Yaralarda biyofilm içeren bakteriler üzerine lucilia sericata larvalarının etkisi
The effect of lucilia sericata larvae on biofilm-containing bacteria in wounds
- Tez No: 695437
- Danışmanlar: DOÇ. DR. ERDAL POLAT, DR. ÖĞR. ÜYESİ SERHAT SİREKBASAN
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Mikrobiyoloji, Microbiology
- Anahtar Kelimeler: Lucilia sericata, Larva Debridman Tedavisi, Biyofilm, Yara, Mikroorganizma, Lucilia sericata, Larval Debridement Treatment, Biofilm, Wound, Microorganism
- Yıl: 2021
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa
- Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Tıbbi Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Mikrobiyoloji Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: 61
Özet
Derinin bütünlüğünün bozulması ile oluşan yaralarda önce bakteri kolonizasyonu, sonrasında ise enfeksiyon gelişir. Uygulanan yanlış tedaviler ve diyabet hastalığı yaraların iyileşme sürecini uzatır. Bunun sonucu olarak da bakterilerin biyofilm oluşturması ve antibiyotiklere karşı direnç kazanması kaçınılmaz bir hale gelir. Bu da yaraların iyileşme sürecini uzatır, hatta iyileşmesini engeller. Bundan dolayı biyofilm oluşturan bakteriler ile enfekte kronik yaraların tedavisi zordur. Bakterilerin antibiyotiklere karşı geliştirdiği direnç dolayısı ile 1995 yılından sonra yaraların tedavisinde tekrardan kullanılan Lucilia sericata larvalarının biyofilm tabakasını temizleyerek yok ettiği görülmüştür. Aldıkları tedavilere rağmen yaraları iyileşmeyen, Aralık 2019 ve Mart 2021 tarihleri arasında İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp Uygulama ve Araştırma Merkezi Yara Tedavi Ünitesine başvuran yaş ortalaması 59,4 olan 7'si kadın, 23'ü erkek olan 30 hastanın yarasından alınan sürüntü örnekleri Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Tıbbi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı Laboratuvarlarında çalışmaya alınmıştır. Hastaların %66,6'sında diyabetten, %33,4'ünde ise diğer hastalıklardan dolayı yara oluşmuştu. Yaralardan Larva Debridman Tedavisi (LDT) uygulamadan önce ve uygulama yapıldıktan sonra steril eküvyon çubuğuyla sürüntü örnekleri alınmış; bakteriyolojik, antibiyogram duyarlılığı ve biyofilm oluşturup oluşturmadığı açısından değerlendirilmiştir. Bakterilerin tanımlanması için geleneksel ve modern yöntemler kullanılmıştır. Tanımlanan bakteriler kongo red agar besiyerine ekilerek biyofilm oluşturup oluşturmadığına bakılmıştır. Hastaların 19 (%63,3)'unda tek bir cins/tür bakteri izole edilirken 11 (%36,7)'inde birden fazla bakteri cinsi/türü üremiştir. Yara infeksiyonlarında en sık karşılaşılan etkenlerin Proteus mirabilis ve Gram pozitif çomaklar olduğu gözlemlenmiştir. LDT uygulandıktan sonra 22 (%73,3) hastanın yarasındaki bakteri koloni sayıları aynı kalırken; 4 (%13,3) hastanın yarasındaki bakteri koloni sayısı iki kez LDT uygulandıktan sonra %50; 4 (%13,3) hastanın yarasındaki bakteri koloni sayısı ise dört kez LDT uygulandıktan sonra %50 oranında azaldığı görülmüştür. Ayrıca hastaların 13 (%43,3)'ünde üç kez, 11 (%36,7)'inde iki kez, 4 (%13,3)'ünde ise dört kez LDT uygulandıktan sonra, tedaviye başlamadan önce yaralardan alınan materyallerde üreyen bakterilerden farklı bakteri türleri üremiştir. Hastaların 2 (%6,7)'sinde ise uygulanan LDT sonrasında bakteri türleri aynı kalmıştır. Bu çalışmanın sonucunda 21 (%70) hastadan izole edilen bakterilerde biyofilm oluşumu gözlenirken, 9 (%30) hastada üreyen bakterilerde ise biyofilm oluşumu tespit edilememiştir. Ayrıca, LDT sayesinde yaralarda etken bakterilerin ve oluşturduğu biyofilm tabakasının önemli ölçüde bertaraf edildiği gözlemlenmiştir.
