Tip 2 diyabet tanılı hastalarda semaglutid tedavisinin beta hücre fonksiyonu ve metabolik parametreler üzerine etkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effects of semaglutide treatment on beta-cell function and metabolic parameters in patients with type 2 diabetes
- Tez No: 1018149
- Danışmanlar: PROF. DR. MEHMET SARGIN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Medeniyet Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Aile Hekimliği Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışma, tip 2 diyabetes mellitus (T2DM) tanılı hastalarda subkutan semaglutid tedavisinin 6 ay sonunda β-hücre fonksiyonu, glisemik kontrol, insülin direnci, antropometrik özellikler ve lipid parametreleri üzerindeki etkilerini değerlendirmek amacıyla planlanmıştır. Çalışma, tek merkezli ve retrospektif kohort tasarımında, müdahalesiz bir klinik araştırma olarak yürütülmüştür. Eylül 2024 ile Eylül 2025 tarihleri arasında İstanbul Medeniyet Üniversitesi Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın Şehir Hastanesi Diyabet ve Obezite Polikliniği'nde takip edilen ve semaglutid tedavisi başlanan 50 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Hastaların tedavi başlangıcı, 3. ay ve 6. ay verileri hastane bilgi yönetim sisteminden retrospektif olarak toplanmıştır. Birincil sonlanım noktası olarak C-peptid temelli homeostaz model değerlendirmesi-2 β-hücre fonksiyonu indeksindeki (HOMA2-%B) değişim değerlendirilmiştir. Tekrarlayan ölçümlerin analizinde doğrusal karma etkili model kullanılmış; zaman noktaları arasındaki ikili karşılaştırmalarda Bonferroni düzeltmesi uygulanmıştır. HOMA2-%B değerinde başlangıca göre istatistiksel olarak anlamlı artış saptanmış (medyan 70,40'tan 89,70'e; p<0,001); buna karşın C-peptid düzeylerinde anlamlı değişiklik gözlenmemiştir. Glike hemoglobin (HbA1c) düzeyinde 6 ay sonunda 1,22 puanlık anlamlı düşüş elde edilmiş (medyan %7,75'ten %6,53'e; p<0,001) ve vücut ağırlığında medyan 3,7 kg azalma izlenmiştir; antropometrik parametrelerin tümünde anlamlı düzelme saptanmıştır. Homeostaz model değerlendirmesi-2 insülin duyarlılığı (HOMA2-%S) indeksinde anlamlı artış görülmüş, homeostaz model değerlendirmesi-2 insülin direnci (HOMA2-IR) indeksinde ise anlamlı değişiklik gözlenmemiştir. HOMA2-%B değişimi ile HbA1c xv değişimi arasında orta düzeyde negatif yönlü anlamlı korelasyon saptanmış; çok değişkenli regresyon analizinde HbA1c değişiminin HOMA2-%B değişiminin tek bağımsız belirleyicisi olduğu bulunmuştur. Diyabet süresi ile HOMA2-%B değişimi arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki belirlenmiştir. Başlangıçta insülin kullanan 19 hastalık alt grupta, günlük insülin dozu değişimi ile HOMA2-%B değişimi arasında güçlü negatif korelasyon saptanmıştır. Başlangıçta insülin kullanmayan 31 hastayı kapsayan duyarlılık analizinde de HOMA2-%B'de anlamlı artış ve HbA1c'de anlamlı düşüş gözlenmiş; bu sonuçlar, birincil bulguların ekzojen insülin kullanımından bağımsız olduğunu desteklemiştir. Sonuç olarak, subkutan semaglutid tedavisi T2DM tanılı hastalarda β-hücre fonksiyonel kapasitesinde iyileşme, glisemik kontrolde belirgin düzelme ve antropometrik iyileşme ile eş zamanlı olarak gözlenmiştir. C-peptid düzeylerinin stabil seyretmesi, HOMA2-%B değişimi ile C-peptid değişimi arasında korelasyon bulunmaması ve HOMA2-%B artışının glisemik düzelme ile güçlü ilişki göstermesi; gözlenen fonksiyonel kazanımın doğrudan bir sekretagog etkiden çok glukotoksik baskının çekilmesi ve insülin duyarlılığındaki düzelmenin matematiksel yansıması ile uyumlu olduğunu düşündürmektedir.
