Geri Dön

Sistemik lupus eritematozusda serum interlökin-1 ve interlökin-6 düzeyleri

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 31297
  2. Yazar: H. ERBİL BAŞEŞME
  3. Danışmanlar: PROF. DR. NURŞEN DÜZGÜN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Allerji ve İmmünoloji, Allergy and Immunology
  6. Anahtar Kelimeler: Lupus eritematozus-sistemik, İnterlökin 1, İnterlökin 6, Lupus erythematosus-systemic, Interleukin 1, Interleukin 6
  7. Yıl: 1993
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

6. ÖZET ve SONUÇ: * Çalışma, 1991-1992 yılları arasında Ankara üniversitesi Tıp Fakültesi İbn-i Sina Hastanesi immünoloji Bilim Dalı klinik ve polikliniklerinde takip ve tedavi edilen 83 sistemik lupus eritematozus'lu (SLE) hasta (yaşlan ortalama 28.92+9.59 olan 63 kadın/ 6 erkek, 69aktif/ 43 remisyon) ile 25 sağlıklı kontrol (yaşları ortalama 30.21±9.43 olan 14 kadın/ 11 erkek) ve ayrıca“hasta kontrol grubu ”nu oluşturan 17 multiple myeloma'h (MM) (yaşları ortalama (î9.52±10.23 olan 10 erkek/ 7 kadın) ve 17 non-Hodgkm lenfoma'h (NHL) (yaş ortalamaları 34.12+11.14 olan 11 erkek/ 6 kadın) hastaları kapsamaktadır. * SLE'li hasta gruplarında (aktif ve remisyon dönemlerinde), sağlıklı kontrol grubunda ve hasla kontrol grubunu oluşturan MM ve NHL'lı hasta serumlarında ELISA yöntemiyle IL-la ve IL-6 düzeyleri ölçüldü. Ayrıca SLE nin laboratuvar aktivite kriterlerinden eritrosit sedimantasyon hızlan, antî-ds DNA, kompleman fraksiyonları (C3, C4), G-reaktif protein, a2-globulin düzeyleri takip edildi ve“SLE aktivite skoru”değerlendirildi. * SLEli hasta grubunda en sık görülen semptom halsizlik idi (%S9). Aktif SLE grubunda halsizlik görülme oranı %99 a çıkıyordu. İkinci sıklıkta görülen semptom poliartralji idi (%89.9). Aktif SLE'de poliartrit görülme oranı %43.5. cilt bulgusu %68J, serözit %\7A, renal tutulum % 49.3, hematolojik tutulum % 23.2. nörolojik tutulum % 13.5 oranında bulundu. * Serum IL-la düzeyleri, aktif SLE'li (8.92±6.05 pg/ml) ve remisyondaki SLE'li hastalarda (11.03±5.38 pg/ml), sağlıklı kontrol grubuna göre anlamlı olarak düşük düzeylerde idi (p<0.01, p<0.01). 40* Aktif ve remisyon dönemindeki SLE'li hastaiardaki serum IL-1« düzeyleri, MM'lı hastalara göre anlamlı olarak düşük düzeyde iken(p<0.01. p<0.01), NHL grubundaki değerlere göre anlamlı fark saptanmadı(p>0.05, p>0.05). * Serum IL-la düzeyleri açısından aktif SLE (8.92±6.05 pg/ml) ve remisyondaki SLE'i olgular (11.03±5.38 pg/ml) arasında anlamlı fark bulunamadı (p>0.05). * SLE'li olgularda, serum IL-lo: düzeyleri ile aktivite kriterleri (eritrosit sedimartasyon hızı. anti-ds DNA C3, C4, C-reaktif protein, a2-globulin düzey leri) arasında anlamlı ilişki bulunmadı (p>0.05). * SLE'li hastalarda serum IL-loc düzeyleri ile organ tutulumları arasında anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). * Kortikosteroid ve immünosupresif alan ve almayan SLE'li hastalar arasında serum IL-la düzeyleri açısından anlamlı farkbulunmadı (p>0.05). * Serum IL-6 düzeyleri, aktif SLEli hastalarda (88.87±207.03 pg/ml), sağlıklı kontrol grubuna (17.43+3.73 pg/ml) göre anlamlı olarak yüksek bulunurken (p<0.01), remisyon grubundaki SLE'li olgularda (8.01± 12.44 pg/ml) sağlıklı kontrole göre anlamlı fark saptanmadı (p>0.05). * Aktif SLE'li hasta grubu ile, MM ve NHL grupları arasında serum IL-6 düzeyleri açısından anlamlı fark saptanmadı (p>0.05, p>0.05). Serum IL-6 düzeylerinin, remisyondaki SLE'li hasta grubunda, MM ve NHL grubuna göre 41anlamlı olarak düşük, olduğu saptandı (p<0.01, p<0.01). * SLEli hastalarda serum 1L-6 düzeyleri ile laboratuvar aktivite kriterlerinden eritrosit sedimantasyon hızı. anti-ds DNA, CKP ve «2-globulin düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif yönde korelasyon saptandı (p<0.01). * SLEli hastalarda deri bulguları, poliartrit, serözit ve hematolojik tutulum olan gruplarda serum IL-6 düzeyleri anlamlı olarak yüksek bulundu (p<0.01). Renal ve nörolojik tutulum ile serum IL-6 düzeyleri arasında anlamlı ilişki saptanmadı (p>0.05). * Kortikosteroid ve immünosupresif alan ve almayan SLEli hastalar arasında serum IL-6 düzeyleri açısından anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). * Sonuç olarak; aktif SLE'li olgularda anlamlı derecede yüksek düzeylerde bulunan serum IL-6 düzeylerinin, immün hiperaktivite ve bazı klinik bulgularla ilişkili olduğu saptanmıştır. Serum IL-la düzeylerinin hem aktif, hem de remisyondaki SLE olgularında düşük düzeylerde bulunması. IL-6 düzeylerindeki artışın, IL-1 üretimini suprese edebileceği görüşünü destekler görünmektedir. Hastalık aktivitesine bağlı olmadan serum IL-la düzeylerinin düşük bulunması, serum IL-la düzeylerinin ölçümünün hastalığın klinik ve laboratuvar aktivitesinin takibinde önemli olmadığını düşündürmüştür. Buna karşılık serum IL-6 düzeylerinin ölçümünün, SLE'de hastalık aktivitesinin değerlendirilmesinde ve hastalığın takibinde değerli bir ölçüt olabileceği kanısındayız. 42

