Geri Dön

Yahyâ B. Maîn'in târîh'inde“Sâlih”,“Sâlihu'l-hadîs”ve“Suveylih”şeklinde nitelenen râviler ve rivayetleri

Transmitters described as“ṣalīḥ”,“Suwaylīḥ”and“Salīḥ al-ḥadīth”in Yaḥyā B. maʿīn's Tārīkh and their transmissions

  1. Tez No: 518692
  2. Yazar: ZEYNEP EKİCİ
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ FATMA KIZIL
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Din, Religion
  6. Anahtar Kelimeler: Hadis, Raviler, Rivayetler, Yahya bin Main, İslamiyet, Hadith, Ravis, Rumours, Yahya bin Main, Islam
  7. Yıl: 2018
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Yalova Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Temel İslam Bilimleri Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Hadislerin sıhhatlerinin tesbitinde izlenecek usûlün ilk basamağını oluşturan isnad zincirinin kuvveti, râvilerin adâlet ve zabtlarının incelenmesiyle doğrudan ilgilidir. Söz konusu incelemenin sağlıklı bir neticeye varabilmesi ise ancak cerh-ta'dîl lafızlarının delâlet ettikleri anlamların bilinmesi ile mümkün olmaktadır. Bu çalışmada öncelikle Yahyâ b. Maîn'in Târîh'inde“sâlih”,“sâlihu'l-hadîs”ve“suveylih”lafızlarıyla nitelenen râvilerin diğer münekkitlerin değerlendirmeleri de dikkate alınarak rivayete ehliyetleri hakkında bir neticeye ulaşılmış, ardından zikredilen terimlerin hadis usûlü eserlerinde nasıl değerlendirildiği tespit edilmiş, sonrasında ise Sahîhayn'da“zayıf”ve“i'tibâra elverişli”olduğuna kanaat getirilen râvilerden hadis tahrîcinde bulunulup bulunulmadığı araştırılmıştır. Son olarak usûl eserlerinde mevzubahis terimlerin nasıl incelendiği tetkik edilerek meseleye bütüncül bir yaklaşım sağlanmış böylece teze konu olan ıstılahların delâletleri hakkında bir neticeye varılması amaçlanmıştır. Araştırmaya konu olan kırk iki râviden on tanesinin“sika”, yirmi üçünün“i'tibâra elverişli”, sekizinin“zayıf”ve birinin metrûk olduğu tespit edilmiştir. Buhârî'nin Sahîh'inde“sika”hükmü verilen kişilerin dışındaki otuz iki râviden zayıf olan kimselerden hadis serdetmediği, i'tibâra elverişli olan yirmi üç kişiden yalnız beşinden i'tibâr/istişhâd için zikredilmek üzere toplam yirmi yedi hadis tahrîcinde bulunduğu görülmüştür. Müslim ise Sahîh'inde tamamı makrûnen veya mütâbaat nevinden olmak üzere hadisi i'tibâr için alınabilecek yedi kişiden on iki, zayıf olduğuna kanaat getirilen iki râviden de birer rivayete yer vermiştir.

Özet (Çeviri)

The strength of isnāds, the first step of the determining the authenticity of aḥādīth, is largely depended on the examination of the trustworthiness and the accuracy of the transmitters. The examination can reach a sound conclusion only if the meanings of the terms of transmitter criticism are known. In this study, first, the competence of the transmitters described as“ṣalīḥ”,“ṣalīḥ al-ḥadīth”and“ṣuwaylīḥ”in Yaḥyā b. Maʿīn's Tārīkh is determined by taking into account other critics' revaluation about these transmitters. Then, it is determined how these terms are used in ḥadīth methodology books. After this theoretical examination, whether Bukhārī and Muslim narrated the transmissions of the transmitters determined as“weak”and“appropriate for as a secondary and auxiliary”in their Ṣaḥīḥs is established. Lastly, how these terms are explained in the ḥadīth methodology works is given in order to achieve a full description of the usage of them in ḥadīth scholarship. In the last part of the thesis, it is determined that out of forty-two transmitters examined, ten are“reliable”, twenty-three are“appropriate as a secondary and auxiliary”, eight are“weak”and one is“matrūk”. It is seen that Bukhārī did not narrate any transmissions from“weak”transmitters of the remaining thirty-two. On the other hand, he narrated from five of the twenty-three“appropriate as a secondary and auxiliary”transmitters only to support the main aḥadīth of the chapters. As for Muslim, he transmitted twelve traditions from seven transmitters who are appropriate as a secondary and auxiliary, and two traditions from two weak transmitters.

Benzer Tezler

  1. Eski Türk edebiyatında Mensur Yûsuf u Züleyhâ hikâyeleri ve Muhammed B. İbrahim'in Yûsuf u Züleyhâ'sı

    The stories of Yûsuf and Zuleyhâ written in prose and Muhammed b. İbrahim's Yûsuf and Zuleyhâ

    MEHMET ŞAHİN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Türk Dili ve EdebiyatıYıldırım Beyazıt Üniversitesi

    Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MUSTAFA ERDOĞAN

  2. Ebû Hayseme Züheyr b. Harb'ın hayatı ve hadisçiliği

    The life of Abu Khaythama Zuhayr b. Harb and his place in the study of hadiths

    İBRAHİM BULAT

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Dinİbn Haldun Üniversitesi

    Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SERDAR DEMİREL

  3. Yahya b. Ebi'l-Hayr el-İmrani'nin Zeydileri eleştirisi

    Yahya b. Abû al-Hayr al-Imrâni's criticism to Zaydis

    HAMISI IDDI HAMISI

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    DinMarmara Üniversitesi

    Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET ÜMİT

  4. Hârûnürreşîd Döneminde Bermekîler

    Barmakids in the period of Harun al-Rashid

    SAMİ OKAN KÖSE

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    TarihHatay Mustafa Kemal Üniversitesi

    Tarih Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ İSMAİL BÜLBÜL

  5. Erken Hristiyan ve ilk Bizans resim ve kabartma sanatında kaynak ve okullar (2 cilt)

    Sources and school of painting and sculpture during the early Christian and first Byzantine period

    AHMET MEHMET KİPMEN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1996

    Güzel SanatlarMimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi

    PROF.DR. SEMRA GERMANER