Geri Dön

Meme kanseri hastalarında peroksizom proliferatör aktive reseptör gama gen varyasyonlarının etkilerinin incelenmesi

An investigation on the effects of peroxisome proliferator-activated receptor gamma gene variations in breast cancer patients

  1. Tez No: 493303
  2. Yazar: ESRA ÜNAL
  3. Danışmanlar: PROF. DR. HÜLYA YILMAZ AYDOĞAN
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Moleküler Tıp, Molecular Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Genetik varyasyon, Genler, Meme kanseri, Meme neoplazmları, Neoplazmlar, Peroksizom proliferatörü ile aktive olan reseptörler, Genetic variation, Genes, Breast neoplasms, Neoplasms, Peroxisome proliferator-activated receptors
  7. Yıl: 2018
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Moleküler Tıp Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Meme kanseri, dünyada kadınların en yaygın kanseri ve kanserden ölümlerin başlıca sebeplerinden bir tanesidir. Çeşitli mekanizmalarla gelişen meme kanserinde etkili olan önemli faktörlerden bir tanesi Peroksizom Proliferatör Aktive Reseptör Gama (PPAR Gama)'dır. PPAR Gama, nükleer reseptör süperailesine ait ligand-aktive transkripsiyon faktörüdür ve çeşitli kanser tiplerinde etkili olduğu bilinmektedir. Meme kanseriyle ilgili yapılan çalışmaların sonuçları ise birbiriyle çelişkilidir. Bu reseptörlerin agonistlerinin ve antagonistlerinin meme kanserinde tümörlü hücre büyümesine etkileri ve apoptozla ilişkileri tam olarak bilinmemektedir. Pro12Ala ve meme kanseri ilişkisini inceleyen çalışmalar oldukça sınırlı sayıdadır ve sonuçları birbiriyle çelişkilidir. Çalışmamızda meme kanseri hasta örneklerinde PPARgama gen varyasyonları Pro12Ala ve C161T, sağlıklı bireylerden oluşan kontrol grubuyla kıyaslanarak, polimorfizmlerin meme kanseri üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Çalışmamız her iki varyasyonun meme kanseriyle ilişkisini incelemesi açısından ilktir. Bu amaçla, meme kanseri hastası 95 birey deney grubu, ailesinde ve kendisinde kanser hastalığı bulunmayan 119 sağlıklı birey ise kontrol grubu olarak seçilmiştir. Bu amaçla Polimeraz Zincir Reaksiyonu-Restriksiyon Fragman Uzunluk Polimorfizmi (PZR-RFLP) ve jel elektroforezi yöntemleri kullanılarak polimorfizmler tespit edilmiştir. Pro12Ala polimorfizmi incelendiğinde ProPro genotipinin hasta bireylerde, kontrole göre yüksek olduğu gözlenmiş ve allel frekansına bakıldığında Pro allelinin hastalarda, kontrol grubuna oranla istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunduğu görülmüştür (p<0,001). C161T polimorfizmine bakıldığında ise minör T alleline meme kanseri hastası bireylerde, kontrole göre daha çok rastlanmıştır ve sonuçlar istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0,001). Lojistik regresyon analizi ile ProPro genotipi ve T alleli taşımanın meme kanseri gelişimi için risk olduğu doğrulanmıştır (p<0,001). Çalışmamızda, PPAR gama Pro12Ala ProPro genotipi ve C161T T alleli meme kanseri riskinde artışla ilişkili bulunmuştur. Ayrıca riskli allellerin birlikte taşınma durumunun meme kanserinde artan riskle ilişkili olduğu gözlenmiştir. Sonuç olarak, PPAR gama aktivitesini değiştiren gen varyasyonlarının meme kanseri riskini etkileyebileceğini söyleyebiliriz.

