Tüberküloz menenjit ve pürülan menenjitli olgularda lenfosit altgrupları ve doğal öldürücü hücrelerin oran ve mutlak sayılarının monoklonal antikorlar kullanılarak saptanması
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 15268
- Danışmanlar: PROF.DR. FERİDUN GÖKIRMAK
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji, Infectious Diseases and Clinical Microbiology
- Anahtar Kelimeler: Lenfositler, Menenjitler, Tüberküloz-meningeal, Lymphocytes, Meningitis, Tuberculosis-meningeal
- Yıl: 1991
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Uludağ Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
SONUÇ VE ÖZET Tüberküloz menenjit ve pürülan menenjitli olgularda lenfo sit altgrupları ve doğal öldürücü hücrelerin oran ve mutlak sa yılarının saptanması amacıyla yapılan çalışmada; tüberküloz me nenjitte mutlak lenfosit sayısında azalma (1764 + 744, p<0.05), Slg pozitif (B) hücrelerinin oranlarında artış (%27.2 + 5.33, p<0.05), T hücrelerinin ve özellikle helper-endüktör altgrubunun oran ve mutlak sayılarında azalma (%36.8 + 6.63, p<0.001; 676 + 362, p<0.005) ve buna bağlı olarak T4/T8 oranında düşüklük (1.09 + 0.23, p<0.001) saptandı. Doğal öldürücü hücrelerin oran larında artış görüldü (%16.5 + 6.14, p<0.05) ve IL-2 reseptör pozitif hücrelerin oran ve mutlak sayılarında bir değişiklik saptanmadı. Tüberkülin deri testi pozitifliği tüberküloz menen jitli olgularda (%22) kontrol grubuna (%90) göre anlamlı olarak düşük bulundu (p<0.01). Bu bulgular daha önce akciğer, plevra ve milyer tüberkülozda elde edilen bulgular ile uyumludur. Diğer ağır tüberküloz formalarında görülen ve tüberkülin deri testi yanıtsızlığının nedeni olarak gösterilen CD16 resep tör pozitif hücrelerin artışı, T4 hücre azalması, tüberküloz menenjitte de saptandı. Olgularda herhangi bir fırsatçı enfek siyon görülmemesi de bu immünosüpresyonun tüberküloza spesifik olduğunu işaret etmektedir.-53- Pürülan menenjitte ise T, B, T4, T8, IL-2 reseptör pozitif hücrelerin oran ve mutlak sayılarında anlamlı bir değişiklik saptanmamasına karşın, doğal öldürücü hücrelerin mutlak sayıla rında bir artış görüldü (336 + 95; p<0.01). Bu bulgular akut bakteriyel menenjitin erken döneminde nonspesifik savunma hücre leri olarak, nötrof illerin yanında doğal öldürücü hücrelerin de rolü olduğunu düşündürmektedir. Pürülan menenjit ve tüberküloz menenjit kalıcı sekeller bırakan yada öldürücü olan ciddi enfeksiyon hastalıklarıdır. Bu enfeksiyonlarda sekellerin ve mortalitenin azaltılması patoge- nezde rol alan hücre ve mediatörlerin rollerinin tam olarak ay dınlatılması ile mümkün olacaktır.
Özet (Çeviri)
Özet çevirisi mevcut değil.
Benzer Tezler
- Pürülan, tüberküloz ve viral menejitlerde beyin omurilik sıvısında adenozin, deaminaz ve sölübl interlökin-2 reseptör düzeylerinin araştırılması
Başlık çevirisi yok
AYNUR Y. KARADENİZLİ
- Menenjitli hastalarda kan ve BOS beta-2 mikroglobulin değerleri
Başlık çevirisi yok
FATMA NARTER (KAYA)
- Menenjitli hastalarda beyin omurilik sıvısı sitokin düzeylerinin ayırıcı tanıdaki önemi
Başlık çevirisi yok
AYDAN KILIÇOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2001
Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiFırat ÜniversitesiEnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. AYHAN AKBULUT
- Çocukluk çağı menenjit olgularında radyolojik yöntemlerin komplikasyonların belirlenmesindeki yeri
The Role of radiological modalities in the detection of complications in childhood meningitis
MOHAMMED ELYAS ELOBEİD ELSIDDIG
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2002
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF.DR. HALUK ÇOKUĞRAŞ
- Menenjitli hastalarda beyin-omirilik sıvısında adenozin deaminaz ve C-reaktif protein düzeylerinin araştırılması
İnvestigation of adenosine deaminase and C-reactive protein levels of cerebrospinal fluid in patients with meningitis
KUBİLAY YAPICI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiYüzüncü Yıl ÜniversitesiEnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MUSTAFA KASIM KARAHOCAGİL