Geri Dön

Diyabetik ketoasidozlu çocuklarda serum fosfor düzeyi üzerine fibroblast growth faktör 23'ün etkisi

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 539495
  2. Yazar: MUSTAFA ÖZAY
  3. Danışmanlar: PROF. DR. HAKAN DÖNERAY
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Diabetes mellitus, Diabetik ketoasidoz, Fibroblast büyüme faktörü, Fosfor, Hipofosfatemi, Çocuklar, Diabetes mellitus, Diabetic ketoacidosis, Fibroblast growth factor, Phosphorus, Hypophosphatemia, Children
  7. Yıl: 2019
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Atatürk Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Diyabetik ketoasidoz (DKA)'lu çocuklarda tedavi sırasında gelişen hipofosfateminin fizyopatolojisi yeteri kadar aydınlatılmamıştır. Fibroblast Growth Factor 23 (FGF23) böbreklerden fosfat atılımına neden olan bir hormondur. Diyabetik ketoasidozlu çocuklarda FGF23 düzeyindeki artış bu çocuklarda meydana gelen hipofosfateminin fizyopatolojisini açıklayabilir. Çalışmamızın amacı DKA'lı çocuklarda serum FGF23 düzeyinin serum fosfor (P) düzeyi üzerine olan etkisini araştırmaktır. Materyal ve Metod: Çalışmamız Ocak 2017 – Mart 2019 tarihleri arasında Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Yakutiye Araştırma Hastanesi Çocuk Endokrinoloji Kliniği'nde DKA tanısı alan 30 hastada yürütüldü. Yaş, cinsiyet, boy ve vücut ağırlık ölçümlerini içeren veriler kaydedildi. Diyabetik ketoasidoz tedavisinin başlangıcında ve hedef serum fosfor düzeyine ulaşıldığında serum kan üre nitrojen (BUN) düzeyi kan gazı pH, bikarbonat (HCO3) ve PCO2 düzeyleri ölçüldü. Serum kreatin (Cr), kalsiyum (Ca), P, magnezyum (Mg), alkalen fosfataz (ALP), paratiroid hormon (PTH), intact FGF23 (I-FGF23) ve c-terminal FGF23 (C-FGF23) düzeyleri ve tubüler fosfor reabsorbsiyonu (TFR) oranını içeren biyokimyasal parametreler DKA tedavisinin başında, hedef serum fosfor düzeyine ulaşıldığı anda ve taburculuk anında ölçüldü. Bulgular: Hastaların 18'i (%60) eski ve 12'si (%40) yeni tanılı idi. Olguların 10'u erkek (%33,3) cinsiyete sahipti. Hastaların ortalama yaşı 140±57 ay bulundu. Diyabetik ketoasidoz tedavisinin başlangıcına göre hedef serum fosfor düzeyine ulaşıldığı andaki ortalama serum Cr, Ca, P, Mg ve ALP düzeylerinin anlamlı olarak azalırken (sırasıyla, p=<0,001, p=0,002, p=<0,001, p=<0,001 ve p=<0,001), TFR oranının anlamlı olarak arttığı bulundu (p=<0,001). Hedef serum fosfor düzeyine ulaşıldığı ana göre taburculuk anındaki ortalama serum Cr düzeyinin anlamlı olarak azalırken (p=0,008), serum Ca, P, Mg, PTH, I-FGF23 ve C-FGF23 düzeylerinin ve TFR oranının anlamlı olarak arttığı saptandı (sırasıyla, p=0,001, p=<0,001, p=0,002, p=0,015, p=0,02, p=0,007 ve p=0,001). Serum P düzeyinin kan gazı parametrelerinden pH ve HCO3 ile negatif (sırasıyla, r=¬¬¬¬-0,495; p=<0,001 ve r=-0,383; p=0,003) ve serum BUN, Cr, C-FGF23 düzeyleri ve TFR oranı ile pozitif korelasyon gösterdiği bulundu (sırasıyla, r=0,634; p=<0,001, r=0,487; p=<0,001, r=0,230; p=0,047, ve r=0,528; p=<0,001). Serum Mg düzeyinin kan gazında pH ve HCO3 düzeyleri ile negatif (sırasıyla, r=-0,359; p=0,005 ve r=-0,236; p=0,05) ve serum PTH düzeyi ile pozitif korelasyon gösterdiği saptandı (r=0,328; p=0,011). Sonuç: Çalışmamızın bulguları DKA tedavisi sırasında alkaloz yönünde görülen düzelmenin ve TFR oranındaki azalmanın hipofosfatemi gelişiminde etkili faktörler olduğunu, buna karşılık I-FGF23 ve C-FGF23'ün hipofosfatemi gelişimi üzerine herhangi bir role sahip olmadığını düşündürmektedir.

