Geri Dön

Çocuk yoğun bakım ünitesinde farklı ebeveyn katılım yöntemlerinin aile merkezli bakıma etkisi: Randomize kontrollü çalışma

Effect of different parental involvement methods onfamily-centered care in pediatric intensive care unit: Randomized controlled trial

  1. Tez No: 1024691
  2. Yazar: NAİLE YÖRÜR
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ MERVE AZAK
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Hemşirelik, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Nursing, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Aile merkezli bakım, çocuk yoğun bakım ünitesi, ebeveyn katılımı, ebeveyn varlığı, kaygı, sağlık bakım memnuniyeti, Family-centered care, pediatric intensive care unit, parental ınvolvement, parental presence, anxiety, health care satisfaction
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu araştırma, çocuk yoğun bakım ünitesinde (ÇYBÜ) tedavi gören çocukların ebeveynlerine uygulanan farklı ebeveyn katılım yöntemlerinin ebeveynlerin aile merkezli bakım algısı, kaygı düzeyi ve sağlık bakım memnuniyeti düzeyi üzerindeki etkisini değerlendirmek amacıyla gerçekleştirildi. Yöntem: Araştırma randomize kontrollü, deneysel bir tasarımda yürütüldü. Araştırmanın örneklemini Şubat 2026-Haziran 2026 tarihleri arasında Kocaeli Şehir Hastanesi ÇYBÜ'de çocuğu tedavi gören 63 ebeveyn oluşturdu. Ebeveynler kontrol, birinci müdahale ve ikinci müdahale grubu olmak üzere üç gruba ayrıldı. Kontrol grubunda rutin ziyaret uygulandı. Birinci müdahale grubunda ebeveyn katılımı, ikinci müdahale grubunda ise ebeveyn varlığı yaklaşımı uygulandı. Veriler Çocuk ve Aile Bilgi Formu, Aile Merkezli Bakımı Değerlendirme Ölçeği (AMBDÖ), Durumluk-Sürekli Kaygı Ölçeği ve PedsQL Sağlık Bakımı Memnuniyet Ölçeği ile toplandı. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, Ki-kare testi, Kruskal-Wallis testi ve Wilcoxon Signed Ranks testi kullanıldı. Bulgular: Gruplar arasında çocukların daha önce hastaneye yatış durumu dışında sosyodemografik özellikler bakımından anlamlı bir farklılık bulunmadı (p>0,05). Müdahale öncesinde AMBDÖ ve kaygı düzeyleri açısından gruplar benzerdi (p>0,05). Müdahaleler sonrasında her iki müdahale grubunda AMBDÖ anlamlı düzeyde artarken, kontrol grubunda değişim görülmedi. Durumluk kaygı puanı her iki müdahale grubunda azalırken, sürekli kaygı puanındaki anlamlı azalma yalnızca ebeveyn varlığı grubunda saptandı. Sağlık bakımı memnuniyet düzeyi her iki müdahale grubunda artarken kontrol grubunda anlamlı değişiklik görülmedi. Son test değerlendirmelerinde müdahale gruplarının aile merkezli bakım algısı ve sağlık bakımı memnuniyet düzeyi puanları kontrol grubundan daha yüksek, durumluk kaygı puanları ise daha düşük bulundu (p<0,05). Sonuç: ÇYBÜ'de uygulanan ebeveyn katılımı ve ebeveyn varlığı yaklaşımlarının ebeveynlerin aile merkezli bakım algısını ve sağlık bakımı memnuniyet düzeyini artırdığı belirlendi. Her iki yaklaşım durumluk kaygıyı azaltırken, ebeveyn varlığı uygulamasının sürekli kaygının azaltılmasında da etkili olduğu saptandı. Bu bulgular doğrultusunda ÇYBÜ'de ebeveynlerin bakım sürecine aktif katılımını destekleyen uygulamaların yaygınlaştırılması önerilmektedir.