Özet (Çeviri)
Firstly, bacterial colonization and then infection develop in wounds formed by the deterioration of the integrity of the skin. Improper treatments and diabetes prolong the healing process of wounds. As a result, it becomes inevitable for bacteria to form a biofilm and gain resistance against antibiotics. This prolongs the healing process of wounds and even prevents healing of wounds. Therefore, the treatment of infected chronic wounds with biofilm-forming bacteria is difficult. Due to the resistance developed by bacteria against antibiotics, it has been observed that Lucilia sericata larvae, which are used again in the treatment of wounds after 1995, clean and destroy the biyofilm layer. Despite being treated, 30 unhealed patients were studied, of which 23 (76.7%) were male and 7 (23.3%) were female. The mean age of the patients was 59.4 years, who applied to Istanbul University-Cerrahpaşa Traditional and Complementary Medicine Application ansd Research Center Wound Treatment Unit between December 2019 and Mach 2021. The swab samples were taken from the wounds to study at Cerrahpaşa Faculty of Medicine , Medical Microbiology Department Laboratory. Wounds occured in 66.6% of the patients due to diabetes and 33.4% of them due to other diseases. Swab samples were taken from the wounds with a sterile swab before and after the application of Larval Debridement Therapy (LDT). Also, it was evaluated in terms of bacteriological, antibiogram susceptibility and biofilm formation. Traditional and modern methods were used for identification of bacteria. The identified bacteria were inoculated on Congo red agar medium to see if they formed a biofilm. A single genus/species of bacteria was isolated in 19 (63.3%) of the patients, while more bacteria genus/species were grown in 11 (36.7%) of them. It has been observed that the most common agents in wound infections are Proteus mirabilis and Gram positive bacillus. While the bacterial colony counts in the wounds of 22 (73.3%) patients remained the same after LDT was applied; the number of bacterial colonies in the wounds of 4 (13.3%) patients was 50% after LDT application twice; it was observed that the number of bacterial colonies in the wounds of 4 (13.3%) patients decreased by 50% after applying LDT four times. In addition, different bacterial species grew, after LDT was applied three times in 13 (43.3%) of the patients, twice in 11 (36.7% ) and four times in 4 ( 13.3%). Different types of bacteria grew from the bactreria that grew in the materials taken from the wounds before the treatment. In 2 (6.7%) of the patients, the bacterial species remained the same after LDT. As a result of this study, while biofilm formation was observed in bacteria isolated from 21(70%) patients, biofilm formation was not detected in bacteria grown in 9 (30%) patients. Also, it was observed that the active bacteria and the biyofilm layer formed in the wounds were significantly eliminated by LDT.
Benzer Tezler
- Kan lekesi model analizi ile olay yerinin yeniden yapılandırılması
Crime scene reconstruction with bloodstain pattern analysis
MURAT NİHAT ARSLAN
- İstanbul Yıldız Hamideye Camii süslemelerinde Rumi motifi
Rumi motif decorating in Istanbul Yıldız Hamidiye Mosque
HAVVA FIRAT
Yüksek Lisans
Türkçe
2015
El SanatlarıSakarya ÜniversitesiGeleneksel Türk El Sanatları Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. MESUDE HÜLYA DOĞRU
DOÇ. DR. SACİT AÇIKGÖZOĞLU
- Denizli camilerindeki mimari betimlemeler
Architectual descriptions in Deni̇zli̇ mosques
AKIN TERCANLI
Yüksek Lisans
Türkçe
2015
Sanat TarihiPamukkale ÜniversitesiSanat Tarihi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. TÜLÜN DEĞİRMENCİ
- Kırsal yoksulluk ve kırsal emeğin proleterleşmesi: Gökçe ve Bakırca köylerinin karşılaştırmalı incelemesi
Rural poverety and proletarianization of rural labour: a comperative study of Gökçe and Bakırca villages
TOLGA YILMAZ
Yüksek Lisans
Türkçe
2015
SosyolojiMuğla Sıtkı Koçman ÜniversitesiSosyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ŞİNASİ ÖZTÜRK
- 45 numaralı Ayıntab Şer'iyye Sicili'nin 101 - 200. sayfalarının transkripsiyonu ve değerlendirilmesi: H. 1107 - 1108 / M. 1696 - 1697
Transcription and evaluation of Ayıntab Judicial Record of 101 - 200. pages Nu: 45: LC. 1107 / 1696 AD.
BEDİA GÜVENÇ
Yüksek Lisans
İngilizce
2015
TarihKahramanmaraş Sütçü İmam ÜniversitesiTarih Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SELAHATTİN DÖĞÜŞ