Özet (Çeviri)

Aim: The pathophysiology of developing hypophosphatemia in children with diabetic ketoacidosis (DKA) has not been sufficiently elucidated. Fibroblast Growth Factor 23 (FGF23) is a hormone that causes phosphate excretion from the kidneys. The increase of FGF23 in children with DKA may explain the pathophysiology of hypophosphatemia in these children. The aim of our study was to investigate the effect of serum FGF23 on serum phosphorus level in children with DKA. Materials and Methods: Our study included 30 patients with DKA who diagnosed in the Department of Pediatric Endocrinology of Yakutiye Research Hospital between January 2017 and March 2019. Data including age, gender, height and body weight measurements were recorded. Blood gase parameters including pH, PCO2, and HCO3 and serum BUN level were measured at the beginning of DKA treatment and at the lowest serum phosphorus level. Biochemical parameters including serum Cr, Ca, P, Mg, ALP, PTH, intact FGF23 (I-FGF23) and c-terminal FGF23 (C-FGF23) levels and tubular phosphate reabsorption ratio were determined at the beginning of diabetic ketoacidosis treatment, at the lowest serum phosphorus level, and at the time of discharge. Findings: The study was completed with 18 (%60) old and 12 (%40) new cases. Ten (33.3%) patients were male. The mean age of the patients was 140 ± 57 months. The mean serum Cr, Ca, P, Mg and ALP levels at the lowest serum phosphorus level compared to the onset of DKA treatment were significantly decreased (p=<0,001, p=0,002, p=<0,001, p=<0,001, and p=<0,001, respectively) while TFR ratio was significantly increased (p=<0,001). The mean serum Cr level at the time of discharge compared to the lowest serum phosphorus level decreased significantly (p=0,008) while serum Ca, P, Mg, PTH, I-FGF23 and C-FGF23 levels and TFR ratio were significantly increased (p=0,001, p=<0,001, p=0,002, p=0,015, p=0,02, p=0,007, and p=0,001, respectively). Serum P level was negatively correlated with pH and HCO3 levels (r=-0,495; p=<0,001, and r=-0,383; p=0,003, respectively) while it was positively correlated with serum BUN, Cr and C-FGF23 levels and tubular phosphate reabsorption ratio (r=0,634; p=<0,001, r=0,487; p=<0,001, r=0,230; p=0,047, and r=0,528; p=<0,001, respectively). Serum Mg level was negatively correlated with pH and HCO3 levels (r=-0,359; p=0,005 and r=-0,236; p=0,05, respectively) while it was positively correlated with serum PTH level (r=0,328; p=0,011). Results: The results of our study suggest that the improvement in alkalosis and decrease in tubular phosphate reabsorption ratio during DKA treatment are effective factors in the development of hypophosphatemia, whereas I-FGF23 and C-FGF23 do not have any role in the development of hypophosphatemia.

Benzer Tezler

  1. Atherosklerotik kalp hastalıklarında risk faktörleri

    Risk factors in the coronary artery disease

    MURAT SUHER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    KardiyolojiGazi Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

  2. Çocuklarda akut stres hiperglisemisinde hormonal değişikliklerin ve kısa süreli prognozun incelenmesi

    Başlık çevirisi yok

    AYGÜN DİNDAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HÜLYA GÜNÖZ

  3. Tedaviye cevap vermeyen diyabetik makula ödeminde vitreoskizisin rolü

    The role of vitreoschisis in diabetic macular edema refractory to treatment

    MAKBULE BERNA ÖTÜK YAŞAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    Göz Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TUNÇ OVALI

  4. Diyabetus mellitus'da gözlenen mikrovasküler komplikasyonların prostaglandinler ile olan ilişkisi

    The Relation of microvaskular complications observed in diabetes mellitus with prostoglandins

    CANAN NEBİGİL

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    Eczacılık ve FarmakolojiCumhuriyet Üniversitesi

    Farmakoloji Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. YUSUF SARIOĞLU

  5. Diabetik retinopatide risk faktörleri

    Başlık çevirisi yok

    OĞUZHAN YILMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Göz HastalıklarıOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Grafik Ana Bilim Dalı