Deneysel septik peritonitte TH1/TH2 modulasyonu
TH1/TH2 modulation in experimental septic perionitis
- Tez No: 138296
- Danışmanlar: DOÇ. DR. GÜNNUR DENİZ
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Allerji ve İmmünoloji, Allergy and Immunology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2003
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: İmmünoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
6. ÖZET İmmün sistemdeki TH1/TH2 dönüşümünü belirlemek amacıyla, insandaki sepsis tablosuna en yakın kabul edilen“Deneysel septik peritonit”modeli, çekum ligasyon yöntemi kullanılarak oluşturulmuştur (1,61,62). Çalışmamızda herbir grupta 6 hayvan olmak üzere, çekum (çekumun ligate edilerek kabul edilen kriterlere göre (1, 7, 8, 18) septik peritonit modeli oluşturulmuş sepsisli fareler) ve sham (laparotomi sonrası çekum ponksiyonu yapılmış fareler) grupları ile tedavi amaçlı, çekum+IL- 10 (çekumu ligate edilerek septik peritonit modeli oluşturulduktan sonra intraperitoneal rekombinan İL- 10 verilmiş fareler), çekum+IL-12 (çekumu ligate edilerek septik peritonit modeli oluşturulduktan sonra intraperitoneal rekombinan İL- 12 verilmiş fareler) ve çekum+IL-(10+12) (çekumu ligate edilerek septik peritonit modeli oluşturulduktan sonra intraperitoneal rekombinan IL-10 ile IL-12 verilmiş fareler) olmak üzere 5 ayn grup halinde, 30.0 ± 1.0 g. ağırlığında Balb/c soyu toplam 30 adet fare kullanılmıştır. Oluşturulan bu gruplarda immünitenin, TH1 yönünde polarizasyonunu gösteren IFN-7 ve TH2 yönünde polarizasyonu gösteren IL-4 hücreiçi seviyelerine Flow Sitometri cihazında bakılmıştır, ön deney gruplarında yapılan kinetik çalışmada, 36.saat, en yüksek yüzde lenfosit hücreiçi sitokin salınım değerini verdiğinden, ana deney gruplarında hücreiçi IFN-y ve IL-4 değerleri 36.saatte saptanmıştır. Bulunan bu IFN-y ve IL-4 değerleri tek yönlü ANOVA testi ile istatistiksel olarak karşılaştırılmıştır.IFN-y salgılayan ortalama CD3+ T lenfosit % değerleri; sham grubuna (%4.93±1.75) kıyasla çekum grubunda anlamlı bir artış göstermesine karşılık (%11.81±3.16, p<0.034), çekum+IL-10 grubunda bir değişiklik saptanmamış (%5.17±1.32, p<0.938), buna karşılık çekum+IL-12 grubunda ileri derecede anlamlı saptanan artış (%14.49±5,5, p<0.005), çekum+IL-(10+12) grubunda, çekum grubundaki değere düşüş göstermiştir (%11.85±9,81, p<0.035). IL-4 salgılayan ortalama CD3+ T lenfosit % değerleri sham grubu (%3.42±1.58) ile karşılaştırıldığında, çekum grubunda (% 13. 52+2. 96, p<0.034), çekum+IL-10 (%14.96±5.32, p<0.001) ve çekum+IL-(10+12) grubunda anlamlı bir artış (%7.77±3.41, p<0.038), çekum+IL-12 grubunda ise bir değişiklik (%4. 34+2. 18, p<0.743) saptanmamıştır. Deney grupları ortalama sağkalım süreleri yönünden incelendiğinde; sham grubundaki 48.1 günlük zaman diliminin, çekum grubunda 6.1 güne düştüğü ve çekum+IL-10 grubunda 2.75 güne kadar dramatik bir azalmaya uğramasına karşın, çekum+IL-12 grubunda 16.5 gün gibi yüksek bir değere ulaştığı, çekum+IL-(10+12) grubunda ise tekrar 9.6 güne düşüş gösterdiği saptanmıştır. Sonuç olarak çekum ligasyonu yapılmış grupta IFN-y düzeyi yüksek olanların sağkalım sürelerinin IL-4 düzeyi yüksek olan farelerden daha uzun olması TH1 yönündeki hücresel immünitenin etkin olduğunu göstermektedir. Çekum ligasyonu yapıldıktan sonra rekombinan İL- 12 verilerek modülasyona tabi tutulan grubun, IFN-y düzeyi ile birlikte sağkalım sürelerinin, çekum sonrası rekombinan İL- 10 verilerek modüle edilen IL-4 düzeyi yüksek olan farelerden daha yüksek ve daha uzun olması, İL- 12 sitokininin, THO fazındaki lenfositleri TH1 fenotipineyönlendirerek organizmada hücre dışı ajanlara karşı aktivitede basan sağlayan hücresel immünitenin baskın olduğunu göstermektedir. İL- 12 ve İL- 10 sitokinl erinin birlikte verildiği grupta hem IFN-y düzeyinin hem de sağkalım sürelerinin bahsedilen her iki tedavi grubunun arasında olması, IL-10'un inflamatuvar etkisi ile immün sistemin TH1 kökenli hücresel yanıttan, hücre dışı ajanlara yanıtta başarısız olan TH2 kökenli hümoral cevaba yönlendirildiğini düşündürmektedir.
