Geri Dön

Tedaviye cevap vermeyen diyabetik makula ödeminde vitreoskizisin rolü

The role of vitreoschisis in diabetic macular edema refractory to treatment

  1. Tez No: 481
  2. Yazar: MAKBULE BERNA ÖTÜK YAŞAR
  3. Danışmanlar: PROF. DR. TUNÇ OVALI
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göz Hastalıkları, Eye Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2008
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

AMAÇ: Daha önce uygulanmış grid fotokoagülasyon ve intravitreal Triamsinolon ve/veya anti VEG-F tedavisine rağmen diyabetik makula ödemi sebat eden olgularda triamsinolon asetonid enjeksiyonu ile yapılan vitrektominin fonksiyonel ve anatomik sonuçlarını değerlendirmek ve vitreoskizisin diyabetik makula ödeminde rolünü araştırmak.GEREÇ-YÖNTEM: 15 hastanın 16 gözü prospektif olarak incelendi. Preoperatif dönemde her hastaya B-scan USG yapılarak AVD olup olmadığı incelendi. Gözlere % 5 Dekstroz içinde Triamsinolon asetonid enjeksiyonu ile vitrektomi operasyonu yapıldı. Operasyon öncesi , operasyon sonrası 1, 3 ve 6. ay kontrollerinde Optik Koherens Tomografi (OKT) ile her hastanın santral makula kalınlıkları (SMK) ölçüldü, Snellen eşeliyle en iyi düzeltilmiş görme keskinliğine (EİDGK) bakıldı. Operasyon sırasında AVD ve retina yüzeyinde vitreus kalıntısı olup olmadığı not edildi.BULGULAR: Hastaların 11'i kadın 4'ü erkekti. Bir hastanın her iki gözüne cerrahi yapıldı. Hastaların yaş ortalaması 61,5 ± 5,5 ( 55-72) idi. Hastalar ortalama 6,9 ± 2,7 (3-13) ay süre ile takip edildi. Operasyon sırasında 3 gözde total AVD, 10 gözde vitreoskizis görüldü, 3 gözde ise AVD saptanmadı. Gözlerin OKT ile ölçülen SMK değeri ortalaması preoperatif dönemde 607,94 ±174,35 µm (343 - 862), 1. ayda 402,25 ±166,37 µm (233 - 900), 3. ayda 406,5 ± 244,72 µm (183 -1200), 6. ayda 386,58 ±157,47 µm ( 248 - 638 ) olarak saptandı (p<0,05). EİDGK ortalaması preoperatif dönemde logMAR 0,88 ± 0,3 (0,4 - 1,3), 1. ayda logMAR 0,68 ± 0,39 ( 0,2 -1,3), 3. ayda logMAR 0,62 ± 0,37 (0,1 - 1,3), 6. ayda ise logMAR 0,69 ± 0,37 (0,3 -1,3) olarak tespit edildi (p<0,05).SONUÇ: Tedaviye dirençli DMÖ'li gözlerde makula üzerinde klinik olarak görülebilen traksiyon bulgusu olmasa da operasyon sırasında vitreoskizis görülebildiği saptandı. Retina yüzeyindeki vitreus kalıntılarının temizlenmesi, SMK'nın azalmasında ve görme keskinliğinin artmasında etkili bir cerrahi yöntemdir.

Özet (Çeviri)

PURPOSE: To determine the role of vitreoshisis and the anatomical and functional results of vitrectomy in diabetic macular edema refractory to previous treatment of grid laser photocoagulation and intravitreal Triamcinolone/ anti VEG-F injections.METHODS: 16 eyes of 15 patients with diabetic macular edema who underwent vitrectomy with triamsinolone acetonide injection, were examined prospectively. B-scan USG was performed to show the presence of PVD preoperatively in all eyes. OCT was performed preoperatively, 1. , 3. and 6. months after vitrectomy in all patients and central macular thickness was measured. Best corrected visual acuity was examined. During vitrectomy, the presence of PVD and residual vitreous on the retinal surface were determined.RESULTS: Four patients were male, 11 were female. Mean age was 61.5 ± 5.5 (55-72) years. One patient had bilateral surgery. The mean follow-up was 6.7 ± 3.1 (3-12) months. Total PVD was seen in 3, vitreoschisis in 10 eyes, and in 3 eyes absence of PVD was seen during vitrectomy. The mean of central macular thickness was 607,94 ± 174,35 µm (range 343 - 862) preoperatively, 402,25 ± 166,37 µm (range 233-900) at 1 month, 406,5 ± 244,72 µm (range 183 -1200) at 3 months, and 386,58 ±157,47 µm ( range 248-638 ) at 6 months after surgery (p<0,05). The mean of best corrected visual acuity was logMAR 0,88 ± 0,3 (range 0,4 -1,3), logMAR 0,68 ± 0,39 (range 0,2 -1,3) at 1 month, logMAR 0,62 ± 0,37 (range 0,1-1,3) at 3 months, and logMAR 0,69 ± 0,37 (range 0,3 -1,3) at 6 months after vitrectomy (p<0,05).CONCLUSION: Vitreoschisis is seen commonly in diabetic macular edema refractory to the treatments, although when a clinical vitreomacular traction is not present. The removal of residual vitreous on the retinal surface was found to be effective in improvement of central macular thickness and visual acuity.

Benzer Tezler

  1. Ovulasyon indüksiyonu tedavisinde folliküler gelişimin ultrasonografik takibi

    Başlık çevirisi yok

    MERİH BAYRAM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Kadın Hastalıkları ve DoğumGazi Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MÜLAZIM YILDIRIM

  2. Doğuştan kalça çıkıklı hastalarda kalça patolojilerinin bilgisayarlı tomografi ile değerlendirilmesi

    Başlık çevirisi yok

    NECDET ŞÜKRÜ ALTUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Ortopedi ve TravmatolojiGazi Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. ORHAN ASLANOĞLU

  3. Gelişim nörolojisi polikliniğine başvuran nöral tüp defektli olgularda prospektif bir inceleme

    Başlık çevirisi yok

    İLKBAHAR EMİNE GÜLTEKİN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Aile Sağlığı Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SELÇUK APAK

  4. Gazi tipi eksternal fiksatörlerle yapılan uygulamalarda kırık hattındaki kompresyonun biyomekanik olarak“strain gage”lerle tayini

    Başlık çevirisi yok

    HÜSEYİN ŞENGÜL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Ortopedi ve TravmatolojiGazi Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ORHAN ASLANOĞLU

  5. İdrar kültürlerinden izole edilen coag (-) staphylococcus (s. epidrmidis ve s. saprophyticus)'ların idrar yolu enfeksiyonlarındaki yeri

    The Place of coag (-) staphylococcus to the urinary tract infectron which are isolated from the urine cultures

    SUMRU ÇITAK(KORMAN)

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    ÜrolojiGazi Üniversitesi

    YRD. DOÇ. DR. URAZ GÜVEN