Kalp yetmezlikli hastalarda efor kapasitesini arttırmak için uygulanan aerobik egzersizin depresyon, anksiyete ve yaşam kalitesi üzerine etkisi

The effects of aerobic exercise to increase the effort capacity of patients with heart failure on depression, anxiety and quality of life

Tez No: 157195
Yazar: DUYGU GELER KÜLCÜ
Danışmanlar: PROF.DR. BÜLENT SEÇKİN
Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
Konular: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon, Physical Medicine and Rehabilitation
Anahtar Kelimeler: kalp yetmezliği, tredmil, anksiyete, depresyon, yaşam kalitesi 46
Yıl: 2004
Dil: Türkçe
Üniversite: Ankara Üniversitesi
Enstitü: Tıp Fakültesi
Ana Bilim Dalı: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
Sayfa Sayısı: 68

Özet

ÖZET Kalp Yetmezlikli Hastalarda Efor Kapasitesini Arttirmak İçin Uygulanan Aerobik Egzersizin Depresyon, Anksiyete ve Yaşam Kalitesi Üzerine Etkisi Hastalıklarının stabil fazında olan; öykü, fizik muayene, Telekardiyografi, Ekokardiyografı ile A.Ü.T.F. Kardiyoloji Anabilim dalında, kronik kalp yetmezliği tanısı almış olan 34 hasta çalışmayı tamamlayabilmiştir. Çalışmayı 17'si egzersiz, 17'si kontrol grubunda olmak üzere toplam 34 hasta katılmıştır. Rehabilitasyon programı hastaların fonksiyonel kapasitesini arttırmayı hedefleyerek düzenlenmiştir. Hastalar 2 gruba randomize edilmiştir. 1. Hastane rehabilitasyon grubu 2. Kontrol grubu. 1. gruptaki hastalar 8 hafta boyunca, haftada 3 kez hastaneye gelmişlerdir. Her seans yaklaşık 1 saat sürmüştür ve bir fizyoterapist yönetiminde gerçekleştirilmiştir. Isınma-soğuma dönemleri arasında hastaların egzersiz testi sırasında belirlenen hedef kalp hızında olacak eğitim ve hızda 30-40 dakikalık yürümesi hedeflenmiştir. Egzersiz programı boyunca hastaların medikal tedavisi aynı şekilde devam etmiştir. Tüm değerlendirmeler başlangıçta ve 2. ayın sonunda tekrar yapılmıştır. Hastalar Hastalık spesifik yaşam kalitesi ölçümü, Hacettepe Yaşam Kalitesi Ölçeği (HQOL) ile değerlendirilmiştir. Hastaların psikolojik değerlendirmesi ise Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ), ve Spielberger'in Durumluk ve Sürekli Kaygı Ölçeği (STAI) ile yapılmıştır. Hastaların egzersiz kapasitesinin ölçümü treadmillde modifiye Bruce protokolü kullanılarak ergospirometrik egzersiz testi ile değerlendirilmiştir. Ergospirometrik egzersiz testi öncesi ve sonrasında her hastaya solunum fonksiyon testi yapılmıştır. Solunum fonksiyon testi değerlerine bakıldığında 1. ve 2. değerler arasında ne egzersiz grubu ile ne de kontrol grubu arasında bir farklılık saptanmamıştır. Her iki grup arasında test parametreleri olarak test süresi, MET değeri, maksimum kalp hızı, istirahat kalp hızı, maksimum kan basıncı, istirahat kan basıncı, 45V02 (AT ve pik meas), V02/kg (AT ve pik meas), VE(AT ve pik meas ), VC02 (AT ve pik meas ) değerlendirilmiştir. Test süresi ve MET seviyelerinde egzersiz grubu değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı artış ve kontrol grubunda ise istatistiksel olarak anlamlı azalma bulunmuştur (sırasıyla p: 0,018 ve p:0,002). Diğer parametrelerde fark saptanmamıştır. Dizabilite indeksleri değerlendirildiğinde, Beck Depresyon Ölçeğinde (BDÖ) 1. ve 2. değerler arasında egzersiz ve kontrol grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır (p: 0,004). Egzersiz grubu değerlerinde ise azalma saptanırken kontrol grubunda artış saptanmış ancak bu artış istatistiksel anlamlılığa ulaşmamıştır. Anksiyetenin değerlendirildiği Spielberger'in Durumluk Sürekli Kaygı Envanterinde (STAI) 1. ve 2. değerler karşılaştırıldığında her iki alt grupta da egzersiz grubunda anlamlı azalma saptanmışken kontrol grubunda fark yoktur (sırasıyla p: 0,049, p:0,023). Hastalık spesifik yaşam kalitesini değerlendirmek için kullandığımız Hacettepe Yaşam Kalitesi Ölçeğinde (HQOL) 1. ve 2. değerler arasında ne egzersiz grubunda ne de kontrol grubunda fark saptanmamıştır. Sonuç olarak; efor kapasitesini arttırmaya yönelik aerobik egzersiz ile kalp yetmezlikli hastalarda solunum fonksiyon testi ve pik V02 değerlerinde anlamlı değişiklik saptanmamıştır. Bununla beraber egzersiz sürelerinde ve MET seviyelerinde anlamlı artış saptanmıştır. Egzersiz ile depresyonda anlamlı azalma saptanmışken, kontrol grubunda değişiklik olmamıştır. Anksiyete açısından egzersiz grubunda hem sürekli hem durumluk alt gruplarında belirgin düzelme gözlenirken kontrol grubunda fark gözlenmemiştir. Yaşam kalitesinde kullanılan HqoL'da ise her iki grupta da anlamlı bir fark gözlenmemiştir. Dolayısıyla 8 hafta süreyle haftada 3 kez şeklinde düzenlenen aerobik egzersiz programının kalp yetmezliği tedavisinde önemli bir yeri olduğu düşünülmüştür.

