Geri Dön

Humerus diafiz kırıklarında konservatif, intramedüller çivileme ve plaklı osteosentez tedavileri sonuçlarının karşılaştırılması

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 451108
  2. Yazar: KEMAL KAYAOKAY
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ERHAN COŞKUNOL
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
  6. Anahtar Kelimeler: Humeral kırıklar, Humerus, Kemik plakları, Kemik çivileri, Konservatif tedavi, Kırık fiksasyonu, Kırık fiksasyonu-intramedüller, Kırık iyileşmesi, Humeral fractures, Humerus, Bone plates, Bone nails, Conservative therapy, Fracture fixation, Fracture fixation-intramedullary, Fracture healing
  7. Yıl: 2016
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ege Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

HUMERUS DİAFİZ KIRIKLARINDA KONSERVATİF, İNTRAMEDÜLLER ÇİVİLEME VE PLAKLI OSTEOSENTEZ TEDAVİLERİ SONUÇLARININ KARŞILAŞTIRILMASI Amaç: Humerus diafiz kırıklı hastaların 3 farlı tedavi yöntemi (Fonksiyonel Brace, İntramedüller çivileme, Plaklı osteosentez) sonrası kaynama oranları, fonksiyonel hareket kabiliyetleri, kaynama zamanlarını ve oluşan komplikasyonlar değerlendirerek iş gücü kaybının karşılaştırılması amaçlanmaktadır. Materyal/Metod: Acil servisine başvuran hastalardan kliniğimizde tedavisi yapılmış yeterli takipleri olan 108 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Fonksiyonel brace uygulanan hastaların sayısı 31, İntramedüller çivileme uygulanan hastaların sayısı 27, Plaklı osteosentez uygulanan hastaların sayısı 50 idi. Çalışmaya dahil edilen hastaların demografik verileri, AO sınıflamasına göre kırık tipleri, ek yaralanmaları, radial sinir hasarı olanlar kayıt edilmiştir. Hastaların uygulanan tedavi yöntemine göre kaynama oranları, kaynama zamanları, DASH skorları, Fonksiyonel hareket skorları, angulasyon dereceleri ve komplikasyonları karşılaştırılmıştır. Kaynama zamanı ve Fonksiyonel skor yaşa , cinsiyete , uygulanan tedavi yöntemine, angulasyon derecesine, radial sinir tutlumuna , sigara kulanımına , kırığın bölgesine ve AO sınıflamasına göre karşılaştırılmıştır.Kaynamama sonrası uygulanan ikincil tedavi yöntemleri ( Plaklı Osteosentez ve İntramedüller Çivileme) kaynama oranları ve kaynama zamanları karşılaştırılmıştır. Bulgular: Çalışmamızda 108 hastaretrospektif olarak değelendirildi. 27 İntramedüller çivileme, 31 Fonksiyonel Brace ve 50 Plaklı Osteosentez ile tedavi edilen humerus diafiz kırıklı hastaların sonuçları değerlendirildi. İntramedüller çivileme uygulanan 27 hastanın 23 ünde (% 85.2), 31 Fonksiyonel Brace uygulanan hastanın 23 ünde ( % 74.2), 50 Plaklı Osteosentez uyhulana hastanın 48 inde (%96) kaynama görüldü.(p<0.05) . Üç tedavi yönteminin kaynama zamanları ise şöyleydi: Fonksiyonel Brace uygulanan hastaların kaynama zamanı ortalama 11.9 (minumum 7 ,maksimum 29) hafta ,İntramedüller çivileme yapılanlarda ortalama 10.8 ( minumum 6, maksimum 29) hafta, Plaklı Osteosentez tedavisi yapılanlarda ortalama 10.1(minumum 6, maksimum 26) haftaydı.Kaynama zamanı ile angulasyon derecesi arasında anlamlı pozitif korelesyon mevcuttu (p<0.05). Angulasyon derecesi düştükçe kaynama zamanlarının da azaldığı gözlemlenmiştir. Kaynama zamanı ile DASH skoru arasında anlamlı korelasyon bulundu. (p<0.05). Yapılan tedavilere göre fonksiyonel skorlar Fonksiyonel brace tedavisi sonrasında mükemmel+iyi oranı %100 (Mükemmel %78.3, iyi % 21.7) , İntramedüller çivileme sonrasında % 86.9 ( mükemmel % 56.5, iyi %30.4) , Plaklı Osteosentez tedavisi sonrası ise %95.9 ( mükemmel %81.3 , % 14.6) şeklindeydi. Sigara kullanımı veya Radial sinir hasarı olması halinde kaynama zamanınlarının uzadığı görüldü. Korelasyon analizinde spearman korelasyon analizi kullanıldı. Analizlerde SPSS 22.0 programı kullanılmıştır. Sonuç: Humerus diafiz kırıkları 3 farklı tedavi yöntemiyle de yüksek oranlarda kaynadığı yapılan birçok çalışmada belirtilmiştir. Yaralanma süresinden sonra iyileşme zamanının kısalması ve iyi fonksiyonel skor gündemde olan araştırma konularıdır. Çalışmamızda hastaların kaynama zamanları ve Fonksiyonel skorları arasında farklılıklar olduğu görülmüştür. Kaynama saptanan hastaların tamamı değerlendirildiğine, Angulasyon derecesinin azalması ile ilişkili Kaynama zamanlarının kısaldığı, DASH skorlarının ve aktivite skorlarının olumlu yönde değiştiği gözlenmiştir. Kaynama zamanlarının kısalmasının, iş gücü kaybını azaltacağı ve daha iyi fonksiyonel sonuçların oluşmasına yardımcı olacağı düşünülmüştür. Günümüzde kırıkların tedavisindeki ana hedef başarılı kaynama oranlarının yanında hastanın günlük işlerine en erken sürede ve maksimum performansla dönmesini sağlamanın diafiz kırıkları tedavisinde önemli olduğu fikri çıkarılmışltır.

