Geri Dön

İnsulin direnci ile abdominal duvar yağ indeksi ve visseral yağ volümü arasındaki ilişki

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 419665
  2. Yazar: ÖZLEM ÖZER ÇAKIR
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. MEHMET YILDIZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2009
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bakanlığı
  10. Enstitü: Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Tip 2 DM patogenezinde en önemli faktör olarak kabul edilen insülin direnci, Tip 2 DM'un yanı sıra hipertansiyon, inme, koroner arter hastalığı ve metabolik sendrom gibi mortalite ve morbiditesi yüksek hastalıklar için bağımsız bir risk faktörüdür. Bu çalısmada, insulin direnci ölçüm metodlarından biri olan homeostatik yöntemle HOMA-IR ve HOMA-BCI'yi hesaplayarak elde edilen insulin direnci ile ultrasonografik olarak tespit edilen ve hesaplanan abdominal duvar yağ indeksi (AFI) ve visseral yağ volümu (VYV) arasındaki iliski değerlendirilmistir. Çalısmamızda visseral yağ volümünün insülin direncinin bir belirteci olup olmadığını ve sonuç olarak, visseral yağın Tip 2 DM, HT, inme, KAH ve metabolik sendromun patogenezindeki önemi arastırılması amaçlanmstır. Çalısmaya 50'si Tip 2 DM, 50'si prediyabet ve 50'si kontrol grubu olmak üzere toplam 150 hasta alınmıstır. PreDM ve tip 2 DM grubu içine alınan hastaların tanısı ADA 2003 ve WHO kriterlerine göre konulmustur. Visseral adipozite tayini için ultrasonografi ile abdominal yağ kitle indeksi (AFI) ve visseral yağ volümü (VYV) ölçümü, insulin direnci tayini için HOMA-IR ve Homa β hücre indeksi (HOMA-BCI) değerlendirilmis, AFI ve VYV ile insulin direncinin iliskisi arastırılmıstır. Tip 2 DM, prediyabet ve kontrol grubundaki hastaların yas ortalamaları sırasıyla 57.1, 55, 39.8 idi. Hastaların %66 (99)'sı kadın, %34 (51)'ü erkek idi. Gruplar arasında kadın ve erkeklerin dağılımı benzerdi (p=0.700). Gruplar arasında sırasıyla; insülin, c-peptit, HOMA-IR, Smin, Pmax, pararenal, dalak, HOMA-BCI ve AKS yönünden istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı (p<0.001, p<0.001, p<0.001, p<0.001, p<0.001, p<0.001,p<0.001, p=0.008 ve p<0.001). 83 Çalısmamızda HOMA-IR kontrol grubuna göre pre DM ve tip 2 DM gruplarında, HOMA-BCI ise kontrol grubuna göre sadece preDM grubunda pozitif korele olduğu bulunmustur. Gruplar arasında AFI yönünden istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı (p=0.004). Buna göre kontrol grubu ile Tip 2 DM grubu arasında anlamlı fark varken (p<0.001), Pre DM grubu ile kontrol ve Pre DM ile Tip 2 DM arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p=0.060 ve p=0.099). Çalısmamızda AFI ile HOMA-IR arasında istatistiksel olarak anlamlı doğrusal korelasyon tespit edilmedi (rho=0.153 ve p=0.062) buna karsın, AFI ile HOMA-BCI arasında istatistiksel olarak anlamlı aynı yönlü doğrusal korelasyon mevcuttu (rho=0.169 ve p=0.038). Çalısmamızda VYV ile sırasıyla; HOMA-IR ve HOMA-BCI arasında istatistiksel olarak anlamlı aynı yönlü doğrusal korelasyon tespit edildi (rho=0.366, p<0.001 ve rho=0.345, p<0.001). Çoklu regresyon analizinde bağımlı değisken HOMA-IR, bağımsız değiskenler pre DM, tip 2 DM, kadın faktörü, BMI, BÇ, AFI, VYV alınarak yapılan modelde gösterilmistir ki; VYV nin (95 CI=0.009), pre DM ve tip 2 DM ile birlikte (kontrol grubuna göre) HOMA-IR nin tespitinde bağımsız belirteçler olduğu gösterilmistir. Bir diğer çoklu regresyon analizinde ise bağımlı değisken HOMABCI, bağımsız değiskenler pre DM, tip 2 DM, kadın faktörü, BMI, BÇ, AFI, VYV alınarak yapılan modelde gösterildi ki; VYV nin (95 CI=0.009), pre DM ile birlikte (kontrol ve tip 2DM gruplarına göre) HOMA-BCI' nin tespitinde bağımsız belirteçler olduğu gösterilmistir. Bu iki bağımsız belirteç arasında VYV major bağımsız bir insülin direnci belirteci olduğu saptanmıstır. Çalısmamız sonucunda visseral adipozitenin insülin direncinin bir belirteci olduğu gösterilmistir. Ayrıca visseral adipoziteyi belirlemede ultrasonografik olarak yapılan ölçümlerden VYV'nün AFI' ye göre insulin direnci düzeyini tespit etmede daha iyi bir belirteç olduğu saptanmıstır. Bu sonuç ısığında AFI'nın her zaman insülin direnci düzeyini göstermeyebileceği söylenebilir. Tam tersine çalısmamızda VYV, VKĐ, BÇ nin insülin direnci ile pozitif korele olduğu bulunmustur. VYV'nün visseral obezite ölçüm metodu olarak ultrasonografi ile tespitinin yaygınlasması Tip 2 DM, HT, inme, KAH ve metabolik sendrom gibi morbidite ve mortaltesi yüksek hastalıklarda klinisyenin dikkatini yaklasan komplikasyonlara yöneltecebilecektir.

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Benzer Tezler

  1. Primer hipertansiyonu olan çocuk hastalarda epikardiyal yağ doku kalınlığının değerlendirilmesi

    Evaluation of epicardial adipose tissue thickness in pediatric patients with primary hypertension

    MURATHAN YAŞAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    NefrolojiEge Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İPEK KAPLAN BULUT

  2. Obez çocuklarda kardiyovasküler risk faktörlerinin belirlenmesinde karotid intima media kalınlığı ile miyokardiyal performans indeksinin yeri

    Assessment of carotid intima media thickness and myocardial performance index in determination of cardiovascular risk factors in obese children

    BÜLENT HACIHAMDİOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2007

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGata

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. VEDAT OKUTAN

  3. Pediatrik obez olgularda serum A-FABP, sVCAM-1, sE-selektin ve adiponektin düzeyleri ile karotis intima media kalınlığı arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

    The evaluation of the relationship between serum levels of A-FABP, sVCAM-1, sE--selectin, adiponectin and carotid intima media thickness in pediatric obese patients

    EYLEM SEÇKİN BOZKURT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    BiyokimyaDokuz Eylül Üniversitesi

    Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FİLİZ KURALAY

  4. Anti-TNF-alfa kullanan ankilozan spondilit tanılı hastalarda metabolik sendrom ve obezite sıklığı

    Anti-TNF-alfa kullanan ankilozan spondilit tanılı hastalarda metabolik sendrom ve obezite sıklığı

    FEYZA ÇELİKEL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. DENİZ ERDOĞDU

  5. Çocukluk çağında metabolik sendrom tanısı alan obez hastalarda kardiyovasküler risk faktörlerinin sıklığı ve kardiyak bulguların ekokardiyografi ile değerlendirilmesi

    Evaluation of cardiovascular risk factors and effects of cardiovascular risk factors in obese patients with metabolic syndrome diagnosis in childhood

    GÜZİN ÖZDEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYŞE ESİN KİBAR GÜL