Özet (Çeviri)

Breast cancer is one of the main causes of cancer deaths and the most common cancer in the world. One of the important factors that are effective in breast cancer mechanisms is Peroxisome Proliferator-Activated Receptor Gamma (PPAR Gama) which is a ligand-bound transcription factor of the nuclear receptor superfamily and is known to be effective in a variety of cancer types. Yet, the results of studies on breast cancer and PPAR-gamma relation are contradictory. The effects of agonists and antagonists of these receptors on tumor cell growth in breast cancer and their relation to apoptosis are not fully known. Studies that examine Pro12Ala and breast cancer associations are quite limited, and the results are inconsistent. In our study, the effects of polymorphisms on breast cancer were investigated by comparing the PPARgamma gene variants Pro12Ala and C161T in healthy control subjects and breast cancer patients. The thesis is the first study to investigate the effects of both variations in breast cancer. For this purpose, 95 breast cancer patients were selected as the experimental group, and 119 healthy individuals whose family members and themselves had no cancer disease were selected as the control group. Polymorphisms were determined using Polymerase Chain Reaction-Restriction Fragment Length Polymorphism (PCR-RFLP) and gel electrophoresis methods. When Pro12Ala polymorphism was examined, it was observed that the ProPro genotypes were higher in the patients than the control, and when allele frequency was examined, it was found that Pro alleles were significantly higher in patients than the control group (p<0,001). For the C161T polymorphism, minor T alleles were more common in breast cancer patients than in the control group, and the results were statistically significant (p<0.001). Logistic regression analysis proved that carrying ProPro genotype and T allele are risk factors for the progression of breast cancer. In our study, ProPro genotype of Pro12Ala variation and T allele of C161T variation were associated with an increased risk of breast cancer. It has also been observed that the risk of joint involvement of risk alleles is associated with increased risk of breast cancer. As a result, we can say that genetic variations that alter PPAR gamma activity may affect breast cancer risk.

Benzer Tezler

  1. Meme kanseri hücre hatlarında fenolik maddelerin antidiyabetik ilaçlarla kombinasyonunun etkilerinin araştırılması

    An investigation of the effects of combination of phenolic substances with antidiabetic drugs in breast cancer cell lines

    MELİKE SAĞ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Moleküler Tıpİstanbul Üniversitesi

    Moleküler Tıp Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HÜLYA YILMAZ AYDOĞAN

    DR. ÖĞR. ÜYESİ GÜLÇİN ÖZKARA

  2. İnvaziv meme kanserinde primer tümör ve metastatik lenf nodlarında amacr ekspresyonunun immunhistokimyasal olarak boyanma derecesinin prognostik önemi ve sağkalıma etkisi

    Prognostic significance of immunohistochemical staining degree of amacr expression in primary tumor and metastatic LYMPH nodes in invasive breast cancer and its effect on survival

    MEHMET MERT AKGÜN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    OnkolojiÇanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ LOKMAN KORAL

  3. Meme kanseri hastalarında egzersiz öz yeterlilik ölçeğinin türkçe geçerlilik ve güvenirliğinin incelenmesi

    Reliability and validity of exercise self-efficacy scale in the breast cancer patients

    NİLÜFER BOZKURT

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    HemşirelikEge Üniversitesi

    İç Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. FİSUN ŞENUZUN

  4. Meme kanseri hastalarında TWIST, RARß2 ve ESR1 genlerinin metilasyon durumlarının Metilasyon Spesifik HRM (MS-HRM) yöntemiyle incelenmesi

    Investigation of the methylation status of TWIST, RARß2 and ESR1 genes in breast cancer patients by Methylation Specific HRM (MS-HRM) technique

    ONUR EROĞLU

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    GenetikEskişehir Osmangazi Üniversitesi

    Tıbbi Genetik Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. BEYHAN DURAK ARAS

  5. Meme kanseri hastalarında tedavi ilişkili nötropeni gelişimini etkileyen risk faktörleri

    Risk factors affecting development of treatment associated neutropenia in breast cancer patients

    ALPER SARI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    OnkolojiHacettepe Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SİBEL AŞÇIOĞLU HAYRAN

    PROF. DR. M. Kadri ALTUNDAĞ