Acil serviste hızlı ardışık entübasyon uygulanan hastalarda preoksijenizasyon evresinde balon maske oksijen ve yüksek akım nazal oksijen tedavisinin karşılaştırılması: Tek merkezli, prospektif, randomize kontrollü çalışma
Comparison of balloon mask oxygen and high flow nasal oxygen therapy in the preoxygenization phase in patients with rapid sequence intubation in the emergency department: Single center, prospective, randomized controlled trial
- Tez No: 667028
- Danışmanlar: DOÇ. DR. TUBA CİMİLLİ ÖZTÜRK, UZMAN EBRU ÜNAL AKOĞLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: İlk ve Acil Yardım, Emergency and First Aid
- Anahtar Kelimeler: Acil servis-hastane, Acil tıp, Entübasyon, Oksijen satürasyonları, Oksijen solutma tedavisi, Prospektif çalışmalar, Rapid sequence intubation, preoxygenation, HFNO, bag valve mask, apneic oxygenation, Emergency service-hospital, Emergency medicine, Intubation, Oxygen saturation, Oxygen inhalation therapy, Prospective studies
- Yıl: 2021
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Fatih Sultan Mehmet Eğitim Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Acil Tıp Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
AMAÇ: Hızlı ardışık entübasyon(HAE) acil havayolu yönetiminde sıklıkla uygulanan hayat kurtarıcı bir prosedürdür. Çalışmamızda acil serviste HAE uygulanan hastalarda preoksijenizasyonda Yüksek Akımlı Nazal Oksijen(HFNO) ile Balon Valf Maske(BVM) uygulamasını karşılaştırmayı amaçladık. METOD: Tek merkezli, prospektif, randomize kontrollü çalışmamıza, acil servise başvuran, travma dışı nedenlerden dolayı havayolu stabilizasyonu gereken ve HAE uygulanması planlanan 18 yaş üstü hastalar dahil edilmiştir. Hastalar randomize edilerek, preoksijenizasyon basamağında HFNO veya BVM ile oksijenizasyon uygulanmıştır. Entübasyon işlemi sırasında HFNO tedavisine devam edilirken, BVM ile oksijenizasyona laringoskopi için ara verilmiştir. Birincil sonlanım entübasyon işlemi sırasında ulaşılan minimum SpO2 düzeyidir. İkincil sonlanım parametreleri; iki grup arasındaki tüm prosedür boyunca gelişen minimum SpO2 düzeyleri, hipoksemi (SpO2<%90) ve ciddi hipoksemi (SpO2<%80) gelişmesi, entübasyon süresi, başarısız entübasyon ve 30 günlük sağkalım oranlarıdır. BULGULAR: Toplam 135 hasta iki gruba randomize edilmiştir (HFNO n=68; BVM n=67). Hastalarda entübasyon işlemi sırasında ölçülen medyan en düşük SpO2 değeri HFNO grubunda %96(88,8-99) ve BVM grubunda %92(86-97,5) olarak saptanmıştır (p=0,161). Apneik fazda ciddi hipoksemi gelişimi HFNO grubundaki hastaların %13,2'sinde(n=9) ve BVM grubunun %9'unda(n=6); hafif hipoksemi gelişimi BVM grubunda %35,8(n=24) ve HFNO grubunda %26,5(n=18) olup aradaki fark istatistiksel olarak anlamsızdır (p=0,429, p=0,241). Gruplar arasında başarısız entübasyon oranları açısından anlamlı fark saptanmamıştır. 30 günlük mortalitenin BVM grubunda(%73,1), HFNO grubuna(%57,4) göre daha yüksek olduğu; aradaki farkın istatistiksel olarak sınırda olmasına rağmen klinik açıdan belirgin olduğu sonucuna varılmıştır (p=0,054). SONUÇ: Acil serviste uygulanan HAE prosedürü sırasında preoksijenizasyon fazında HFNO tedavisinin BVM yöntemi ile karşılaştırıldığında entübasyon işlemi sırasındaki minimum SpO2 değerlerinde anlamlı bir iyileşmeye neden olmadığı gözlenmiştir. HFNO tedavisinin apneik oksijenizasyonda kullanımının hafif hipoksemi, ciddi hipoksemi ve entübasyon başarı oranları açısından fayda sağlamadığı saptanmıştır. HFNO grubunda 30 günlük sağkalım oranları BVM grubuna göre daha iyi sonuçlanmıştır. Bu sonuçların genellenebilmesi için farklı hasta örneklemlerinde çok merkezli randomize kontrollü çalışmalara ihtiyaç vardır. ANAHTAR KELİMELER: Hızlı ardışık entübasyon, preoksijenizasyon, HFNO, balon valf maske, apneik oksijenizasyon