Özet (Çeviri)

İNGİLİZCE ÖZET - SUMMARY The Effects of Aerobic Exercise to Increase the Effort Capacity of Patients with Heart Failure on Depression, Anxiety and Quality of Life 34 patients with chronic heart failure in stage II-III according to New York Heart Association were included in the study. Patients were randomly assigned either to the cardiac rehabilitation group or to the control group. After randomisation, 17 patients were allocated to a regulary weekly aerobic walking programme on treadmill, three times a week for 2 months, and 17 patients served as controls and did not recieve any exercise training. Exercise intensity was set according to the patient's symptom limited exercise test, and they exercised at the 60-80% of their maximal achieved heart rate. Exercise training began with 10-15 minutes intervals and gradually progressed with a goal of 40-45 minutes of continous aerobic exercise. The patients were monitored by ECG, heart rate, blood pressure, and symptoms during training. All patients recieved their standart medications. Patients were assessed by ergospirometric exercise test, Hacettepe Quality of Life Questionnaire (HqoL), Beck Depression Inventory (BDI), Spielberger Trait Anxiety Inventory (STAI) at the beginning and 2 months later in both groups. Primary outcome measures were HqoL, BDI, STAI. Secondary outcome measures were the exercise test duration, MET levels, peak O2 consumption. Significant increase in exercise time and MET levels were recorded in the treatment group (p

Benzer Tezler

Tez No
411707
Trakeobronkiyal yaralanmalar
Başlık çevirisi yok
TAHİR YÜKSEK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1981
Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Ankara Üniversitesi
Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
Tez No
411791
Futbolcularda l-arjinin suplemantasyonunun anaerobik performans ve toparlanma üzerine etkisi
The effect of l-arginine supplementation on the footballer's anaerobic performance and recovery
AHMET MOR
Doktora
Türkçe
2014
Spor Ondokuz Mayıs Üniversitesi
Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. TÜLİN ATAN
Tez No
411820
Kardiyopulmoner bypass ile açık kalp cerrahisi uygulanan hastalarda orta ve hafif hipotermik bypass yöntemlerinin neutrophıl gelatınase assocıated lıpocalın (NGAL), cystatın c ve near ınfrared spectroscopy (NIRS) yöntemi ile ölçülen renal perfüzyon üzerine etkilerinin karşılaştırılması
Comparing the effects of mild and moderate hypothermia on renal perfusion evaluated with neutrophil gelatinase associated lipocalin, cystatin c and near-infrared spectroscopy in patients undergoing cardiopulmonary bypass graft surgery
SERKAN YILDIRIM
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Selçuk Üniversitesi
Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MEHMET ALKILIÇ HORASANI ÖÇ
Tez No
411855
Romatoid artritli hastalarda kardiyak yapı ve fonksiyonların değerlendirilmesi ve önemi
The evaluation and importance of cardiac structure and functions in patients with rheumatoid arthritis
FUNDA CERAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2002
Romatoloji Sağlık Bakanlığı
İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MEHMET YILDIZ
Tez No
411872
Çocuk kalp damar cerrahisi yoğun bakım ünitesinde postoperatif kavşak kaynaklı ektopik taşikardi; sıklık ve risk faktörleri
Junctional ectopic tachycardia after pediatric cardiac surgery; incidence and outcome
NESLİHAN KIPLAPINAR
Tıpta Yan Dal Uzmanlık
Türkçe
2013
Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Sağlık Bakanlığı
Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ENDER ÖDEMİŞ

Geri Dön