Geri Dön

Association of HbA1c level and HbA1c variability with frailty in patients aged 60 years and older with type 2 diabetes mellitus

Başlık çevirisi mevcut değil.

PDF İndir

  1. Tez No: 1016278
  2. Yazar: DUYGU AKSU
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. KADEM ARSLAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: FRAIL ölçeği, HbA1c, HbA1c varyabilitesi, kırılganlık, Tip 2 diabetes mellitus, FRAIL scale, frailty, HbA1c, HbA1c variability, type 2 diabetes mellitus
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Sancaktepe Şehit Prof. Dr. İlhan Varank Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: HbA1c varyabilitesi, tip 2 diabetes mellituslu yaşlı bireylerde glisemik dalgalanmayı yansıtan ve olumsuz klinik sonuçlarla ilişkili olduğu giderek daha fazla gösterilen bir parametre olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı, 60 yaş ve üzeri tip 2 diabetes mellitus hastalarında ortalama HbA1c düzeyi ve HbA1c varyabilitesinin kırılganlık ile ilişkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışma, 01.01.2026-15.05.2026 tarihleri arasında Şehit Prof. Dr. İlhan Varank Eğitim ve Araştırma Hastanesi İç Hastalıkları Poliklinliklerine başvuran 60 yaş ve üzeri tip 2 diabetes mellitus hastaları üzerinden yapılmıştır. Hastaların güncel demografik özellikleri, komorbiditeleri ve laboratuvar verileri incelenerek kaydedildi. Kırılganlık durumu, FRAIL ölçeği kullanılarak belirlendi. Ayrıca geçmişe yönelik 2 yıllık laboratuvar verileri hastane bilgi yönetim sistemi üzerinden geriye dönük olarak elde edildi ve değerlendirildi. HbA1c varyabilitesi standart sapma (SD), varyasyon katsayısı (CV) ve ortalamadan bağımsız değişkenlik indeksi (VIM) kullanılarak hesaplandı. HbA1c düzeyi ve varyabilite ölçütleri ile kırılganlık arasındaki değerlendirildi. Hastaların 2 yıllık HbA1c ortalamaları ve HbA1c varyabilitesi düzeyleri ile FRAIL kırılganlık puanı arasında karşılaştırmalar yapıldı. Elde edilen verilerle istatistiksel analizler yapıldı. Bulgular: Çalışmaya 171 kadın, 79 erkek olmak üzere toplam 250 tip 2 diyabetik hasta dahil edildi. Hastaların yaş ortalaması 66,28±5,89 yıldı. Hastaların %28,4'ü kırılgan, %44,4'ü kırılganlık öncesi ve %27,2'si kırılgan olmayan olarak sınıflandırıldı. Kırılgan hastalarda yaş anlamlı daha yüksek (p=0,008), kadın cinsiyet oranı anlamlı daha fazlaydı (p=0,006). Hipertansiyon (%p<0,001), kronik böbrek hastalığı (p=0,020), hiperlipidemi (p=0,019) ve astım/KOAH (p=0,001) prevalansı kırılgan hastalarda anlamlı olarak daha yüksek bulundu. Ayrıca hemoglobin (p<0,001), hematokrit (p<0,001), albümin (p<0,001) ve eGFR (p<0,001) düzeyleri anlamlı olarak daha düşük, spot idrar albümin/kreatinin oranı ise daha yüksek bulundu (p=0,006). Ortalama HbA1c düzeyi kırılgan hastalarda anlamlı olarak daha yüksek saptandı (p<0,001). HbA1c varyabilitesini gösteren SD, CV ve VIM x değerleri kırılgan hastalarda anlamlı olarak daha yüksekti (p<0,001). HbA1c varyabilitesi arttıkça FRAIL skorlarının ve kırılgan hasta oranlarının kademeli olarak yükseldiği gösterildi. Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde HbA1c varyabilitesi kırılganlık ile bağımsız olarak ilişkili bulundu (CV modeli için OR=1,091, %95 GA: 1,028–1,158; p=0,004). ROC analizinde CV HbA1c'nin kırılganlığı öngörmede istatistiksel olarak anlamlı ayırt edici güce sahip olduğu (EAA=0,682; %95 GA: 0,608–0,756; p<0,001) ve %6,51 eşik değerinin artmış kırılganlık riski ile ilişkili olduğu gösterildi. Sonuç: Çalışmamızda 60 yaş ve üzeri tip 2 diyabet hastalarında HbA1c varyabilitesinin kırılganlık ile anlamlı ve bağımsız olarak ilişkili olduğu gösterildi. Bulgularımız, yaşlı diyabetik bireylerin değerlendirilmesinde yalnızca rutin HbA1c ölçümlerinin değil, uzun dönem glisemik değişkenliğin de dikkate alınması gerektiğini düşündürmektedir.

