Ratlarda civa (ıı) klorür kaynaklı karaciğer ve böbrek hasarı üzerine rutin'in etkilerinin araştırılması
Investigation of the effects of rutin on mercury (ii) chloride-induced liver and kidney damage in rats
- Tez No: 508383
- Danışmanlar: DOÇ. DR. FATİH MEHMET KANDEMİR
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Biyokimya, Biochemistry
- Anahtar Kelimeler: Böbrek, Cıva, Cıva klorür, Hayvan deneyleri, Karaciğer, Oksidatif stres, Rutin, Sıçanlar, Toksisite, Toksisite testleri, Kidney, Mercury, Mercuric chloride, Animal experimentation, Liver, Oxidative stress, Routine, Rats, Toxicity, Toxicity tests
- Yıl: 2018
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Atatürk Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Veterinerlik Biyokimyası Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmada civa (II) klorür kaynaklı karaciğer ve böbrek toksisitesi üzerine rutin'in etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Materyal ve Metot: Araştırmada 5 grup ve her grupta 7 rat olacak şekilde toplam 35 adet erkek Sprague Dawley rat kullanıldı. 1. Grup [Kontrol]; 7 gün boyunca sadece intraperitoneal (i.p.) serum fizyolojik verildi. 2. Grup [Rutin-100]; 7 gün boyunca 100 mg/kg/gün oral yolla rutin uygulandı. 3. Grup [civa (II) klorür]; 7 gün boyunca günde bir kez olmak üzere 1.23 mg/kg dozajında i.p. civa (II) klorür uygulandı. 4. Grup [civa (II) klorür+Rutin-50]; 7 gün boyunca oral yolla (50 mg/kg/gün) rutin ve 1.23 mg/kg/gün i.p. civa (II) klorür uygulandı. 5. Grup [civa (II) klorür+Rutin-100]; 7 gün boyunca oral yolla (100 mg/kg/gün) rutin ve 1.23 mg/kg/gün i.p. civa (II) klorür uygulandı. Bulgular: Kontrol grubu ile kıyaslandığında, civa (II) klorür grubu serum ALP, ALT ve AST aktiviteleri ile serum üre ve kreatinin düzeylerinin arttığı tespit edilmiştir (p<0.05). Ayrıca karaciğer ve böbrek dokuları civa (II) klorür gruplarındaki SOD, KAT ve GPx aktiviteleri ile GSH düzeyinin düştüğü, MDA seviyesinin ise arttığı (p<0.05) saptanmıştır. Üstelik civa (II) klorür grubu NFκB, TNF-α, IL-1β, IL-33, Bcl3, MAPK-14 ve MPO gibi inflamatuar markırları ile p53 ve Bax gibi apoptotik markırların seviyelerinin arttığı ve AQP-1 seviyesinin azaldığı gözlenmiştir. civa (II) klorür ile birlikte verilen rutin-50 ve rutin-100 mg/kg dozlarının oksidatif stres, inflamasyon ve apoptotik markırların seviyelerini anlamlı bir şekilde düşürüp, AQP-1 seviyesini artırmıştır (p<0.05). Sonuç: Civa (II) klorür kaynaklı karaciğer ve böbrek toksisitesi üzerine rutin uygulamasının her iki dozununda etkili olduğu sonucuna varılmıştır.
Özet (Çeviri)
Aim: In this study, it was aimed to investigate the effects of rutin on mercury (II) chloride-induced liver and kidney toxicity. Material and Method: A total of 35 male Sprague Dawley rats were used as 5 groups in this study including 7 rats in each group. Group 1 [Control]; Only intraperitoneal (i.p.) saline was administered for 7 days. Group 2 [Rutin-100]; Rutin was orally administered at 100 mg/kg/day for 7 days. Group 3 [mercury (II) chloride]; mercury (II) chloride was administered i.p. at a dose of 1.23 mg/kg once daily for 7 days. Group 4 [mercury (II) chloride+Rutin-50]; 50 mg/kg/day of rutin was orally administered, and 1.23 mg/kg/day i.p. mercury (II) chloride was applied for 7 days. Group 5 [mercury (II) chloride+Rutin-100]; 100 mg/kg/day of rutin was orally administered, and 1.23 mg/kg/day i.p. mercury (II) chloride was applied for 7 days. Results: Serum ALP, ALT and AST activities, and serum urea and creatinine levels of mercury (II) chloride group were found to be increased when compared with the control group (p<0.05). In addition, SOD, CAT, GPx activities and GSH level decreased and MDA level increased (p<0.05) in liver and kidney tissues of mercury (II) chloride group. Moreover, inflammatory markers such as NFκB, TNF-α, IL-1β, IL-33, Bcl3, MAPK-14 and MPO, and apoptotic markers such as p53 and Bax increased while the level of AQP-1 decreased in the mercury (II) chloride group. Rutin-50 and rutin-100 mg/kg doses applied with mercury (II) chloride significantly reduced the levels of oxidative stress, inflammation and apoptotic markers while AQP-1 level increased (p<0.05). Conclusion: It was concluded that both doses of rutin treatments were found effective on mercury (II) chloride-induced liver and kidney toxicity.
Benzer Tezler
- Deneysel olarak oluşturulan tıkanma sarılıklarında eritrosit morfolojisi
Başlık çevirisi yok
M.ZEKİ TÜR
- Ratlarda massif ince barsak rezeksiyonu sonrası oluşan hiperasiditeye trunkal vagotominin etkileri
Başlık çevirisi yok
SALİH Z. PİŞKİN
- Pre ve postanal dönemlerin farklı evrelerinde olan ratlarda (rattus norvegicus) epifiz kıkırdağının gelişimi ve enzimatik aktivitesinin araştırılması
Başlık çevirisi yok
İSMAİL ÜSTÜNEL
Yüksek Lisans
Türkçe
1988
MorfolojiAkdeniz ÜniversitesiHistoloji ve Embriyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. RAMAZAN DEMİR