Geri Dön

Paleoseismological studies on Düzce fault and geological data on the seismogenic sources in the vicinity of Düzce area

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 170858
  2. Yazar: TOLGA KOMUT
  3. Danışmanlar: PROF.DR. CEMİL GÜRBÜZ
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Deprem Mühendisliği, Jeofizik Mühendisliği, Earthquake Engineering, Geophysics Engineering
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2005
  8. Dil: İngilizce
  9. Üniversite: Boğaziçi Üniversitesi
  10. Enstitü: Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Jeofizik Mühendisliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Özet 1999 yılında iki deprem Düzce ve Aksu faylarının yer aldığı Kuzey Anadolu fayına ait Kuzey Almacık kolunun kırılmaya uğramasına sebep olup, Düzce havzasının güney sınırı boyunca yüzey kırığı oluşturmuştur. Dört yapısal parçaya ayrılan Düzce fayının Aydınpınar ve Mengencik parçalarındaki dört yerde paleosismolojik hendek kazısı yapılmıştır. Fay zonunu dikine kesecek şekilde açılan onbir hendekten elde edilen altı adet tarihlendirilmiş deprem Olayı fayın sismojenik davranışı hakkındaki ilksel düşüncelerin gelişmesine hizmet etmiştir. Üç yerde açılan beş hendekten M. Ö. 1740'tan itibaren oluşmuş altı depreme ait kanıtlar ortaya çıkartılmıştır. Yüksek yeraltı suyu seviyesi, istenmeyen hendek malzemeleri ve finansal desteğin yetersizliği nedeniyle 3 boyutlu hendek açamama sebeplerinden ötürü eski depremlerin karakteristik özellikleri ve ayni edilmelerinde güçlüklerle karşılaşılmıştır. Ancak Düzce fayı boyunca açılmış hendekler ve en doğu parçada açılan önceki çalışmalara ait hendeklerden ortaya çıkartılan olaylara ait zaman sınırların bütünleştirilmesi ile yaş verisi ile ters düşmeyen uygun bir periyodik deprem tekrarlama modeli bulunmuştur. 1999 Düzce depremi de dahil olmak üzere yedi yüzey kırığı oluşturan bir seri deprem tanımlanmıştır. Model Düzce fayının en azından bu son seri için Holosen' de yalnız bir sismik fay parçası olarak davrandığına işaret etmektedir. Daha yaşlı olan diğer iki olay ise seride uyumsuzluk göstermektedir. Ancak henüz rastlanmamış olan depremler bu uyumsuzluğu muhtemelen ortadan kaldırabilir. Bu iki deprem de işin içine katılarak bir tekrarlanma aralığı hesaplanmıştır. Tekrarlamalı son modele göre 1999 benzeri depremler 355±30 (% 70 olasılıkla) yılda bir tekrar etmektedir. Kayma hızı miktarı ise 1999 depremine ait 350 cm ortalama atım ve bu tekrarlama aralığı göz önüne alınarak % 70 olasılıkla yaklaşık 9.5±1 mm/yıl olarak hesap edilmiştir. Bu değer jeodetik ölçümlerle ortaya konulan 10 mm/yıl kayma bizi miktarı ile uyum içerisindedir. Düzce fayında meydana gelen 1999 depreminden bu yana az bir zaman geçtiğinden dolayı yakın bir gelecek için Düzce fayı önemli bir sismojenik potansiyel teşkil etmemektedir. Düzce ovası Marmara bölgesindeki önemli havzalardan birisini temsil etmektedir. Bu çalışma çerçevesinde yapılan araştırmalarda Düzce havzası yakınları veya sınırlarında, 1999 depremlerinde etkinlik göstermiş olan Düzce ve Aksu faylarının dışında bir diri faya rastlanmamıştır. Ayrıca, Düzce ovasının bir çek-ayır havza niteliğinde ve aktif olduğu savı yeterli ayrıntıda verilerle kanıtlanamamış bulunmaktadır. Bu nedenlerle, bu verilerden hareketle Düzce bölgesinin yakın gelecekte önemli sismik kökenli bir tehdit altoda olmadığı görüşü ağırlık kazanmaktadır xiii

Özet (Çeviri)

