An investigation of assertive behavior in visualy impaired young adults and an experimental group study with visually impaired adolescents
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 387000
- Danışmanlar: DOÇ. DR. NURDER ERTURAN
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Eğitim ve Öğretim, Education and Training
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 1995
- Dil: İngilizce
- Üniversite: Marmara Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Eğitimde Psikolojik Hizmetler Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu araştırmada ilk olarak, genç yetişkin (15-30 yaş arası) görme özürlülerde güvenli davranış incelenmiş; ikinci olarak, güvensiz davranış sahibi görme özürlü kız ve erkekergenler (16-20 yaş arası) de güvenli davranış grup eğitimi programının etkisi denenmiştir. 150'si istanbul'dan 153'ü Ankara'dan olmak üzere 303 kişilik bir ömeklem grubu seçilmiştir. Araştırmanın birinci bölümünde Rathus Atılganlık Envanteri (RAS) ve Algılanan Anne-baba Davranışları Envanteri (AAD) kullanılmıştır. Araştırmanın ikinci bölümünde, istanbul örnekiemi içinden 20 kişilik denek seçilmiştir. Denekierin hepsi, araştırmanın birinci bölümünde Rathus'a göre güvenli davranış gösteremeyen ve çalışmaya gönüllü olarak katılan, 16-20 yaş arası lise öğrencileridiL Bunlardan 5'i kız, 5'i erkek olmak üzere 1 O öğrenci deney grubuna; 5'i kız, 5'i erkek 1 O öğrenci de kontrol grubuna randam olarak seçilmiştir. Eğitim öncesinde her iki gruba da araştırmacı tarafından hazırlanan Kendini Değerlendirme Anketi (SEQ) verilmiştir. Araştırmada öntest-sontest kontrol grup modeli kullanılmıştır. Eğitim programı, çalışmanın birinci bölümündeki bulgulara dayanarak grup üyelerinin ihtiyaçlarına göre geliştirilmiştir. Deney grubuna, her biri 2.5 saat süren 10 seanslık eğitim verilmiştir. Araştırmanın birinci bölümünden elde edilen bulgular, genç yetişkin görme özürlülerin genelde güvenli davranış sahibi olduklarını ve çocuklukta algılanan anne-baba davranışlarının olumlu olduğunu göstermektedir. Kişinin yaşı, görmeme yaşı, cinsiyeti, görmezliğinin doğuştan olup olmaması, görmeme derecesi, geçimini sağlama yolları, katıldığı sosyal aktiviteler ve gelecekten beklentileri ile güvenli davranışları arasında anlamlı derecede bir ilişki bulunmamıştır. Bulgulara göre, genel olarak anne-baba davranışlarının algılanması ile güvenli davranış arasında anlamlı derecede ilişki bulunmuştur ancak, algılanan anne-baba davranışlarının boyutlarına göre anlamlı derecede ilişki bulunmamıştır. Medeni hal ile güvenli davranış arasında anlamlı derecede ilişki bulunmuştur. Bulguya göre, evliler bekarlara nazaran daha yüksek düzeyde güvenli davranış göstermektedirler. Yine, bulgulara göre, kişilerin kendi eğitim durumları ile güvenli davranış sahibi olmaları arasında ve annelerinin eğitim düzeyleri ile çocuklarının güvenli davranışları arasında anlamlı derecede olumlu ilişki bulunmuştur. Ancak, lise mezunu görmezler ile annesi lise mezunu olan görmezlerin, ortaokul mezunu görmezler ve annesi ortaokul mezunu görmezlere nazaran daha az güvenli davranış gösterdikleri bulunmuştur. Buna karşın, babanın eğitim düzeyi ile çocuğun güvenli davranışı arasında ilişki bulunmamıştır. Araştırmanın ikinci bölümünden elde edilen bulgulara göre, güvenli davranış eğitim grubu (deney grubu) 'nun kontrol grubuna nazaran, anlamlı derecede daha yüksek güvenli davranış düzeyine sahip oldukları ortaya çıkmıştır. Sonuç olarak, böyle bir eğitimin görme özürlü ergen kız ve erkeklerde güvenli davranışı yükselttiğini söyleyebiliriz.
Özet (Çeviri)
The present study investigates the assertive behavior in visually impaired young adults (15-30 years old) at fırst, and then the effect of a group assertiveness training program on nonassertive (passive and aggressive) visually impaired adolescents (16-20 years old) of mixed gender. 303 subjects were randamly drawn from Istanbul and Ankara. 150 of them were from Istanbul and the other 153 subjects were from Ankara. The Rathus Assertiveness Schedule (RAS) and the Perceived Parents' Behavior lnventory (AAD) were used at the fırst part of the investigation. In the second part of the study, 20 subjects were drawn from Istanbul participants who were considered non-assertive due to the results of the fırst part of the study. They were all high school students (16-20 years old) who were volunteers joining the study. Ten students for the experimental group and ten students for the control group were randamly selected. Each group included five boys and girls. Before the treatment, both groups were given Self Evaluation Questionnaire (SEQ) which was prepared by the researcher. Pretest-posttest Control group design was used in the study. The program was developed according to the needs of the group members by regarding the findings of the first part of the study. Training was given to only the experimental group for ten sessions, and each session lasted about two and half hours. The results of the first part of the study indicated that visually impaired young adults were in general assertive and had positive perceptions about their parents' behavior during their childhood. According to the findings there was no signifıcant correlation between age of subject, age of onset, gender, congenitally blindness, severity of blindness, means of subsistence and type of social activities and future expectation in terms of assertiveness. However, in general there was a signifıcant positive correlation between individuals' perception about parents' behavior during their childhood and their assertiveness, but no significant correlation between the (AAD) dimensions and subjects assertiveness. Alsa, There was a signifıcant correlation between marital status and assertiveness. Married individuals were more assertive than single ones. The results indicated that there was a positive correlation between individual educational level, the educational level of subject's mather and his assertiveness, except for one. Subjects who are high school graduates and those whose mothers are high school graduated are less assertive than those who are secondary school graduates and mothers are secondary school graduates. Uneducated subjects and those whose mothers are uneducated are less assertive. In contrast, there was no significant correlation between the educational level of subject's father and his chil d assertiveness. According to the results of the second part of the study, The AT group showed a signifıcantly greater improvement than control group on the RAS and SEQ. Consequently, it can be said that such training was effective in increasing the assertiveness of visually impaired adolescent boys and girls.
Benzer Tezler
- Görme engelli bireylerin peyzajı algılama biçimlerinin anlaşılması
Investigation of the visually impaired individuals' perception of the landscape
DUYGU ÖZGÜR
Doktora
Türkçe
2021
Peyzaj Mimarlığıİstanbul Teknik ÜniversitesiPeyzaj Mimarlığı Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HAYRİYE EŞBAH TUNÇAY
- İzmir'de bazı yolların kapatılarak yaya bölgeleri oluşturma da kent peyzajını geliştirme açısından yeniden planlanması üzerinde araştırmalar
Başlık çevirisi yok
BAHAR TÜRKYILMAZ
Yüksek Lisans
Türkçe
1985
Şehircilik ve Bölge PlanlamaEge ÜniversitesiŞehir ve Bölge Planlama Ana Bilim Dalı
- Eksternal etmoidektomiler
Başlık çevirisi yok
ERCÜMENT AKMAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Kulak Burun ve BoğazGazi ÜniversitesiKulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
PROF.DR. NECMETTİN AKYILDIZ
