamda literatüre katkı sağlanması amaçlandı. Çalışmada, 40 adet rat Asprosin grubu ve kontrol grubu (serum fizyolojik) olarak rastgele iki ana gruba ayrıldı. Her grup, 7. ve 14. günlerde onar rat sakrifiye edilecek şekilde alt gruplara ayrıldı. Ratların sırt median hattının her iki yanında 0,5 cm çaplı punch biyopsi ile iki adet tam katlı açık deri yarası oluşturuldu. Postoperatif dönemde, Asprosin grubundaki hayvanlara lokal olarak her gün 200 ng/ml yoğunluğunda Asprosin hormonu, kontrol grubuna ise serum fizyolojik uygulandı. 7. ve 14. günlerde ötenazi edilen ratların yara alanı ölçüldükten sonra yara bölgelerinden sağlam deri kısımlarını da içeren deri ve kan örnekleri biyokimyasal parametrelerin, oksidatif stres analizi, histopatolojik, immunohistokimyasal, ELISA (IL-1, IL-6, IL-10) ve moleküler analizler (qPCR (Kantitatif Polimeraz Zincir Reaksiyon)) (TNFα (Tümör Nekrosiz Faktör), BCL-2 (B-cell lymphoma gene-2) ve BAX (Bcl-2-associated X protein)) için alındı. Klinik olarak Asprosin uygulanan yaraların daha hızlı kapandığı görüldü. Histopatolojik değerlendirmelerde Asprosin grubunda fibroblast proliferasyonu ve vaskülarizasyonun daha yüksek olduğu tespit edildi. Bunun yanı sıra, 7. günde IL-6 ve IL-10 düzeylerinin Asprosin grubunda kontrol grubuna kıyasla daha düşük olduğu belirlendi. Yedinci günde VEGF ekspresyonunun kontrol grubunda Asprosin grubuna kıyasla daha yüksek olduğu belirlendi. Moleküler analizler sonucunda gruplar arası bir farklılık saptanmadı. Sonuç olarak Asprosin, hormonunun inflamatuar sitokin salınımı düzenleyerek inflamasyonu sınırladığı ve bu çalışmayla Asprosin hormonunun, yara iyileşmesine olumlu katkıları olduğu ve yaralarda güvenilir bir şekilde kullanılabileceği ortaya konmuştur.

Özet (Çeviri)

Wound healing is a complex physiological process consisting of four fundamental phases: hemostasis, inflammation, proliferation, and remodeling. Prolongation of any of these phases beyond normal limits leads to chronic wound formation. Chronic wounds may result in severe consequences such as high healthcare costs, progression of infection to septicemia, extremity amputations, nutritional impairment, and even death. Considering these burdens associated with chronic wounds, the need for effective, low-cost, and alternative treatment approaches makes this topic highly important. The hormone asprosin was first identified in a study conducted by Romere et al. in 2016. Although current studies have demonstrated the beneficial effects of asprosin in various fields, no studies have been found investigating its effects on wound healing in skin injuries. Therefore, this study aimed to evaluate the effects of the relatively novel hormone asprosin on experimental full-thickness skin wounds at clinical, histopathological, and molecular levels, to determine its impact on the rate of wound healing on days 7 and 14, and to contribute to the existing literature. In this study, 40 rats were randomly divided into two main groups: the asprosin group and the control group (physiological saline). Each group was further divided into subgroups, with ten rats sacrificed on days 7 and 14. Two full-thickness open skin wounds were created on both sides of the median dorsal line of each rat using a 0.5 cm diameter punch biopsy. During the postoperative period, rats in the asprosin group received daily local administration of asprosin hormone at a concentration of 200 ng/mL, while the control group received physiological saline. On days 7 and 14, after euthanasia, wound areas were measured, and skin and blood samples—including intact skin surrounding the wound area—were collected for biochemical parameters, oxidative stress analysis, histopathological and immunohistochemical examinations, ELISA analyses (IL-1, IL-6, IL-10), and molecular analyses using quantitative polymerase chain reaction (qPCR) for TNF-α (tumor necrosis factor), BCL-2 (B-cell lymphoma 2), and BAX (BCL-2–associated X protein). Clinically, wounds treated with asprosin exhibited faster closure. Histopathological evaluations revealed increased fibroblast proliferation and vascularization in the asprosin group. Additionally, on day 7, IL-6 and IL-10 levels were significantly lower in the asprosin group compared to the control group. On the same day, VEGF expression was found to be higher in the control group than in the asprosin group. Molecular analyses showed no significant differences between the groups. In conclusion, asprosin was shown to limit inflammation by regulating inflammatory cytokine release, and this study demonstrates that asprosin has positive effects on wound healing and can be safely used in wound treatment.

Benzer Tezler

  1. Oktil-siyanoakrilat ve fibrin yapıştırıcıların ensizyonel yara iyileşmesi üzerindeki etkileri

    Effects of octyl-cyanoacrylate and fibrin adhesives on incisional wound healing

    ABDULAZİZ GÜNDÜZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Veteriner HekimliğiFırat Üniversitesi

    Veterinerlik Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALİ SAİD DURMUŞ

  2. Ratlarda deneysel tam katlı deri yaralarının iyileşmesi üzerine propolis ve moringa oleifera yağının etkisi

    The effect of propolis and moringa oleifera oil on the healing of experimental full-thickness skin wounds in rats

    BESTAMİ YILMAZ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Veteriner HekimliğiFırat Üniversitesi

    Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET CENGİZ HAN

  3. Akut KBRN yaralarının iyileştirilmesi için gümüş/zeolit tabanlı yara örtülerinin dizaynı, üretimi ve İn Vitro/İn Vivo koşullarda etkilerinin incelenmesi

    Design, production and investigation of the effects of silver/zeolite-based wound dressings In Vitro/In Vivo conditions for the healing of acute CBRN wounds

    NİLAY TUFAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Savunma ve Savunma TeknolojileriSelçuk Üniversitesi

    Kimyasal, Biyolojik, Radyolojik ve Nükleer Savunma Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HALİS UĞUZ

    PROF. DR. SERDAR KARAKURT

  4. Aloe vera ve nigella sativa'nın yanık iyileşmesi üzerine etkileri

    Effects of aloe vera and nigella sativa on burn healing

    ŞEYDA HİLAL KAYA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Veteriner HekimliğiFırat Üniversitesi

    Veterinerlik Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALİ SAİD DURMUŞ

  5. Effects of ozonated oils (sesame oil, nigella sativa oil and hypericum perforatum oil) on wound healing process in rats

    Ratlarda ozonlanmış yağlar kullanılması (ozone edılmış susam yağı, çörek otu yağı ve kantoron yağı) yara iyileştirme prosesinin etkisi

    TAMARA RIZAOĞLU

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2018

    Veteriner HekimliğiFırat Üniversitesi

    Veterinerlik Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İBRAHİM CANPOLAT