Geri Dön

Deneysel bası yarası modelinde PRP ve lokal propolis uygulamasının karşılaştırmalı etkileri: Sıçan modeli üzerinde bir çalışma

Comparative effects of PRP and local propolis application in an experimental pressure ulcer model: A study in a rat model

  1. Tez No: 1021166
  2. Yazar: AKİF KAYA
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MUSTAFA KEMAL BAYAR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Anestezi ve Reanimasyon, Anesthesiology and Reanimation
  6. Anahtar Kelimeler: Bası yarası, PRP, propolis, yara iyileşmesi, Pressure ulcer, PRP, propolis, wound healing
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmada deneysel bası yarası modelinde lokal propolis ve trombositten zengin plazma (PRP), uygulamalarının yara iyileşmesi üzerindeki etkilerinin makroskopik yara alanı ölçümleri ve histopatolojik iyileşme parametreleri üzerinden karşılaştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmada toplam 22 adet erkek Wistar albino sıçan kullanılmış; 1 sıçan PRP donörü olarak ayrılırken, 21 sıçan homojen olarak kontrol, propolis ve PRP olmak üzere üç gruba ayrılmıştır. Sıçanların sırt bölgesinde 3 döngülü (16 saat iskemi, 8 saat reperfüzyon) mıknatıs yöntemiyle bası yarası oluşturulmuştur. Yaraların makroskopik alan ölçümleri ImageJ yazılımı kullanılarak 0., 3., 7. ve 14. günlerdeki yara alanı boyutları cm² cinsinden ölçülerek yapılmıştır. Makroskopik iyileşme; doğrudan ölçülen yara alanı, başlangıca göre yara alanındaki yüzdesel azalma, kümülatif yara yükü, AUC, ve iyileşme hızı parametreleri ile değerlendirildi. Histopatolojik değerlendirme 7. ve 14. günlerde alınan biyopsi örneklerinde reepitelizasyon, inflamasyon, vasküler proliferasyon ve kollajen skorları üzerinden 0–4 arası ordinal skor sistemi ile yapıldı. Normal dağılım gösteren değişkenlerde tek yönlü ANOVA ve Tukey HSD post-hoc testi, normal dağılım göstermeyen değişkenlerde Kruskal-Wallis testi ve Bonferroni düzeltmeli Mann-Whitney U testi kullanıldı. Grup içi zamansal değişimler Friedman ve Wilcoxon işaretli sıralar testleri ile, yara alanı ile histopatolojik skorlar arasındaki ilişkiler Spearman korelasyon analizi ile değerlendirildi. Ayrıca yara alanı için karma etkili lineer model destekleyici analiz olarak uygulandı. Bulgular: Başlangıç yara alanı açısından gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı, bu bulgu grupların başlangıçta karşılaştırılabilir olduğunu gösterdi. Üçüncü ve yedinci günlerde propolis grubunda yara alanı kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde daha yüksek bulundu. On dördüncü gün değerlendirmesinde yara alanı medyanı en düşük PRP grubunda, en yüksek propolis grubunda saptandı ve gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıydı. Başlangıca göre 0–14. gün yara alanındaki yüzdesel azalma PRP grubunda %90,0, kontrol grubunda %81,7 ve propolis grubunda %66,9 olarak bulundu. Bu parametre açısından PRP grubu hem kontrol hem de propolis grubuna göre anlamlı düzeyde daha yüksek iyileşme gösterdi. Kümülatif yara yükü propolis grubunda en yüksek bulundu; iyileşme hızı ise PRP grubunda kontrol ve propolis gruplarına göre anlamlı düzeyde daha yüksekti. Karma etkili lineer model analizinde grup, zaman ve grup×zaman etkileşimi anlamlı bulundu; bu sonuç yara alanındaki azalma paterninin gruplara göre farklı seyrettiğini destekledi. Histopatolojik olarak propolis grubu düşük reepitelizasyon ve yüksek inflamasyon skorlarıyla ilişkiliydi. PRP grubunda 7. günden 14. güne inflamasyon skorunda anlamlı azalma ve kollajen skorunda anlamlı artış saptandı. On dördüncü gün yara alanı ile inflamasyon skoru arasında pozitif güçlü, reepitelizasyon skoru ile negatif orta düzeyde anlamlı korelasyon bulundu. Sonuç: Deneysel bası yarası modelinde PRP uygulaması, özellikle 14. gün yara alanının daha düşük olması, başlangıca göre yara alanındaki yüzdesel azalmanın daha yüksek olması ve iyileşme hızının artması ile daha belirgin makroskopik iyileşme sağladı. Histopatolojik olarak PRP grubunda inflamasyonun azalması ve kollajen skorunun artması, makroskopik iyileşme bulgularını destekledi. Propolis uygulaması ise bu modelde kontrol ve PRP gruplarına göre daha düşük yara alanı küçülmesi, daha yüksek kümülatif yara yükü ve daha belirgin inflamatuvar yanıt ile ilişkili bulundu. Bu bulgular, PRP'nin deneysel bası yarası iyileşmesinde propolise kıyasla daha olumlu bir iyileşme profili gösterebileceğini düşündürmektedir.

