Geri Dön

Diyabetik ratlarda Oktreotid`in diyabet komplikasyonlarına etkisi

Başlık çevirisi mevcut değil.

PDF İndir

  1. Tez No: 54723
  2. Yazar: TAYFUN ÜŞENMEZ
  3. Danışmanlar: PROF.DR. MUSTAFA KUTLU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Diabetes mellitus, Oktreotid, Diabetes mellitus, Octreotide
  7. Yıl: 1996
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Gata
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

VI. ÖZET Bizim çalışmamızda alloksan ile diyabetik yapılmış ratlarda, nondiyabetik hayvanlarla karşılaştırmalı olarak renal hipertrofi, üriner protein atılımı ve kreatinin klirensi üzerine Oktreotidin uzun süreli etkileri araştırıldı. Bu çalışma için diyabetik ratların bir grubuna günde iki kez 2,5 mikrogram subcutan oktreotid enjeksiyonu yapılarak 3 ay takip edildi. Diyabetik olmayan sağlam grupla diyabetik kontrol grubundaki hayvanlar referans olarak alındılar. Bütün hayvanlar çalışma boyunca aylık ağırlık ve glisemi takibine alındı. 3 ay sonra hayvanların sol böbrek ağırlıkları ölçülerek fraksiyone böbrek ağırlıkları (yaş böbrek ağırlığı/vücut ağırlığı) tespit edildi. Oktreotid alan tedavi grubu (DO) (1,96 ± 0,23) ile karşılaştırıldığında FKW sağlam (S) grupta (1,24 ± 0,05) anlamlı oranda düşük ve diyabetik kontrol (DP) grubunda (2.74 ± 0.17)anlam!ı oranda yüksek tespit edilmiştir.(P< 0,05) Kreatinin klirensi 45. ve 90. günlerde tespit edilmiş olup ilk 45 günde DP grubuna göre (1,05 ±0,1), DO grubunda (0,75 ± 0,06) ve sağlam grupta (0,56 ± 0,09) anlamlı oranda düşüklük tespit edilmiştir (P< 0,05). Ancak 90. günde ise gruplar arasında kreatinin klirensinde anlamlı fark bulunmamıştır. 24 saatlik idrarda protein atılımı ise ilk 45 günde DP grubunda (1000,45 ± 392,38) sağlam gruba (236 ± 36,59) göre anlamlı oranda yüksek tespit edilmiştir(P< 0,05). Oktreotid alan grupta da proteinüri değerlerinde hafifçe ve anlamlı olmayan derecede azalma saptanmıştır. 90. günde ise DO grubunda (784,09 ± 131,4) proteinüri değerlerinde DP grubu (452,6 ± 137,91) ve sağlam gruba (193,5 ± 32,82) göre anlamlı artış tespit edilmiştir. (P< 0,05) 3 ay sonra hayvanlarda yapılan histopatolojik incelemede tüm diyabetik hayvanlarda glomerüler hipertrofiyi gösteren glomerüler kapiller artışı gözlenmiştir.Aynı zamanda her iki diyabetik grupta bazı hayvanlarda tubül epitelinde glikojen birikimi saptanmıştır. Fakat oktreotid tedavisi alan grupta diyabete bağlı bu değişikliklerde belirgin gerileme saptanamamıştır. Sonuç olarak günde 5 mikrogram dozunda oktreotid uygulaması diyabetik ratlarda 3 ayda böbrek ağırlığındaki artışı engellemiş fakat üriner protein atılımını, kreatinin klirensindeki artışı ve histopatolojik değişiklikleri azaltmakta yetersiz kalmıştır. 42

Özet (Çeviri)

