Geri Dön

Orta ve ağır dehidratasyonlu, akut gastroenteritli hastalarda, intravenöz sıvı tedavisine cevapta end-tidal karbondioksit (ETCO2) gradiyenti ile vena kava kollapsibilite indeksinin karşılaştırılması

Comparison of end-tidal carbondioxide (ETCO2) gradient and vena cave collapsybility in the response to intravenous liquid therapy in patients with medium and heavy dehydratation and acute gastroenteritis

  1. Tez No: 618217
  2. Yazar: GÜLİN İNAN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. HAYRİYE GÖNÜLLÜ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Anestezi ve Reanimasyon, İlk ve Acil Yardım, Anesthesiology and Reanimation, Emergency and First Aid
  6. Anahtar Kelimeler: Akut gastroenterit, end-tidal karbondioksit (ETCO2), vena kava kollapsibilite indeksi (VKKİ), dehidratasyon, sıvı yanıtlılığı, Acil tedavi, Acil tıp servisleri, Enterit, Gastroenterit, Karbon dioksit, Kurşun dioksit, Sıvı tedavisi, Vena cava inferior, Venae cavae, Acute gastroenteritis, end-tidal carbon dioxide (ETCO2), vena cava collapsibility index (VCCI), dehydration, fluid responsiveness, Emergency treatment, Emergency medical services, Enteritis, Gastroenteritis, Carbon dioxide, Lead dioxide, Fluid therapy, Vena cava inferior, Venae-cavae
  7. Yıl: 2020
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İzmir Bozyaka Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Acil Tıp Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: Akut gastroenterit, dünyada en sık konulan klinik tanılardan olup, ağır AGE vakalarında meydana gelen dehidratasyon, ciddi morbidite ve mortaliteye neden olabilir. Son yıllarda, dehidratasyon durumunda hastalara verilecek sıvı miktarının ve sıvı tedavisine yanıtın belirlenmesinde, transtorasik EKO ile vena kava kollapsibilite indeksinin kullanılabilirliğine dair çalışmalar bulunmaktadır. Ancak acil servis şartlarında bu ölçümler her zaman mümkün olmamaktadır. Dehidratasyon durumunda meydana gelen metabolik asidoza bağlı olarak dakikadaki solunum sayısı artırılarak arteryel kandaki karbondioksit basıncı azaltılır. Bu da End Tidal karbondioksit (ETCO2) ile koreledir. Bu nedenle bu çalışmanın primer amacı ETCO2 ölçümünün metabolik sıvı açığını, dehidratasyon düzeyini ve sıvı replasmanı sonrası dehidratasyon düzeyindeki gerilemeyi saptamada rolü olup olmadığını ve vena kava kollapsibilite indeksi ile korelasyonunu değerlendirmektir. Materyal ve Metod: Çalışmamız 3.basamak bir eğitim araştırma hastanesinin acil servisine akut gastroenterit semptomları ile başvuran ve POAC Klinik Dehidratasyon Skalasına göre orta (%6-%9) ve ağır (>%10) dehidrate olduğu düşünülen, spontan soluyan hastalarda yapılmıştır. Hastaların ilk değerlendirme sonrası vital bulguları, ETCO2 değerleri, vena kava inferiorun inspiryum ve ekspiryumdaki çapları ve vena kava kollapsibillite indeksi ölçülerek kaydedilmiş; bu ölçümler IV sıvı replasmanı sonrası tekrarlanmış ve son olarak ölçümler arasında karşılaştırma yapılmıştır. Bulgular: Çalışmaya 16 erkek (%32,7) ve 33 kadın (%67,3) olmak üzere toplam 49 hasta alınmıştır. Ortalama sıvı replasman değeri 664,29±259,41 olarak hesaplanmıştır. EtCO2'deki ortalama artış 3,653±2,554 olarak bulunmuştur (p<0,001). IVCeksp'daki ortalama artış 0,402±0,280 (p<0,001) olarak ve IVCinsp'daki ortalama artış 0,476±0,306 olarak hesaplanmıştır (p<0,001). VKKİ (%) değerinde ise 12,556±13,683 kadar düşüş olmuştur (p<0,001). Hastaların replasman sonrası vital bulguları ve VKKİ korelasyonuna bakılmış ve ETCO2 ile VKKİ (%) arasında anlamlı korelasyon bulunamamıştır. Çalışmamızın sonucunda, XIII dehidratasyon düzeyini ve sıvı yanıtını öngören ETCO2 değerleri için ROC eğrisi oluşturulmuş, eğri altında kalan alan 0,748 olarak hesaplanmıştır. Bununla birlikte hastayı orta dereceli dehidrate olarak sınıflandırmak için cut off değeri 28,5 mmHg olarak belirlenmiştir. Sonuç: Dehidratasyon düzeyini değerlendirmede ETCO2 düzeylerinin sensitivitesi %71,43, spesifitesi %74,29 olup, dehidratasyon düzeyini ve sıvı yanıtını belirlemede, daha önce yapılan çalışmalarda yüksek sensitivite ve spesifiteye sahip olduğu bilinen VKKİ ile korelasyon bulunamamıştır. Bu nedenle, dehidratasyon düzeyinin tespitinde USG ile yapılan VKKİ ölçümlerinin daha öncelikli olarak tercih edilmesi gereken bir yöntem olduğunu düşünmekteyiz. Yine de yaptığımız çalışmanın sonucuna göre dehidratasyon bulguları ile acil servise başvuran ve intravenöz sıvı replasman tedavisi verilen hastalarda, dehidratasyon derecesinin tedavi ile olan değişikliğini izlemede seri ETCO2 ölçümleri faydalı olabilir.