Özet (Çeviri)

Objective: HbA1c variability has emerged as a parameter reflecting glycemic fluctuations in older adults with type 2 diabetes mellitus and has increasingly been shown to be associated with adverse clinical outcomes. The aim of this study was to evaluate the relationship between mean HbA1c level, HbA1c variability, and frailty in patients aged 60 years and older with type 2 diabetes mellitus. Materials and methods: This study was conducted among patients aged 60 years and older with type 2 diabetes mellitus who presented to the Internal Medicine Outpatient Clinics of Şehit Prof. Dr. İlhan Varank Training and Research Hospital between 01.01.2026 and 15.05.2026. Patients' demographic characteristics, comorbidities, and laboratory data were evaluated and recorded. Frailty status was assessed using the FRAIL scale. In addition, laboratory data from the previous two years were retrospectively obtained from the hospital information management system. HbA1c variability was calculated using standard deviation (SD), coefficient of variation (CV), and variability independent of the mean (VIM). The relationships between HbA1c level, HbA1c variability parameters, and frailty were analyzed. Results: A total of 250 patients with type 2 diabetes mellitus, including 171 women and 79 men, were included in the study. The mean age of the patients was 66.28±5.89 years. According to the FRAIL scale, 28.4% of the patients were classified as frail, 44.4% as pre-frail, and 27.2% as non-frail. Frail patients were significantly older (p=0.008). The proportion of women was significantly higher in the frail group (p=0.006). Hypertension (p<0.001), chronic kidney disease (p=0.020), hyperlipidemia (p=0.019), and asthma/chronic obstructive pulmonary disease (COPD) (p=0.001) were significantly more prevalent among frail patients. Hemoglobin (p<0.001), hematocrit (p<0.001), albumin (p=0.001), and eGFR (p<0.001) levels were significantly lower, whereas spot urine albumin/creatinine ratio was significantly higher in frail patients (p=0.006). Mean HbA1c level was significantly higher in frail patients (p<0.001). HbA1c variability parameters, xii including SD, CV, and VIM, were also significantly higher in frail patients (p<0.001). FRAIL scores and the proportion of frail patients increased progressively with increasing HbA1c variability. In multivariable logistic regression analysis, HbA1c variability was independently associated with frailty (CV model: OR=1.091, 95% CI: 1.028–1.158; p=0.004). ROC analysis showed that CV HbA1c had statistically significant discriminatory ability for predicting frailty (AUC=0.682; 95% CI: 0.608–0.756; p<0.001), and a cut-off value of 6.51% was associated with increased frailty risk. Conclusion: In this study, HbA1c variability was found to be significantly and independently associated with frailty in patients aged 60 years and older with type 2 diabetes mellitus. Our findings suggest that long-term glycemic variability, in addition to routine HbA1c measurements, should be considered in the evaluation of older adults with diabetes.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    1009854

    Diabetes mellitus tanılı hastalarda HBA1C ve lipid düzeyleri değişkenliğinin diyabetik nefropati gelişimi üzerine etkisinin incelenmesi

    The impact of HBA1C and lipid variability on the development of diabetic nephropathy in patients with Diabetes mellitus

    MEHMET MORAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    İç HastalıklarıMarmara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. GÖKHAN TAZEGÜL

  2. Tez No

    409385

    Diyabetik hemodiyaliz hastalarında HBA1C değişkenliğinin sağkalım ile ilişkisinin değerlendirilmesi

    Assessment of the relationship between survival and the variability of HBA1C in diabetic hemodialysis patients

    CİHAN UYSAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    NefrolojiOndokuz Mayıs Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NUROL ARIK

  3. Tez No

    519926

    Tip 1 diabetes mellitus tanısı ile izlenmekte olan çocuk ve ergenlerin dikkat, öğrenme ve bellek işlevlerinin değerlendirilmesi

    Assessment of attention, learning and memory functions of children and adolescents treated with type 1 diabetes mellitus diagnosis

    MUAZZEZ AYDIN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. KORAY MEHMET ZEYNEL KARABEKİROĞLU

  4. Tez No

    656019

    Tip 2 diyabetik hastalarda düzeltilmiş qt intervalinin kardiak sonlanımla ilişkisi

    Relationship of corrected qt interval with cardiac outcomein type 2 diabetic patients

    REMZİ YILDIZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    İç HastalıklarıSağlık Bakanlığı

    Dahiliye Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ MUSTAFA TEMİZEL

  5. Tez No

    951012

    Metabolik sendrom ve obstruktif uyku apne sendromu risk derecesinin, iskemik inme ile ilişkisi

    Relationship between metabolic syndrome and obstructive sleep apnea syndrome risk degree and ischemic stroke

    BARIŞ MALDAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    NörolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Nöroloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ABİDİN ERDAL

Geri Dön