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Benzer Tezler

  1. Development of mirna biomarkers for the differentiation between gingivitis and periodontitis: A pilot study

    Gingivitis ve periodontitis ayrımı için mirna biyobelirteçlerinin geliştirilmesi: Pilot çalışma

    DHAFIR LATIEF FAYADH FAYADH

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2023

    BiyokimyaSüleyman Demirel Üniversitesi

    Kimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUSTAFA CALAPOĞLU

  2. Sklerodermada osteopontin düzeyi

    Serum osteopontin level in scleroderma

    BARIŞ GÜNDOĞDU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    RomatolojiFırat Üniversitesi

    Dahili Tıp Bilimleri Bölümü

    DOÇ. DR. SÜLEYMAN SERDAR KOCA

  3. Ailevi akdeniz ateşi hastalarında serum interlökin 33 düzeyi ile hastalığın klinik özellikleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi

    Asil demirezen, determining the relationship between seruminterleukin 33 levels and clinical features of the disease in patients with familial mediterranean fever

    ASİL DEMİREZEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    RomatolojiGazi Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ABDURRAHMAN TUFAN

  4. Sistemik lupus eritematozus hastalarında kallistatin, TNF-α, VEGF, ıl-6, MDA, katalaz ve sod ilişkisinin incelenmesi

    Investişgation of the relationship between kallistatin, TNF-α, VEGF, IL-6, MDA catalase and sod in patients with systemic lupus erythematosus

    ÖZLEM SAHİLOĞULLARI

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    BiyokimyaHatay Mustafa Kemal Üniversitesi

    Biyokimya Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SERDAR DOĞAN

  5. İdiopatik rekürren aftöz stomatit hastalarında serum zonulin seviyesi ve serum IL-8 düzeyi ile karşılaştırılması

    İdiopatik rekürren aftöz stomatit hastalarında serum zonulin seviyesi ve serum IL-8 düzeyi ile karşılaştırılması

    GÜLSÜN HAZAN BOZBEK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    DermatolojiHacettepe Üniversitesi

    Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı

    PROF. AYŞEN KARADUMAN