Bozulmuş glukoz tolerans normotensif bireylerde mikroalbüminüri sıklığı
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 69227
- Danışmanlar: Belirtilmemiş.
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases
- Anahtar Kelimeler: Diabetes mellitus, Glükoz tolerans testi, Mikroalbüminüri, Diabetes mellitus, Glucose tolerance test, Microalbuminuria
- Yıl: 1998
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bakanlığı
- Enstitü: Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Dahiliye Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET VE SONUÇ Diabetes mellitus bütün dünyada en sık rastlanan metabolik hastalıktır ve diabetin en önemli komplikasyonlarından birisi de nefropatidir. Nefropatinin en erken bulgusu mikroalbüminüridir. Mikroalbüminüri bulunan diabetiklerde kardiovasküler mortalite 4-6 kez artmıştır. Mikroalbüminüri bir kez geliştikten sonra renal hasarın ilerlemesini önlemek oldukça güçleşmektedir. Glikoz düzeyinin sıkı kontrolü ile mikroalbüminürinin gelişiminin yavaşlatabileceği hatta gerileyebileceği yönünde yayınlar vardır. özellikle risk altında olan diyabet, hipertansiyon ve/veya dislipidemi gibi hastalıkları olan kişileri erken dönemde tesbit etmek ve onları uygun bir şekilde tedavi etmek amacımız olmalıdır.lşte bu nedenle Tip II DM'nin erken başlangıcı sayılan IGT'de mikroalbüminürinin erken tesbiti yararlı olabilir. Bu çalışmada IGT'de mikroalbüminürinin (başlangıç nefropati) sıklığını tesbit etmek istedik. Bunun için hiç bir sistemik hastalığı olmayan 28 normotensif IGT'li hastanın ve 15 sağlıklı kişinin yirmidört saatlik idrarlarında kantitatif olarak mikroalbüminüri bakıldı. 24 saatlik idrarda ^ 30 mg/gr (Alb/Cr) Albümin atılımı olanları mikroalbüminüri pozitif olarak kabul edildi. Çalışmamızda literatürlere uyumlu olarak IGT grubunda obez olgu oranı kontrol grubuna oranla belirgin olarak yüksek bulundu. 28 IGT'li hastanın 6'sında (%27), 15 kişiden oluşan kontrol grubunun 3'ünde (%25) mikroalbüminüri pozitif bulundu. IGT'li olgulardaki mikroalbüminüri oranı birçok yayınla uyumlu iken kontrol grubundaki mikroalbüminüri oranı diğer uluslararası yayınlara göre yüksek bulunmuştur. Normal populasyonda mikroalbüminüri oranının etnik grublara göre farklılık gösterdiği ve ülkemizde mikroalbüminüri sıklığını belirleyici, geniş28 toplum taramalarına ait veriler olmadığı göz önüne alınırsa bizde yüksek çıkan bu oranı yorumlamak doğru olmayacaktır. Türk toplumundaki sağlıklı bireylerde mikroalbüminüri sıklığını belirlemek için geniş çalışmalara ihtiyaç vardır.
Özet (Çeviri)
Özet çevirisi mevcut değil.
Benzer Tezler
- Obez ve nonobez hipertansif ve normotansif kadın hastalarda plazma osteopontin seviyesi ve aterosklerozla ilişkisi
Plasma osteopontin levels of hypertensive and normotensive women who are obese and nonobese and its relation with atherosclerosis
SELMA ALAGÖZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2008
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSağlık BakanlığıDahiliye Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GÜL GÜRSOY
- Bozulmuş açlık glukozu olan kişilerde oral glukoz tolerans testi sonuçları
Başlık çevirisi yok
PELİN TAŞKIN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2004
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıEge Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MEHMET TÜZÜN
- Diyabetes mellitus ve oral glukoz tolerans testi bozuk olan hastalarda dispeptik yakınmaların ve irritabl barsak sendromunun sıklığı ve yaşam kalitesi üzerine olan etkilerinin değerlendirilmesi
In patients with impaired oral glucose tolerance and diabetes mellitus evaluation of the effects of dyspepsia and irritable bowel syndrome on quality of life
SEZAİ KALKAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2013
GastroenterolojiÇanakkale Onsekiz Mart Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. ERDEM AKBAL
- İnsülin direnci veya bozulmuş glukoz toleransı olan obez çocuklarda sinir iletim çalışmalarının değerlendirilmesi
Evaluation of nerve conduction studies in obese children with insulin resistance or impaired glucose tolerance
HÜLYA İNCE
Tıpta Yan Dal Uzmanlık
Türkçe
2011
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıOndokuz Mayıs ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HAYDAR ALİ TAŞDEMİR