Özet (Çeviri)
INDTRODUCTION: Rapid sequence intubation(RSI) is lifesaving procedure frequently used in emergency airway management. In our study, we aimed to compare High Flow Nasal Oxygen(HFNO) and Bag Valve Mask(BVM) method in preoxygenation in patients who underwent RSI in the emergency department(ED). METHOD:We designed our study as a single center, prospective, randomized control. Patients over the age of 18 who applied to the ED, who needed airway stabilization due to reasons other than trauma, and who were planned to undergo RSI were included in study. Patients included in study were randomized and oxygenated with HFNO or BVM in preoxygenation step. HFNO therapy was continued during intubation procedure, but oxygenation was interrupted for laryngoscopy in BVM group. Primary outcome is determining lowest SpO2 level achieved during intubation procedure. Secondary outcome parameters; The minimum SpO2 levels developed during the whole procedure between the two groups are the development of hypoxemia (SpO2<90%) and severe hypoxemia (SpO2<80%), duration of intubation, unsuccessful intubation and 30-day survival rates. RESULTS: Total 135 patients were randomized into two groups (HFNO n=68; BVM n=67). Median lowest SpO2 value measured during intubation procedure in patients was 96%(88.8-99) in HFNO group and 92%(86-97.5) in BVM group (p=0.161). Development of severe hypoxemia in apneic oxygenation phase was observed in 13.2%(n=9) of patients in HFNO group and in 9%(n=6) of BVM group; development of mild hypoxemia was 35.8%(n=24) in BVM group and 26.5%(n = 18) in HFNO group, and difference was statistically insignificant (p=0.429 and p=0.241). There was no significant difference between the groups in terms of unsuccessful intubation rates. 30-day mortality was higher in BVM group(73.1%) compared to HFNO group(57.4%) Although the difference was borderline statistically, it was concluded that it was clinically significant(p=0.054). CONCLUSION:It was observed that HFNO treatment did not cause a significant improvement in lowest SpO2 values developed during intubation process compared to BVM method in preoxygenation phase during RSI procedure applied in ED conditions. It was found that use of HFNO therapy in apneic oxygenation did not provide significant benefit in terms of mild hypoxemia, severe hypoxemia and intubation success rates. 30day survival rates were better in HFNO group than in BVM group. Multi-center randomized controlled studies in different patient samples are needed to generalize these results.
Benzer Tezler
- Çocuklarda akut stres hiperglisemisinde hormonal değişikliklerin ve kısa süreli prognozun incelenmesi
Başlık çevirisi yok
AYGÜN DİNDAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HÜLYA GÜNÖZ
- Travmatik erkek paraplojelere yüksek frekanslı TENS
Başlık çevirisi yok
SEMA ÖZTÜRK
Yüksek Lisans
Türkçe
1986
Ortopedi ve TravmatolojiGazi ÜniversitesiKazalarda Acil Yardım ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. VESİLE SEPİCİ
- 1985 yılında acil yardım ve trafik hastanesine kaza nedeniyle başvuranların incelenmesi
Başlık çevirisi yok
GÜLAY BALCI
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
UlaşımGazi ÜniversitesiKazaların Çevresel ve Teknik Araştırması Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)
DOÇ. DR. MEHMET ALİ BUMİN
- Kaza sonucu meydana gelen akut zehirlenmeler ve ilaç zehirlenmeleri
Başlık çevirisi yok
SELMA YURTDAŞ
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
Eczacılık ve FarmakolojiGazi ÜniversitesiKazaların Çevresel ve Teknik Araştırması Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)
PROF. DR. ORHAN ASLANOĞLU