Özet (Çeviri)

Objective: This study aimed to compare the effects of topical propolis and platelet-rich plasma, PRP, on wound healing in an experimental pressure ulcer model using macroscopic wound area measurements and histopathological healing parameters. Materials and Methods: A total of 22 male Wistar albino rats were used in the study; one rat was allocated as a PRP donor, while the remaining 21 rats were equally divided into three groups: control, propolis, and PRP. A pressure ulcer model was created on the dorsal region of the rats using a magnet-induced ischemia-reperfusion method consisting of three cycles, with 16 hours of ischemia and 8 hours of reperfusion in each cycle. Macroscopic wound area measurements were performed using ImageJ software by measuring wound area in cm² on days 0, 3, 7, and 14. Macroscopic healing was evaluated using directly measured wound area, percentage reduction in wound area relative to baseline, cumulative wound burden, area under the curve (AUC), and healing rate.Histopathological evaluation was performed on biopsy specimens obtained on days 7 and 14. Re-epithelialization, inflammation, vascular proliferation, and collagen deposition were assessed using an ordinal scoring system ranging from 0 to 4. For normally distributed variables, one-way ANOVA and Tukey HSD post-hoc test were used. For non-normally distributed variables, the Kruskal-Wallis test and Bonferroni-corrected Mann-Whitney U test were applied. Within-group temporal changes were evaluated using the Friedman test and Wilcoxon signed-rank test. The relationships between wound area and histopathological scores were assessed using Spearman correlation analysis. In addition, a linear mixed-effects model was performed as a supportive analysis for wound area. Results: There was no statistically significant difference among the groups in baseline wound area, indicating that the groups were comparable at the beginning of the study. On days 3 and 7, the propolis group had significantly larger wound areas than the control group. On day 14, the median wound area was lowest in the PRP group and highest in the propolis group, with a statistically significant difference among the groups. The percentage reduction in wound area from baseline to day 14 was 90.0% in the PRP group, 81.7% in the control group, and 66.9% in the propolis group. The PRP group showed a significantly greater percentage reduction than both the control and propolis groups. The cumulative wound burden, assessed by AUC, was highest in the propolis group, whereas the healing rate was significantly higher in the PRP group than in both the control and propolis groups. In the supportive linear mixed-effects model, the effects of group, time, and group×time interaction were statistically significant, indicating that the temporal pattern of wound area reduction differed among the groups. Histopathologically, the propolis group was characterized by lower reepithelialization and higher inflammation scores. In the PRP group, inflammation scores significantly decreased and collagen scores significantly increased from day 7 to day 14. On day 14, wound area showed a strong positive correlation with inflammation score and a moderate negative correlation with reepithelialization score. Conclusion: In this experimental pressure ulcer model, PRP treatment demonstrated a more favorable wound healing profile, particularly by reducing wound area on day 14, increasing the percentage reduction in wound area relative to baseline, and enhancing the healing rate. The decrease in inflammation and increase in collagen deposition in the PRP group further supported the macroscopic healing findings. In contrast, propolis treatment was associated with lower wound area reduction, greater cumulative wound burden, and more prominent inflammatory response. These findings suggest that PRP may be more effective than propolis in promoting wound healing in this experimental pressure ulcer model.

Benzer Tezler

  1. Rat iskemik yara modelinde topikal glutatyon tedavisinin yara iyileşmesi üzerine etkilerinin değerlendirilmesi

    Başlık çevirisi yok

    CAN KOPAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiGata

    Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Ana Bilim Dalı

  2. Heparinize ratlarda oluşturulan deneysel femoral arter kanama modelinde, lokal 'Microporous Polysaccharide Hemosphere (TraumaDex)' toz uygulamasının hemostaz süresine etkisi

    Effects of Microporous Polysaccharide Hemosphere (MPH; TraumaDex) on hemostasis time in a heparinized rat model with femoral artery bleeding

    ASLI AYDINOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2007

    İlk ve Acil YardımDokuz Eylül Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. GÜRKAN ERSOY

  3. Açı temelli öznitelik çıkarımı ile üst vücut postür sınıflandırması

    UPPER-BODY POSTURE CLASSIFICATION USING ANGLE-BASED FEATURE EXTRACTION

    RABİA AYŞE GÜZEL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Bilgisayar Mühendisliği Bilimleri-Bilgisayar ve KontrolSakarya Üniversitesi

    Bilgisayar Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İSMAİL ÖZTEL

  4. Sinema ve terapi Venüs`ün Çiçek Sepeti

    Cinema and theraphy the Flower Basket of Venus

    CANEL BİNGÖL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    Güzel SanatlarMarmara Üniversitesi

    Sinema Televizyon Ana Sanat Dalı

    PROF.DR. SEMİR ASLANYÜREK

  5. Mechanical behaviour of nanoporous metals reinforced with carbon based nanomaterials

    Karbon tabanlı nanomalzemelerle güçlendirilmiş nano-gözenekli metallerin mekanik davranışı

    DENİZ EZGİ GÜLMEZ

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2017

    Makine Mühendisliğiİstanbul Teknik Üniversitesi

    Makine Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. MESUT KIRCA