Özet (Çeviri)

Introduction and Aim: Acute gastroenteritis is one of the most common clinical diagnoses in the world and dehydration in severe cases of AGE can cause serious morbidity and mortality. In recent years, there have been studies on the use of transthoracic ECO and vena cava collapseability index in determining the amount of fluid to be given to patients and response to fluid treatment in case of dehydration. However, these measurements are not always possible under emergency conditions. Due to the metabolic acidosis that occurs in dehydration, the respiratory rate per minute is increased and the carbon dioxide pressure in the arterial blood is reduced. This is correlated with End Tidal carbon dioxide (ETCO2). Therefore, the primary purpose of this study is to evaluate whether ETCO2 measurement has a role in determining metabolic fluid deficit, dehydration level and regression in dehydration level after fluid replacement and its correlation with vena cava collapse ability index. Material and Method: Our study was conducted in patients with spontaneous breathing, who were admitted to the emergency department of a tertiary education and research hospital with symptoms of acute gastroenteritis and were considered to be dehydrated moderately (6-9%) and severe (> 10%) according to the POAC Clinical Dehydration Scale. After the first evaluation, vital signs, ETCO2 values, diameters of the vena cava inferior in inspirium and expiratoryum, and vena cava collapseability index were recorded and these measurements were repeated after iv fluid replacement and finally comparison was made between the measurements. Result: A total of 49 patients, 16 males (32.7%) and 33 females (67.3%), were included in the study. Average fluid replacement value was calculated as 664.29 ± 259.41. The average increase in ETCO2 was found to be 3,653±2,554 (p <0.001). The average increase in IVCexsp was calculated as 0,402±0,280 (p <0.001) and the average increase in IVCinsp was calculated as 0,476±0,306 (p <0.001). In VCCİ (%), there was a decrease of 12,556 ± 13,683 (p <0.001). Vital signs and VCCI correlations were examined after replacement, and no significant correlation was XV found between EtCO2 and VCCI %. As a result of our study, the ROC curve was created for ETCO2 values predicting the dehydration level and fluid response, and the area under the curve was calculated as 0.748. However, in order to classify the patient as moderate dehydrate, the cut off value was determined as 28.5 mmHg. Conclusion: In evaluating the dehydration level, the sensitivity of ETCO2 levels was 71.43% and the specificity was 74.29%. In evaluating the response to fluid replacement, there was no correlation with VCCI known to have high sensitivity and specificity in previous studies. Therefore, we think that VCCI measurements made by USG are a priority method for determining the level of dehydration. Nevertheless, according to the results of our study, serial ETCO2 measurements may be useful in monitoring the change in the degree of dehydration with treatment in patients who applied to the emergency department with the findings of dehydration and who received intravenous fluid replacement therapy.

Benzer Tezler

  1. Akut gastroenteritli çocuklarda dehidratasyon derecesi ile periferik perfüzyon indeksinin ilişkisi

    Relation of dehydration degree with peripheral perfusion indexin children with acute gastroenteritis

    MUHAMMED ELTAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıHatay Mustafa Kemal Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ NUH YILMAZ

  2. Dehidratasyon nedeniyle takip edilen pediatrik hastalara uygulanan tedavinin prognoza etkisinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

    Retrospective evaluation of the effect of treatment on prognosis in pediatric patients followed up for dehydration

    FERAH DİYAR KARAMAN CAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NİHAL AKÇAY

  3. Akut bakteriyel ve viral gastroenterit tanısı konulan hastalarda kan prokalsitonin düzeylerinin retrospektif olarak karşılaştırılması

    Comparison of blood procalcitone levels as retrospective in patients with acute bacterial and viral gastroenteritis diagnosis

    AYLİN TUĞBA ARSLAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıEge Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ASLI ASLAN

  4. Rotavirus gastroenteritli hastalarda elektrolit imbalansı ve kan gazı parametrelerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of electrolyte impalance and blood gas parameters in patients with rotavirus gastroenterit

    BESTAMİ SARİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSelçuk Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ALAADDİN YORULMAZ

  5. Rotavirüs gastroenteriti olan çocuklarda transaminaz yüksekliği sıklığı ve klinik seyir ile ilişkisi

    Serum Transamınase Elevatıon, Frequency And Relatıon Wıth Clınıcal Status In Chıldren Wıth Rotavırus Gastroenterıtıs

    CİHAN TOPAL

    Tıpta Uzmanlık

    İngilizce

    İngilizce

    2019

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    UZMAN CAHİT BARIŞ ERDUR