VII. SUMMARY In our study, we investigated the long-term effects of octreotide on renal hypertrophy urinary protein excretion and creatinine clearance in alloksan induced diabetic and nondiabetic rats comperatively. In order to perform this study a group of diabetic rats were treated with two daily subcutaneous injections of octreotide (2x2,5mikrogram) for 3 months. Untreated diabetic and nondiabetic animals were used as reference groups. The body weights and glicemia levels of all animals were followed-up throughout the study period. After three months, left kidneys of the animals were weighted and fractional kidney weights (FKW)(wet kidney weight/body weights) were estabilished. When compared to octreotide treated diabetic group (DO) (1,96±0,23), normal control rats (S) (1,24±0,05) showed a lower FKW (P < 0,005) and the FKW value of nontreated diabetics (DP) (2,74± 0,17) were significantly higher (P< 0,05). Creatinine clearance values were calculated at 45th and 90th days and at the 45th day DO (0,75± 0,06) and S (5,56± 0,09) groups showed significantly lower creatinine clearance values when compared to DP group (1,05± 0,1) (P<0,05 respectively). However at the 90th day no significant change in creatinine clearance was observed among all groups. At the 45th day 24 hour urine protein excretion was significantly higher in DP group (1000,45± 392,38) when compared to S group (236± 36,59) (P<0.005). Proteinuri levels were slightly but not signicantly decreased at octreotide treated group. Proteinuri levels of DO group (784,09±131,4) at 90th day were significantly higher when compared to DP (452,6+137,91) and S (193,5±32,82) group. (P< 0.05 respectirely). After three months histopathologic examination of all diabetic animals showed glomerular capillary increase which indicated glomerular hypertrophy. At the same time tubulus epitelial glycogen deposits were observed in some animals of both diabetic groups. But no significant decrease in changes related to diabetes were observed in the octreotide treated group. In conclusion, 5 microgram/day octreotide administration to diabetic rats for 3 months prevents renal weight increase but this treatment was insufficient to decrease the histopothologic changes, urinary protein excretion and increased creatinin clearence. 43

Benzer Tezler

  1. Tez No

    225314

    Deneysel diyabette epidermal growth faktör ve octreotide'in böbrek dokusu üzerine etkileri

    The effects of epidermal growth factor and octreotide on kidney tissue in experimental diabetes mellitus

    SELEN BAHÇECİ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    MorfolojiDicle Üniversitesi

    Histoloji ve Embriyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MURAT AKKUŞ

    PROF. DR. YUSUF NERGİZ

  2. Tez No

    69332

    Diyabetik ratlarda tolrestat ve aminoguanidinin diyabetik katarakt, retinopati ve nefropati komplikasyonlarının gelişimi üzerine etkileri

    Başlık çevirisi yok

    ALPER BAYDAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıGata

    İç Hastalıkları Bilim Dalı

    DOÇ.DR. ÖMER AZAL

  3. Tez No

    192672

    Diyabetik ratlarda intraperitoneal ve subkutan insülin tedavilerinin peritoneal membranın yapı ve fonksiyonları üzerine etkileri

    The effects of intraperitoneal and subcutan insulin treatments on functions and structure of peritoneal membrane of diabetic rats

    GÖKSEL ÖZALP

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    NefrolojiFırat Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. ALİ İHSAN GÜNAL

  4. Tez No

    236313

    Diyabetik ratlarda intravitreal triamsinalon asetonidin retinada vasküler endotelyal büyüme faktörü salınımına etkisi

    The effect of intravitreal triamcinolone acetonide on retinal expression of vascular endothelial growth factor in diabetic rats

    İLKER BERKİT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    Göz HastalıklarıAdnan Menderes Üniversitesi

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEMA ORUÇ DÜNDAR

  5. Tez No

    243191

    Diyabetik ratlarda intravitreal triamsinolon asetonidin retinada VEGF, Endotelin-1, ICAM-1, E Selektin ve PECAM salınımına etkisi

    The effect of intravitreal triamcinolone acetonid on retinal expression of VEGF, Endotelin-1, ICAM-1, E-Selektin and PECAM in diabetic rats

    PINAR APAYDIN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Göz HastalıklarıAdnan Menderes Üniversitesi

    Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEMA DÜNDAR

Geri Dön