Özet (Çeviri)

Background: Labor loss of patients with humeral shaft fracture having treated with 3 different methods (functional brace, intramedullary nailing , plating ) were worked up to compare upon union rates , functional ability for bearing and union times. Materials and methods : 108 patients with sufficient follow up which were admitted to emergeny department and treated in our clinic then on , were retrospectively evaluated. 31 of total patients were treated with functional brace, 27 of them with imn and remaining 50 of them with plating. Through the study, demographic data of patients was collected, fractures were sorted according to AO classification and additional injuries such as radial nerve palsy were recorded. Union rates, union periods, DASH scores, Functional bearing scores , angulation degrees and complications were put to comparison according to the treatment method. Above all , union time and functional scores were put to comparison according to variables such as age , sex, treatment method , angulation degree , radial nevre injury , smoking , zone of fracture and AO classification. Also, secondary treatment methods following nonunion(imn and plating) ,union rates and union times were compared. Results : 108 patients were evaluated retrospectively in our study. Outcomes of patients having humeral shaft fracture 27 of which were treated wİth İMN , 31 with functional brace and 50 with plating were evaluated. Bone union was registered in 23(85.2%) out of 27 patients treated with imn , 23(74.2%) out of 31 with functional brace and 48(96%) out of 50 with plating, respectively (p<0.05) . Union times were registered as following : average union time observed for patients treated with fb was 11.9(min 7 max 29)weeks , with imn 10.8(min 6 max 29 ) weeks and with plating 10.1(min 6 max 26) weeks, respectively. There was a significant positive corelation between union time and angulation (p<0.05). Expected union time shortened as the angulation degree decreased. There was a significant positive corelation between DASH scores and union time( p<0.05 ) . Consequent functional scores(stewart-huntley) after being treated with functional brace ,imn and plating gave following results ; 100% (78.3%perfect , 21.7% good ) , 86.9% (56.5% perfect , 30.4% good ) , 95.9% (81.3% perfect , 14.6 % good) respectively. Bone union was observed to delay in presence of smoking and radial nevre palsy. Spearman Correlation Analysis was used for correlation analysis. SPSS 2.0 program was utilized for analysis. Conclusion : Humeral shaft fractures are reported in many studies with a high rate of union time in all 3 different treatment methods. Patients were observed to present differences between the union time and functional scores in our study. DASH activity scores were observed to vary positively and union time shorten associated with the decrease in angulation degree when all patients with positive union were evaluated in our study. The shortening of the union time was considered to reduce the loss of labor and reinforce occurring better functional outcomes. We considered that nowadays, the main target in fracture treatment is ensuring patients to recover for dailiy work at minimum time and maximum performance as well as the satisfactory bone union.

Benzer Tezler

  1. Humerus diafiz kırıklarında konservatif, intramedüller çivileme ve plaklı osteosentez tedavi sonuçlarının karşılaştırılması (Retrospektif)

    Comparison of results of conservative, intramedular nailing and plate osteosentesis treatment in humerus diaphysis fractures

    ALİ SAMİ ŞEKER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Ortopedi ve TravmatolojiFırat Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. OKTAY BELHAN

  2. Humerus diafiz psödoartrozlarında cerrahi tedavi metodlarının karşılaştırılması

    The Evaluation of the surgical treatment modhalities of humerus dioghyseal pseudoarthroses

    ADNAN KARAOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2001

    Ortopedi ve Travmatolojiİstanbul Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. HAYATİ DURMAZ

  3. Humerus diyafiz kırıklarında; plak ile tespit ve açık veya kapalı redüksiyon ve titanyum elastik çivi ile tespit ve kilitli intramedüller çivi ile tespit yöntemlerinin orta dönem klinik sonuçlarının karşılaştırılması

    Compari̇son the medi̇um cli̇ni̇cal outcomes of plate-screw fi̇xati̇on and ti̇tani̇um elasti̇c nai̇l fi̇xati̇on anda locki̇ng i̇ntramedullary nai̇l fi̇xati̇on by open or closed reducti̇on i̇n humeral shaft fractures

    OĞUZHAN PEKİNCE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Ortopedi ve TravmatolojiNecmettin Erbakan Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SERDAR TOKER

  4. Erişkin humerus diafiz kırıklarında cerrahi tedavinin yeri ve sonuçları

    Başlık çevirisi yok

    K. TAMER ÖZER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bakanlığı

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

  5. Erişkin humerus diafiz kırıklarında plak-vida ile yapılan açık redüksiyon internal fiksasyon tedavi sonuçlarımız

    Başlık çevirisi yok

    ERKAN AKGÜN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bakanlığı

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET ŞÜKRÜ SOLAK