Mimaride eğik yüzey kavramının mekansal potansiyelleri üzerine bir inceleme
An examination on the spatial potentials of the concept of oblique surface in architecture
- Tez No: 1012255
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ HANDE DÜZGÜN BEKDAŞ
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Mimarlık, Architecture
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Yıldız Teknik Üniversitesi
- Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Mimarlık Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Mimari Tasarım Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Mekanın okunabilirliğini belirleyen, biçimlenişini etkileyen temel elemanlar olarak ele alınan yatay ve dikey ögeler, statik bir mekan kurgusu sunmakta; mekanın sürekliliğini ve akışkanlığını kesintiye uğratarak bedenin hareketini ve algısını sınırlamaktadır. Bu yatay ve dikey düzenin sorgulandığı mimarlık ortamında, alternatif bir düzlem olarak eğik yüzeyler ön plana çıkmaktadır. Bu tez çalışması, eğik yüzeylerin güncel mimarlıkta kullanım alanlarını ve kullanım biçimlerine bağlı olarak yapıya sundukları mekansal potansiyelleri sistematik bir çerçeve içerisinde incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışma, nitel araştırma yöntemlerine dayalı olarak; literatür taramasıyla çerçevenin oluşturulması ve belirlenen örnek yapıların kavramsal analizleri olmak üzere kurgulanmıştır. Çalışmanın kuramsal altyapısı, mekan kavramı, eğik yüzeylerin tarihsel süreçte kullanımları ile Paul Virilio ve Claude Parent'in“Eğik İşlev”teorisi üzerinden oluşturulmuştur. Örnek yapı analizinde, 2000 yılı sonrası tasarlanan veya inşası tamamlanan on adet yapı; eğik yüzeylerin yapıda“rampa, platform, kabuk, cephe elemanı ve iç mekan elemanı”olarak kullanım alanlarına göre seçilmiştir. Yapıların analizi, eğik yüzeylerin kullanım alanları doğrultusunda yapıya sundukları“deneyim ve beden, görsel iletişim, süreklilik, sosyal kontaklar, kamusallık ve kaybolan sınırlar”olarak belirlenen potansiyeller üzerinden gerçekleştirilmiştir. Analizler sonucunda, eğik yüzeylerin yalnızca fiziksel bir yapı elemanı olmanın ötesinde mekanı tanımlayan, bedeni yönlendiren, mekansal algıyı ve deneyimi zenginleştiren önemli bir mimari eleman olduğu ortaya konmuştur. Gelecek çalışmalarda, eğik yüzeylerin farklı kullanım alanlarındaki rolleri ve yapıya sundukları yeni mekansal potansiyellerin irdelenmesinin, konuya yönelik farkındalığın artırılmasına ve mimari literatüre katkı sunulmasına olanak sağlayacağı öngörülmektedir.
Özet (Çeviri)
Horizontal and vertical elements, regarded as fundamental components determining the legibility and configuration of space, present a static spatial organization; they interrupt spatial continuity and fluidity, thereby limiting the movement and perception of the body. In an architectural context where this horizontal and vertical order is questioned, oblique planes emerge as a prominent alternative plane. This thesis aims to systematically examine the modes of use of oblique planes in contemporary architecture and the spatial potentials they offer to architectural form depending on their modes of application. The study is structured based on qualitative research methods; the framework is established through a literature review, and conceptual analyses of selected example structures are conducted. The theoretical foundation of the study is constructed through discussions on the concept of space, the historical use of oblique planes, and the Oblique Function theory developed by Paul Virilio and Claude Parent. In the analysis of case studies, ten buildings designed or completed after the year 2000 were selected based on the usage areas of oblique surfaces as“ramps, platforms, shells, facade elements, and interior elements”. The analysis is conducted through a set of spatial potentials identified as experience and the body, visual communication, continuity, social interaction, publicness, and the dissolution of boundaries, as enabled by oblique planes. The findings demonstrate that oblique planes function not merely as physical building components, but as significant architectural elements that define space, guide the body, and enrich spatial perception and experience. It is foreseen that future studies will increase awareness of the subject and contribute to the architectural literature by examining the roles of oblique planes in different areas of use and the new spatial potentials they offer to the structure.
Benzer Tezler
- Bursa Yeşil Cami pencere parmaklıklarındaki gümüş kakma motifler (2 cilt)
Başlık çevirisi yok
BEDRİ YALMAN
- Mimari tasarımda topolojik yaklaşımlar üzerine bir araştırma
A research on the topological approaches in architectural design
NACİYE MİRABOĞLU
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
MimarlıkGazi ÜniversitesiMimarlık Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ADNAN AKSU
PROF. DR. TAYYİBE NUR ÇAĞLAR
- Understanding shape preferences in architectural design through evolutionary computation
Mimari tasarımdaki şekil tercihlerini evrimsel hesaplama ile anlama
ECENUR YAVUZ
Yüksek Lisans
İngilizce
2020
Bilim ve Teknolojiİstanbul Teknik ÜniversitesiBilişim Ana Bilim Dalı
DR. MICHAEL STEFAN BITTERMANN
- Aiolis bölgesi Arkaik Dönem mimarisinde pişmiş toprak çatı elemanları
Architectural terracotta roof components in Aiolis region during the archaic period
ÖĞÜL EMRE ÖNCÜ