Geri Dön

Obez hastaların diyetle antioksidan alımları ve total antioksidan kapasiteleri arasındaki ilişkinin saptanması

Determination of the relationship between total antioxidant capacity and dietary antioxidant intake in obese patients

  1. Tez No: 408435
  2. Yazar: PINAR SOYLU
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. HABİBE ŞAHİN
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Beslenme ve Diyetetik, Nutrition and Dietetics
  6. Anahtar Kelimeler: Antioksidan, beslenme, obezite, TAK, Antioksidanlar, Demografi, Diyet, Vücut kitle indeksi, antioxidant, nutrition, obesity, TAC, Antioxidants, Demography, Diet, Body mass index
  7. Yıl: 2015
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Erciyes Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Tanımlayıcı tipteki bu çalışmada, obez ve normal ağırlıktaki bireylerin diyetle antioksidan alımları ile serum total antioksidan kapasite (TAK) düzeyleri arasındaki ilişki araştırılmıştır. Araştırmaya, Mart-Ağustos 2013 tarihleri arasında, diyet veya dâhiliye polikliniğine başvuran, 36 obez (çalışma grubu) ve 24 normal ağırlıktaki (kontrol grubu) gönüllü birey katılmıştır. Bireylerin demografik özellikleri ve antioksidan besin tüketim sıklığı anketleri yüz yüze görüşme yöntemi ile kaydedilmiş, antropometrik ölçümleri ve vücut analizleri yapılmış, beden kütle indeksi (BKİ) değerleri hesaplanmıştır. Besin tüketim kayıtları katılımcıların bir ay içerisinde ikisi hafta içi, ikisi hafta sonu olmak üzere dört kez habersiz aranması ile kaydedilmiştir. Serum TAK değeri, troloks eşdeğeri antioksidan kapasite (TEAC) yöntemine göre kolorimetrik olarak ölçülmüştür. Biyokimyasal bulgular, katılımcıların dosyalarından alınmıştır. Anket verilerinden hesaplanan TAK (anket TAK) ortalaması, kontrol grubunda (13.68±4.91 mmol/gün), çalışma grubuna göre (12.41±5.14 mmol/gün) daha yüksek bulunurken, serum TAK düzeyleri çalışma grubunda (1.12±0.35 mmol/L), kontrol grubundan daha yüksektir (1.07±0.28 mmol/L). Ancak bu farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0.05). Çalışma grubunun diyetle aldıkları TAK (diyet TAK) ortancaları kontrol grubundan yüksek (sırasıyla 5.45±6.15 mmol/gün, 3.20±7.27 mmol/gün), serum TAK'ın ağırlık başına düşen oranı ise anlamlı olarak düşüktür (sırasıyla 0.013±0.0134, 0.017±0.003, p<0.05). Çalışma grubunun diyetle aldıkları kolesterol ve niasin ortalamaları, kontrol grubuna göre düşük bulunurken (p<0.05), diğer besin ögelerinin alımları gruplarda benzerdir (p>0.05). Biyokimyasal parametreler bakımından gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmazken, çalışma grubundaki bireylerin ürik asit değerleri (5.05±1.19 mg/dl) kontrol grubundan (4.30±1.09 mg/dl) yüksektir (p<0.05). Grup genelinde; serum TAK ile ağırlık, kas dokusu miktarı, açlık kan şekeri (AKŞ) ve ürik asit düzeyleri arasında, diyet TAK ile ağırlık, BKİ, kas, yağ ve sıvı miktarı, ürik asit, hemotokrit, protein, demir (Fe), magnezyum (Mg) ve posa tüketimi arasında pozitif yönlü anlamlı bir korelasyon bulunmuştur (p<0.05). Sonuç olarak, kontrol grubuna göre çalışma grubunun diyetle TAK alımları anlamlı olarak yüksek, TAK/ağırlık değerleri düşük bulunurken, serum TAK değerleri arasında gruplar arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.

Özet (Çeviri)

In this descriptive study, the relationship between dietary antioxidant intake and serum total antioxidant capacity (TAC) level in normal weight and obese participants were investigated. Between March and August 2013, 24 normal weight as control group and 36 obese as study group volunteer participants consulting as outpatient Internal and Nutrition & Diet Clinic in Sevgi Private Hospital were enrolled in the study. Sociodemographic data and antioxidant food frequency questionnaires (FFQ) were obtained by face to face interviews. Anthropometric measurements and body composition analyses were measured. Twenty four hours dietary recalls (two weekdays, one weekend) were obtained during a month. Colorimeter was used to analyze serum TAC level and trolox equivalent antioxidant capacity (TEAC). Blood chemistry data were obtained by participants' hospital records. The mean TAC obtaining by FFQ was higher in control group (13.68±4.91mmol/day) than study group (12.41±5.14 mmol/day). However, serum TAC level was higher in study group (1.12±0.35 mmol/L) than control group (1.07±0.28 mmol/L) even not significant. The median TAC of dietary antioxidant intake was significantly higher in study group (5.45±6.15 mmol/day) than control group (3.20±7.27 mmol/day, p<0.05). Besides, TAC/weight ratio was significantly lower in study group (0.013±0.0134) than control group (0.017±0.003, p<0.05). Whole dietary nutrient intakes (except cholesterol, niacin) and biochemical markers (except uric acid) were similar between the groups. In all participants; there was a significant positive correlation between serum TAC and weight, lean mass, fasting blood glucose and uric acid levels. In addition, there was a significant positive correlation between dietary TAC intake and weight, BMI, uric acid, hematocrit, lean and fat mass, total body water, and dietary protein, iron, magnesium and fiber intakes. In conclusion, even though dietary TAC intakes of study group and TAC/weight values of control group were significantly higher, there was no significant difference between the groups with serum TAC values.

Benzer Tezler

  1. Guar'ın açlık kan şekeri, kan lipidleri, vücut ağırlığı ve barsak absorpsiyonuna etkisi

    Başlık çevirisi yok

    MİTHAT YARDIM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1988

    Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NAZİF BAĞRIAÇIK

  2. Deneysel stres ülserlerinin tedavisinde trunkal vagotomi ve gastrik devaskülarizasyonun yeri

    Başlık çevirisi yok

    ABDULLAH TAŞKIN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1988

    Genel CerrahiOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

  3. Okul çocuğu yaş grubunda lık kriterleri ve akciğer fonksiyon testlerinin incelenmesi

    Başlık çevirisi yok

    YAGHOUB ZAHİRİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1989

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    LAMİA ULUKUTLU

  4. Obezlerde OGTT'de glisemi ve insulinemi değerlerinin obezite derecesi ile ilişkisi

    Başlık çevirisi yok

    KÜRŞAD TÜRKDOĞAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1989

    Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. H. HÜSREV HATEMİ