Özet (Çeviri)
7. SUMMARY In order to determine the TH1/TH2 transformation in the immune system,“Experimental Septic Peritonitis”accepted to be the best fit model for sepsis in human was constituted by cecal ligation method. In our study 5 animal groups consisting of 6 Balb/c mice weighting 30±1.0 g were costructed. The groups were as follows: Group 1: Septic mice group, in which septic peritonitis was constructed by cecal ligation. Group 2 : Sham mice group, palpated by cecum after laparotomi. Group 3 : Cecum+IL-10 mice group, after construction of septic peritonitis by cecal ligation IP recombinant IL-10 treated group. Group 4 : Cecum+IL-12 mice group, after construction of septic eritonitis by cecal ligation IP recombinant IL-12 treated group. Group 5: Cecum+IL-(10+12) mice group, after construction of septic peritonitis by cecal ligation IP recombinant IL-(10+12) treated group. In the above mentioned groups CD3+ T lymphocyte percentages showing TH1 polarization of the immune system by IFN-y and TH2 polarization by IL-4 were determined by Flow Sitometri. In the preliminary kinetic studies intracelluler antibody secretion was found to be at the highest level at 36 hours, according to this finding, the same time point was used for cytokine detection in the study groups. IFN-y and IL-4 values were statistically evaluated by one-sided ANOVA test. The mean percentage of IFN-y secreting lymphocytes was 4.93±1.75% in sham group, increased in a statistically significant manner in cecum group ( 11.81±3.16%, p>0.034), but didn't differ in cecum+IL-10 group 78(5.17±1.32%, p<0.938). The same percentage was increased statistically significantly in cecum+IL-12 group (14.96±5.5%, p<0.005), but decreased to the similar levels as in cecum group in cecum+IL-(10+12) group (11.85±9.81%, p<0.035). The mean percentage of IL-4 secreting CD3+ T lymphocytes were 3.42±1.58% in sham group and found to be increased in cecum (13.52±2.96%, p<0.034) and in cecum+IL-10 groups (14.96±5.32%, p<0.001). The value did not show any difference in cecum+IL-12 group (4.34±2.18%, p<0.743), but reached a significantly high level in cecum+IL- (10+12) group (7.77±3.41%, p<0.038). Mean survival in sham group was 48.1 days, but decreased to 6.1 days in cecum group, and dropped to 2.75 days in cecum+IL-10 group. In cecum+IL-12 group survival 16.5 days, but decreased to 9.6 days in cecum+IL-(10+12) group. In conclusion, it was found that in cecal ligation group, survival time in mice with higher IFN-y levels was longer compared to animals with higher IL-4 levels, reflecting the role of TH1 polarization of cellular immunity. Detection of higher IFN-y levels and longer survival time in after cecal ligation recombinant IL-12 treated group compared to after ligation recombinant IL-10 treated group with higher IL-4 indicates IL-12 to modulate THO lymphocytes to TH1 resulting in increased cellular immunity of the organism against extracelluler agents. In both IL-12 and IL-10 treated group, levels of IFN-y and survival time being in ranges between two other treated groups suggests the importance of IL-10 modulating the immune system from cellular to humoral response not being sufficient against extracelluler agents. 79
Benzer Tezler
- Deneysel abdominal sepsis oluşturulan sıçanlarda immünosupresif ajanların inflamatuar cevap üzerine etkileri (Deneysel çalışma)
The effects of immune-suppressive agents on inflammatory response in rats on whom experimental abdominal sepsis is formed
AHMET ÖZTÜRK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2004
Genel CerrahiGataGenel Cerrahi Ana Bilim Dalı
Y.DOÇ. SEZAİ DEMİRBAŞ
Y.DOÇ.DR. YAVUZ KURT
- Tanısal amaçla uygulanan laparoskopi sırasında oluşan bakteriyel translokasyona probiyotik bakterilerin etkilerinin araştırılması (Deneysel çalışma)
Investigation of the effects of probiotic bacteria on bacterial translocation developing during diagnostic laparoscopy (Experimental study)
SELDA ACAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2008
MikrobiyolojiDüzce ÜniversitesiMikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. İDRİS ŞAHİN
- Septik peritonitli ratlarda deksmedetomidinin akut akciğer hasarı üzerindeki rolü
Role of dexmedetomidine in acute lung injury in septic peritonitis rats
GÜLSÜM KARABULUT
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2017
Anestezi ve ReanimasyonGazi ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. NURDAN BEDİRLİ
- Antiendotoksik ajan Taurolidine ile serbest radikal tutucularından Alfa-Tokoferol'un intraperitoneal yolla peritonit yapılan deneysel çalışmada peritoneal sepsis üzerine etkilerinin karşılaştırılması
Antiendotoxic agent Taurolidine and Alpha-Tocopherol as free radical scavenger compare the effects in the experimental study of peritoneal sepsis via intraperitoneal route
ERKAL ZİYLAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1999
Genel Cerrahiİstanbul ÜniversitesiGenel Cerrahi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ÜMİT BALCISOY