Geri Dön

İlkelere giden yol: Aristoteles ve Fârâbî'de felsefi diyalektik

The way to the principles: Philosophical dialectics in Aristotle and al-Fārābī

  1. Tez No: 1012320
  2. Yazar: CEMALLETTİN ERGÜN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MEHMET CÜNEYT KAYA
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Felsefe, Philosophy
  6. Anahtar Kelimeler: Bilimsel bilgi, Klasik mantık, Yeni Platonculuk, Scientific information, Classical logic, Neo platonic
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Felsefe Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Aristoteles ve Fârâbî düşüncesinde diyalektik, bir arada düşünüldüğünde felsefi bir açmaza sürükleyen, iki işleviyle ön plana çıkmaktadır. Birincisi, diyalektiğin bir diyalogda muhataba üstün gelmenin biçimsel kurallarını veren bir disiplin olmasıdır. Bu onun oldukça genel bir tabirle, bir tartışma mantığı olması anlamına gelmektedir. İkincisi ise bir varsayımın mümkün bütün durumları üzerine düşünerek nefsin ilk ilkeleri kavrayacak bir bilişsel hale gelmesini temin etmesidir. Diyalektiğe ilişkin bu iki durumu dikkate alarak çalışmamızın odağında şu problem yer almaktadır: Diyalektik, sofistçe bir tutumu andıracak şekilde nasıl hem bir tartışma mantığı hem de felsefi faaliyetin merkezi sorunu olan ilk ilkelere giden bir yola sahip olabilir? Bu çerçevede, bir yandan felsefe ve hakikati elde etmenin kendisi olmaksızın mümkün olmadığı, hakikat araştırması açısından zorunluluk ima eden yapısı, diğer yandan çelişkilere ve karşıtlara odaklanmış ve görece bir düşünce başarısızlığına sahip olan diyalektiğin bu kendine özgü ikiliğini izleyip Aristoteles ve Fârâbî'den hareketle diyalektiğin hakikat araştırmasındaki işlevleri incelenmiştir. Aristoteles'in diyalektikle ilgili nihai yargısı, diyalektiğin sadece ona özgü olan tetkik edici yetisi sayesinde bir bilimin kanıtlanamaz ilk ilkelerine giden bir yola sahip olduğudur (hodos echein arkhai). Fârâbî düşüncesinde ise diyalektiğin üç önemli işlevi bulunmaktadır. Birincisi, diyalektik, diyalektik bir eğitimle kazanılan özel bir yeti sayesinde bir insanın görünüşler karşısında kendi felsefi anlayışına (el-basîra) nasıl ulaşacağına rehberlik etmektedir. İkincisi, matematik dışındaki kesin bilimlerin çoğunda kendinde şüphe ve tereddüttün bulunmadığı ilk ilkelere diyalektik yöntem uygulanmaksızın ulaşmak mümkün değildir. Bu anlamda diyalektik Fârâbî tarafından kesinliğe giden yolun zorunlu bir uğrağı olarak sunulmaktadır. Diyalektiğin son işlevi ise toplumsal yetkinliğin sağlanabilmesi gayesiyle hakikati elde etme kabiliyeti sınırlı olan zümrelere felsefi hakikatlerin öğretilmesidir. Fârâbî, bu türden bir faaliyeti“popüler felsefe (zahirî)”veya başka bir adlandırmayla "din (el-mille) olarak adlandırmaktadır.

Özet (Çeviri)

In the thought of Aristotle and al-Fārābī, dialectic stands out with two functions that, when considered together, lead to a philosophical dilemma. The first is that it is a discipline that gives the formal rules of prevailing over the interlocutor in a dialectical dialog. In very general terms, this means that it is a logic of argument. The second is that by contemplating all possible cases of a hypothesis, it ensures that the soul becomes cognitive enough to grasp first principles. Taking these two aspects of dialectics into account, the following problem is at the center of our study: How can dialectics have both a logic of argumentation and a path to first principles, which is the central problem of philosophical activity, in a way that resembles a sophistic attitude? In this framework, the functions of dialectics in the search for truth are analyzed with reference to Aristotle and al-Fārābī, following this peculiar duality of dialectics, which, on the one hand, implies the necessity of the search for truth, without which philosophy and the attainment of truth are impossible, and, on the other hand, focuses on contradictions and opposites and has a relative failure of thought. Aristotle's final judgment on dialectics is that dialectics has a path to the nondemonstrable first principles of a science (hodos ekhein arkhai), thanks to its unique examining faculty. In al-Fārābī's thought, dialectics has three important functions. First, dialectics guides a person how to reach his own philosophical understanding (al-basīra) in the face of appearances thanks to a special faculty acquired through a dialectical education. Second, in most of the exact sciences other than mathematics, it is not possible to reach the first principles in which there is no doubt and hesitation without applying the dialectical method. In this sense, dialectics is presented by al-Fārābī as a necessary stop on the road to certainty. The last function of dialectics is to teach philosophical truths to groups whose ability to acquire truth is limited in order to ensure social perfection. al-Fārābī calls this kind of activity“popular philosophy (zahirī)”or, in other words,“religion (al-mille)”.

Benzer Tezler

  1. Farabi ve İbn-i Miskeveyh'de ahlak ve siyaset felsefesi

    Farabi and İbn Miskawaih's understanding of moral and political

    ÖZLEM AFŞAR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    FelsefeAnkara Hacı Bayram Veli Üniversitesi

    Felsefe Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. VELİ URHAN

  2. Yeni medya haberciliğinde etik sorunların eleştirel ekonomi politik bağlamı

    The critical political economy context of ethical issues in new media journalism

    EZGİ AÇIKALIN AVCI

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Radyo-TelevizyonAnkara Hacı Bayram Veli Üniversitesi

    Radyo Televizyon ve Sinema Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ZAKİR AVŞAR

  3. Kazakistan'da kulakların tasfiyesi: Tarihyazıcılığı çalışması

    Dekulakization in Kazakhstan: A study of historiography

    CİHAN BİLGİLİ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    TarihKırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi

    Tarih Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. YUNUS EMRE GÜRBÜZ

  4. Demokrat Parti Döneminde iktidar-sivil toplum kuruluşları ilişkileri: 1950-1960

    Relations with non-governmental organizations Period ruling Democratic Party: 1950-1960

    ALİ ŞAĞAN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    Türk İnkılap TarihiMarmara Üniversitesi

    Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. CEMİL ÖZTÜRK

  5. Yapıların deprem etkisi altında strüktürel davranış biçimleri ve depreme dayanıklı yapılarda mimari tasarım ilkeleri üzerine bir araştırma

    A Research on structural behaviours of buildings under the effects of earthquake and architectural design principles for earthquake-resistant buildings

    MEHMEDİ VEHBİ GÖKÇE

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    İnşaat MühendisliğiNiğde Üniversitesi

    İnşaat Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. LALE GÜREMEN