Geri Dön

Farklı doz ve zamanda uygulanan p-glikoprotein induktör ve substratlarının dokulara ilaç geçişi üzerine etkinliğinin belirlenmesi

Determination of effectiveness of p-glycoprotein? s inductor administered at different doses and time and substrate on drug penetration into tissues

  1. Tez No: 331645
  2. Yazar: GÜL ÇETİN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. BÜNYAMİN TRAŞ
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Eczacılık ve Farmakoloji, Veteriner Hekimliği, Pharmacy and Pharmacology, Veterinary Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Doku konsantrasyonu, ivermektin, levofloksasin, P-gp modülasyonu, zehirlenme, Glikoproteinler, Zehirlenmeler, İlaç biçimleri, İlaç taşıyıcılar, İlaçlar, Tissue concentration, ivermectin, levofoxacin, P-gp modulation, toxication, Glycoproteins, Levofloxacin, Poisonings, Dosage forms, Drug carriers, Drugs, Ivermectin
  7. Yıl: 2013
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Selçuk Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Veterinerlik Farmakoloji ve Toksikolojisi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Araştırmanın amacı, P-glikoprotein?in (P-gp) induktör ve substratları ile modifikasyonunun dokulara ilaç geçişini nasıl etkilediğini ortaya koymaktır. Araştırma rat ve fareler üzerinde, iki aşamada yürütüldü. Birinci aşamada 48 adet erişkin erkek Spraque-Dawley ırkı rat kullanıldı. Ratlardan 6 adedi metot validasyon çalışmalarında kullanılmak üzere kontrol grubu (0. Grup) olarak ayrıdıktan sonra 42 adedi 7 eşit gruba ayrıldı. 1. gruba levofloksasin (LVF) (100 mg/kg, periton içi), 2. gruba LVF (100 mg/kg, periton içi) + LVF uygulamasından sonraki 30. dakikada 7,5 mg/kg dozunda deksametazon (DM) (periton içi), 3. gruba LVF (100 mg/kg, periton içi) + 2 saat sonra 7,5 mg/kg dozda DM (periton içi), 4. gruba LVF (100 mg/kg, periton içi) + 2 saat sonra 20 mg/kg DM (periton içi), 5. gruba LVF (100 mg/kg, periton içi) + 2 saat sonra 100 mg/kg dozunda DM (periton içi), 6.gruba LVF (100 mg/kg, periton içi) + 4 saat sonra 7,5 mg/kg dozunda DM (periton içi) ve 7. gruba LVF (100 mg/kg, periton içi) + 100 mg/kg dozunda feksofenadin (oral) uygulandı. LVF uygulamasından sonraki 7. saatte tüm gruplardaki hayvanlardan kan örnekleri, beyin ve testis dokuları alındı. Doku ve plazma örneklerinin LVF konsantrasyonları HPLC ile belirlendi. İkinci aşama 40 adet erişkin erkek Balb-c ırkı fare kullanıldı. Fareler 4 eşit gruba ayrıldı ve her gruptaki farelere ivermektin LD50 dozunda (80 mg/kg, oral) uygulandı. İvermektin uygulamasından 30 dk. sonra 2.gruba DM (7,5 mg/kg, periton içi), 3. gruba LVF (100 mg/kg, periton içi) ve 4. gruba rifampin (100 mg/kg, periton içi) uygulandı. Gruplar hayatta kalma yönünden değerlendirildi. Düşük doz ve 30.dk?da uygulanan DM?nun beyne LVF geçişini azalttığı, yüksek doz ve 2.saatte uygulanan DM?nun ise beyin ve testis dokusu ile plazmaya LVF geçişini artırdığı görüldü. Ayrıca feksofenadinin beyne LVF geçişini artırdığı belirlendi. İvermektinin LD50 doz (80 mg/kg) uygulaması sonrası hayatta kalma oranı üzerine DM, rifampin ve LVF uygulamalarının istatistiksel anlamda önemli olmadığı ancak hayatta kalma oranı üzerine rifampinin nispeten daha etkili olduğu (8/10) görüldü. Bu sonuçlar tedavisi zor hastalıklara ve zehirlenmelere yönelik yeni tedavi stratejileri geliştirilmesinde ve ilaç-ilaç etkileşimlerinde P-gp modülasyonunun önemli bir potansiyel olabileceğini gösterdi.

