Geri Dön

Dna hasarı ve onarımında NKX3.1'in rolü

Role of NKX3.1 in dna damage and repair

  1. Tez No: 307518
  2. Yazar: BURCU ERBAYKENT TEPEDELEN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. KEMAL SAMİ KORKMAZ
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Biyoloji, Biyokimya, Biology, Biochemistry
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2012
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ege Üniversitesi
  10. Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Biyoteknoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu tez çalışmasında, prostat kanseri hücre hatlarında topoizomeraz inhibitörleri ve oksidatif stres ajanları kullanılarak, topoizomeraz-I aktivitesini arttıran bir gen olarak NKX3.1'in DNA hasarı yanıtı ve onarımındaki rolü araştırılmıştır.CPT-11 uygulaması ile yaratılan DNA hasarına yanıt olarak artan ? H2AX(S139) odak sayılarının ve toplam fosforilasyon seviyelerinin, PC-3 ve DU145 hücrelerinde kazandırılmış NKX3.1 ekspresyonu ve LNCaP hücrelerinde androjen uygulaması ile birlikte azaldığı bulgulanmıştır. NKX3.1 varlığında siklin D1 ekspresyon seviyesinin madde uygulamasından bağımsız olarak yüksek seviyede olduğu belirlenmiştir. Ayrıca, immünopresipitasyon yöntemi kullanılarak NKX3.1'in RAD50, DNA-PKcs ve p-ATM(S1981) gibi DNA hasarı onarım proteinleri ile etkileştiği saptanmıştır. Ek olarak, NKX3.1 ?63-Cter mutant proteininin ne ? H2AX(S139) ne de p-ATM(S1981) ile bir etkileşim göstermediği ve bu nedenle NKX3.1 homeodomain bölgesi yokluğuna bağlı olarak kaybolan NKX3.1 işlev kaybı durumunda ?H2AX(S139) odak oluşumlarının geri döndüğü gözlenmiştir. Son olarak PC-3 ve LNCaP hücrelerinde NKX3.1'in topoizomeraz inhibitörlerine karşı oluşturulan yanıtın yanı sıra oksidatif stres aracılıklı DNA hasarına karşı oluşturulan yanıtta da oldukça önemli olduğu ve ektopik NKX3.1 ekspresyonu ya da androjenlerin (uyarılmış NKX3.1 ekspresyonu) varlığında DNA hasarına alınan yanıtların değiştiği saptanmıştır. Tüm bu verilerden yola çıkarak, androjen veya NKX3.1'in varlığında hücrede hasar algısının arttığı ve onarımın daha hızlı bir şekilde gerçekleştiği, NKX3.1 yokluğunda ise onarım komplekslerinin yeterince aktif olamadığı ve hasarın biriktiği sonucuna varılmıştır.

Özet (Çeviri)

In this thesis, the role of NKX3.1 that increases the activity of topoisomerase-I, was investigated in DNA damage response and repair in prostate cancer cell lines.Following CPT-11 treatment, we have demonstrated that increased phosphorylation and ?H2AX(S139) foci number, was decreased by ectopic NKX3.1 expression in PC-3 and DU145 cells as well as with androgen administration in LNCaP cells. Regardless of drug treatments, cyclin D1 expression was found at high levels in the presence of NKX3.1. Furthermore, strong physical associations of NKX3.1 with DNA damage mediators RAD50, DNA-PKcs and p-ATM(S1981) were found using immunoprecipitations (IP). In addition, the NKX3.1 ?63-Cter mutant protein did not exhibit any interaction either with ?H2AX(S139) or p-ATM(S1981), and accordingly, the loss of damage induced ?H2AX(S139) foci formation was restored when the NKX3.1 homeodomain was deleted. Ultimately, it is determined that NKX3.1 is of great importance in response to DNA damage, which is mediated by oxidative stress as well as topoisomerase inhibitors and DNA damage response is altered due to the presence of ectopic NKX3.1 expression or androgens (induced NKX3.1 expression). Hence, it is concluded that repair complexes may not be activated adequately due to inefficient damage recognition where the damage accumulates in the absence of NKX3.1. In contrast, damage recognition is constitutively active in the presence of androgens or NKX3.1, where any damage is repaired appropriately.

Benzer Tezler

  1. Prostat kanserinde 8-ohdg oluşumuna ve dna hasarına androjen yolağının etkisi

    Effect of androgen pathway on 8-ohdg occured and dna damage onto prostate cancer

    AYKUT BOSTANCI

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    BiyolojiEge Üniversitesi

    Temel Onkoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. KEMAL SAMİ KORKMAZ

  2. Oksidatif DNA hasarı sonucu aktifleşen onarım mekanizmalarının araştırılması

    Investigating the repair mechanism activation by oxidative DNA damage

    SELDA KARAMİL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    OnkolojiEge Üniversitesi

    Biyomühendislik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. KEMAL SAMİ KORKMAZ

  3. Meme karsinomu olgularında dna hasarı ve mutl homolog1, muts homolog2 ekspresyon durumlarının subtipler arasında karşılaştırılması

    Comparison of DNA damage and mutl, homolog1, mutshomolog2 expression status among subtypes in breast carcinoma cases

    MERVE MERYEM KIRAN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    PatolojiAnkara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi

    Moleküler Patoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FAZLI ERDOĞAN

  4. Bipolar bozuklukta oksidatif DNA hasarı, onarımı ve oksidatif hasarın nörotrofik faktörler ile ilişkisi

    Oxidative dna damage and repair in patients with bipolar disorder and the relationship between oxidative damage and neurotrophic factors

    DENİZ CEYLAN TUFAN ÖZALP

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    PsikiyatriDokuz Eylül Üniversitesi

    Psikiyatri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYŞEGÜL ÖZERDEM

  5. Prediyabet ve tip 2 diyabet olgularında histondeasetilaz sırt6 ekspresyonunun oksidatif dna hasarı ile ilişkili olarak incelenmesi

    Investigation of histonedeacetylase sirt6 expression associated with oxidative DNA damage in patients with prediabetes and type 2 diabetes

    ZEYNEP ÇALIŞKAN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Biyokimyaİstanbul Üniversitesi

    Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. YILDIZ DİNCER