Abstract in 1999, two earthqvıakes ruptured the Northenı Almacık strand (NA1S) of the Norfh Anatolian Fault that includes the Düzce and Aksu faults, producing surface rupture along the northern border of the Almacık block. Paleoseismological trenching is performed at four sites along the Aydınpınar and Mengencik segments of four-structural-segmented Düzce fault. Six dated-events from eleven trenches that cross cuts the fault zone provided insights on its seismogenic behavior. The excavations frpm five trenches at three sites expose evidence for six earthquakes that occurred since B. C. 1740. A shallow of watertable, unfavorable trench materials and lack of financial support to perform 3-D trenching made the identification and characterization of individual paleoearthquakes diffîcult. However, by integrating date constrains of events from the trenches that were performed along the Düzce fault including previous studies along the easternmost segment, a periodical recurrence model seems to be concordant with the radiocarbon age data. Seven serial surface-rupturing earthquakes including the 1999 Düzce event along the Düzce fault are defined. The model suggests that the Düzce fault is behaving as a single seismic segment at least for the last serial rupture in Holocene tüne. The additional two older events are showing an irregularity in the serial. Hitherto unrecognized earthquakes probably would eliminate this irregularity. A recurrence interval is estimated by also considering the two older earthquakes. This final sequential model suggests that 1999-type earthquakes repeat each 355±35 year (% 70 probability). The slip rate that was calculated from 350 cm average sh'p of the 1999 event and the recurrence period is about 9.5±1 mm/yr having % 70 probability. This value is in agreement with geodetic measurements (10 mm/yr) from independent studies. Because short time has elapsed since the 1999 earthquake that occurred along the Düzce fault, the Düzce fault does not appear to have an important seismogenic potential in near future. The Düzce plain is öne of the majör basins of the Marmara region. There is no active faulting excludhıg Düzce and Aksu faults that is detected in the basin and surrounding borders according to this study. in addition to this pull-apart and then continuing active formation of the Düzce basin hypothesis is not validated by rigorous data. Therefore, considering these data, it may be suggested that Düzce area is not under a severe seismogenic threat for very near future. xii

Benzer Tezler

  1. Kuzey Anadolu fay zonunun İzmit-Gölyaka (Düzce) arasındaki segmentlerinin paleosismolojisi ve morfolojik özellikleri

    Paleoseismology and morphologic features of the North Anatolian fault zone segments between Izmit-Gölyaka (Düzce)

    AYNUR DİKBAŞ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Jeoloji Mühendisliğiİstanbul Teknik Üniversitesi

    Katı Yer Bilimleri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. H. SERDAR AKYÜZ

  2. 17 Ağustos 1999 İzmit ve 12 Kasım 1999 Düzce depremleriyle oluşan yüzey deformasyonlarının incelenmesi

    Başlık çevirisi yok

    EMRE EVREN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    Jeoloji Mühendisliğiİstanbul Teknik Üniversitesi

    Jeoloji Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYKUT BARKA

  3. Kahramanmaraş Fay Zonu (KMFZ)'nun KSÜ Avşar yerleşkesi civarındaki kollarının paleosismolojik özellikleri

    Paleoseismological characteristics of the branches of the Kahramanmaraş Fault Zone (KMFZ) around KSU Avşar campus

    HASAN KOSKA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Jeoloji MühendisliğiKahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi

    Jeofizik Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ALİCAN KOP

  4. Eskişehir Fayı'nın İnönü ve Oklubalı arasındaki kesiminin paleosismolojik özellikleri

    Paleoseismological features of the section of Eskişehir Fault between İnönü and Oklubalı

    BÜŞRA ÖZÇELİK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Jeoloji MühendisliğiEskişehir Osmangazi Üniversitesi

    Jeoloji Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. VOLKAN KARABACAK

  5. Babadağ fay zonunun doğu ucundaki Başkarcı-Cankurtaran (Denizli) segmentinin yapısal ve paleosismolojik özellikleri

    Structural and paleoseismological features of the Başkarci-Cankurtaran (Denizli) segment at the eastern end of Babadağ fault zone

    ÖZKAN AKSOY

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Jeoloji MühendisliğiPamukkale Üniversitesi

    Jeoloji Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ALİ KAYA