Özet (Çeviri)
This study aimed to evaluate the effects of 6-month subcutaneous semaglutide treatment on β-cell function, glycemic control, insulin resistance, anthropometric features, and lipid parameters in patients with type 2 diabetes mellitus (T2DM). This was a single-center, retrospective, non-interventional cohort study. Fifty adults with T2DM who were initiated on semaglutide between September 2024 and September 2025 at the Diabetes and Obesity Outpatient Clinic of Istanbul Medeniyet University Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın City Hospital were included. Baseline, 3-month, and 6-month data were retrospectively retrieved from the hospital information management system. The primary endpoint was the change in the C-peptide-based homeostasis model assessment-2 β-cell function index (HOMA2-%B). Repeated measurements were analyzed using linear mixed-effects models with Bonferroni-corrected pairwise comparisons. HOMA2-%B significantly increased from baseline (median 70.40 to 89.70; p<0.001), while C-peptide levels remained unchanged. Glycated hemoglobin (HbA1c) decreased by 1.22 percentage points (median 7.75% to 6.53%; p<0.001), median weight loss was 3.7 kg, and all anthropometric parameters significantly improved. The homeostasis model assessment-2 insulin sensitivity (HOMA2-%S) index increased significantly, while no change was found in the homeostasis model assessment-2 insulin resistance (HOMA2-IR) index. The change in HOMA2-%B moderately and negatively correlated with the change in HbA1c; in multivariate regression, the change in HbA1c was the only independent determinant of the change in HOMA2-%B. Diabetes duration was negatively associated with the change in HOMA2-%B. Among the 19 patients receiving insulin at baseline, the change in daily insulin dose was strongly and negatively correlated with the change in HOMA2-%B. A sensitivity xvii analysis in 31 insulin-naïve patients also showed a significant increase in HOMA2-%B and a significant decrease in HbA1c, supporting that the primary findings were independent of exogenous insulin use. In conclusion, subcutaneous semaglutide treatment was simultaneously associated with improvements in β-cell functional capacity, glycemic control, and anthropometric measures in patients with T2DM. The stability of C-peptide levels, the lack of correlation between HOMA2-%B and C-peptide changes, and the strong association between HOMA2-%B increase and glycemic improvement suggest that the observed functional gain is more consistent with the withdrawal of glucotoxic pressure and improved insulin sensitivity than with a direct secretagogue effect.
Benzer Tezler
- 1 ocak 2018- 31 mart 2020 tarihleri arasında Akdeniz Üniversitesi Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Polikliniği'nde takip edilen tip 2 diyabetes mellitus tanılı hastaların tedavi seçiminde ulusal ve uluslararası kılavuzların tedavi önerilerine uygunluğunun değerlendirilmesi
Evaluation of compliance with treatment recommendations of national andinternational guidelines in the treatment selection of patients with type 2diabetes mellitus at Akdeniz University Endocrinology and Metabolism Policlinic between January 1, 2018 - March 31, 2020
MEHMET ZABIT KARTAL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıAkdeniz Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MUSTAFA KEMAL BALCI
- Tip 2 diyabet tanılı hastalarda demir eksikliği anemisi ile hipoglisemi gelişme sıklığı arasındaki ilişki
The relationship between iron deficiency anemia and the frequency of development of hypoglycemia in patients with Type 2 diabetes
NEVAL ŞAHİN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ALİ ÖZDEMİR
- Tip 2 diyabet tanılı hastalarda non-alkolik yağlı karaciğer hastalığı (NAYKH) farkındalığı ve tedavisinin yönetiminin retrospektif olarak değerlendirilmesi
Evaluation of NON-alcoholic fatty liver disease (NAFLD) TYPE 2 diabetes patients: treatment management and awareness
RÜMEYSA KANTAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
İç HastalıklarıDokuz Eylül Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. TEVFİK DEMİR
- Tip 2 diyabet tanılı hastalarda serum magnezyum düzeyinin uyku kalitesi üzerine etkisi
The effect of serum magnesium levels on sleep quality in patients with Type 2 diabetes
BÜŞRA NUR KARADAĞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Aile HekimliğiSağlık Bilimleri ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. YALÇIN HACIOĞLU
DR. VAHİT CAN ÇAVDAR
- TİP 2 diyabet tanılı hastalarda uyku kalitesi, depresyon ve bilişsel zayıflık görülme sıklığı ve bunların glisemik kontrole etkisi
The prevalence of sleep quality, depression, and cognitive impairment in patients with TYPE 2 diabetes and their effect on glycemic control
AYGÜN AYHAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Aile HekimliğiAnkara Yıldırım Beyazıt ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ŞEFİKA BURÇAK POLAT
DR. ÖĞR. ÜYESİ ERHAN ŞİMŞEK