Özet (Çeviri)

Aim: This study was conducted to evaluate the effects of different parental participation methods applied to parents of children hospitalized in the pediatric intensive care unit (PICU) on parents' perceptions of family-centered care, anxiety levels, and healthcare satisfaction levels. Methods: This randomized controlled experimental study was conducted between February 2026 and June 2026 with 63 parents whose children were hospitalized in the PICU of Kocaeli City Hospital. The parents were randomly assigned to three groups: control group, first intervention group, and second intervention group. Routine visiting practices were applied to the control group. Parental participation was implemented in the first intervention group, while the parental presence approach was applied in the second intervention group. Data were collected using the Child and Family Information Form, Family-Centered Care Assessment Scale (FCCAS), State-Trait Anxiety Inventory, and PedsQL Healthcare Satisfaction Scale. Descriptive statistics, Chi-square test, Kruskal-Wallis test, and Wilcoxon Signed-Ranks test were used for data analysis. Results: No statistically significant differences were found between the groups in terms of sociodemographic characteristics, except for the children's previous hospitalization status (p>0.05). Before the intervention, the groups were similar in terms of FCCAS and anxiety levels (p>0.05). Following the interventions, FCCAS scores significantly increased in both intervention groups, whereas no significant change was observed in the control group. State anxiety scores decreased in both intervention groups, while a significant decrease in trait anxiety scores was observed only in the parental presence group. Healthcare satisfaction levels increased in both intervention groups, while no significant change was found in the control group. In the post-test evaluations, family-centered care perception and healthcare satisfaction levels were higher, and state anxiety scores were lower in the intervention groups compared with the control group (p<0.05). Conclusion: The parental participation and parental presence approaches implemented in the PICU were found to increase parents' perceptions of family-centered care and healthcare satisfaction levels. Both approaches reduced state anxiety, while the parental presence approach was also effective in reducing trait anxiety. Based on these findings, it is recommended to expand practices that support parents' active participation in the care process in PICU.

Benzer Tezler

  1. Pediatrik kardiyak yoğun bakım ünitesinde yatan çocukların ebeveynlerinin deneyimleri: Nitel bir çalışma

    Experiences of parents of the children hospitalized in the pediatric cardiac intensive care unit: A qualitative study

    MERVE ERTUNÇ SOYCAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    HemşirelikSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Hemşirelik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. EDA AKTAŞ

  2. Yoğun bakım biriminde yatan çocuk hastalarda aile ziyaretinin anksiyetenin fizyolojik belirtileri üzerine etkisi

    The effects of family visitation on physiological signs of anxiety in pediatric patients hospitalized in intensive care unit

    CEREN BÜŞRA ÖZGENCİL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    HemşirelikEge Üniversitesi

    Hemşirelik Esasları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. LEYLA KHORSHTD

  3. ÇOCUK YOĞUN BAKIM ÜNİTESİNDE YATAN MEKANİK VENTİLATÖRE BAĞLI HASTALARIN ANNELERİNİN HAMİLTON ANKSİYETE ÖLÇEĞİ İLE DEĞERLENDİRİLMESİ

    ÇOCUK YOĞUN BAKIM ÜNİTESİNDE YATAN MEKANİK VENTİLATÖRE BAĞLI HASTALARIN ANNELERİNİN HAMİLTON ANKSİYETE ÖLÇEĞİ İLE DEĞERLENDİRİLMESİ

    MUHAMMED NURULLAH YAKUT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    UZMAN HÜSEYİN DAĞ

  4. Kanguru bakımı yönteminin preterm bebek babalarının kendine güven ve bağlanma düzeylerine etkisi

    The effect of kangaroo care method on the self-confidence and attachment levels of fathers of preterm babies

    FATMA RÜMEYSA ERDOĞAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıBiruni Üniversitesi

    Hemşirelik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SELMİN KÖSE

  5. Konjenital kalp ameliyatı yapılan çocuklarda üçlü musluk ile manifold kullanımının santral venöz katetere bağlı enfeksiyon oluşumuna etkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the effect of manifold and stopcock use on central venous catheter-induced infection with children with congenital heart surgery

    NİHAL YILMAZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    HemşirelikBalıkesir Üniversitesi

    Hemşirelik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NURCAN ÖZYAZICIOĞLU

    DOÇ. DR. SİBEL ERGÜN