Özet (Çeviri)

The aim of this study is to determine effect of P-glycoprotein (P-gp) modification with its inductor and substrates on drug penetration into tissues. The study was carried out in two stages on mice and rats. A total of 48 male adult Spraque-Dawley rats were used in the first stage. 6 rats were used in the studies metod validation, then 42 rats were divided into 7 equal groups. Levofloxacine (LVX) administered by intraperitoneal route at 100 mg/kg dose in all group animals. Dexamethasone (DEX) at 7,5 mg/kg dose by intraperitoneal route administered at half an hour after LVX in 2. group animals. DEX administered at doses of 7,5, 20 and 100 mg/kg by intraperitoneal route at 2 hour after LVX administrations in 3., 4., and 5. group animals, respectively. DEX administered at single dose of 7,5 mg/kg by intraperitoneal route at 4 hour after LVX administration in 6. group animals. In 7. group animal, fexofenadine administered at 100 mg/kg dose by gastric gavage at same time with LVX administration (intraperitoneal). Blood samples were collected from heart animals in all groups at 7 hour after LVX administration. After plasma, brain and testes taken from each of animals, LVX concentrations in all groups analyzed with HPLC. In the second stage a total of 40 male adult Balb-c mice were used. Animals were divided into 4 groups including 10 animals in each group. Ivermectin administered at LD50 dose by oral route with gastric gavage in all groups. DEX, LVX, rifampin administered by intraperitoneal route 30 min. after ivermectin administered in 2. , 3. and 4. groups, respectively. Groups were evaluated in terms of survival. It was determined that DEX reduced penetration at brain of LVX in the low dose and 30 min., but its increased penetration at brain of LVX in the high dose and 2 hour. The data also demonstrate that fexofenadine increased LVX penetration at brain. In addition to, Altough it was determined that DEX, rifampin and LVX administrations show statistically the same effect on the survival rate following ivermectin administration at LD50 dose, the better efficacy was observed in rifampin administration (8/10). These results indicate that P-gp modulation may be an important potential the development of new therapy strategys for difficult to treat diseases and toxications and in drug-drug interaction.

Benzer Tezler

  1. Sitalopram ve bromokriptinin kombine etkilerinin, Caco-2 insan kolorektal adenokarsinoma hücre serisinde değerlendirilmesi

    Evaluation of the combined effects of citalopram and bromocriptine in the Caco-2 human colorectal adenocarcinoma cell line

    FATMA KAYALI

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Eczacılık ve FarmakolojiAnkara Üniversitesi

    Adli Eczacılık Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)

    DOÇ. DR. ASLI KOÇ

  2. Akciğer kanseri deney hayvan modelinde farklı fraksiyonasyon şemaları ile uygulanan hipofraksiyone yüksek doz radyoterapi'nin olası apiskobal etkisi ve mekanizmalarının araştırılması

    Investigation of abscopal effect and mechanisms of high-dose hypofractionated radiotherapy applied with different fractionation schemes in the lung cancer experimental animal model

    AHMET KURU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    OnkolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    Radyasyon Onkolojisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EMRULLAH RIZA ÇETİNGÖZ

  3. Gebelerde spinal anestezi sırasında oluşan sempatik blokajın düşük doz yavaş uygulanan intravenöz atropin ile preemptif sağaltımı

    Preemptive treatment of sympathetic blockade during spinal anesthesia in pregnant women with slow administration of low dose atropine

    AHMET TUBAY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Anestezi ve ReanimasyonBolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi

    Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AKCAN AKKAYA

  4. Farklı diabet tiplerinin vasküler reaktivitede oluşturduğu değişimler üzerinde endotel hücrelerinin rolü

    The Role of endothelial cells on the alterations of vascular reactivity in duced by different models of diabetes mellitus

    ÇİMEN KARASU

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1992

    Eczacılık ve FarmakolojiAnkara Üniversitesi

    Farmakoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. V. MELİH ALTAN

  5. Farklı formlardaki mısır atıklarının toprağın fiziksel özellikleri üzerine etkisi

    Impact of different forms of corn biomass on soil physical properti̇es

    AYŞE ÇETİN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    ZiraatSelçuk Üniversitesi

    Toprak Bilimi ve Bitki Besleme Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. CEVDET ŞEKER