Tek doz teriparatid uygulamasının rat mandibulasında oluşturulan kemik defektlerinin erken iyileşme dönemi üzerine olan etkisi
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 708419
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ CANSU GÜL KOCA
- Tez Türü: Diş Hekimliği Uzmanlık
- Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
- Anahtar Kelimeler: Teriparatid, kemik iyileşmesi, histomorfometrik analiz, osteoblast, allogreft, Hayvan deneyleri, Kemik defektleri, Kırık iyileşmesi, Mandibula, Osteoblastlar, Sıçanlar, Teriparatide, bone healing, histomorphometric analyses, osteoblast, allograft, Allografts, Animal experimentation, Bone defects, Fracture healing, Mandible, Osteoblasts, Rats, Teriparatid
- Yıl: 2021
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Uşak Üniversitesi
- Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Oral ve maksillofasial cerrahi alanında, kemik dokunun rejenerasyon ve rekonstrüksiyonunda kemik greftleri yaygın kullanım alanına sahiptir. Son yıllarda, kullanılan kemik greftlerinin etkinliğinin artırılması amacı ile beraberinde biyomateryal kullanımı ile ilgili çalışmaların hız kazandığı belirtilebilir. Bu çalışmada farklı dozlarda lokal olarak kullanılan teriparatidinin kemik iyileşmesi üzerine olan etkinlikleri değerlendirilmiştir. Prospektif ve randomize olarak tasarlanmış olan bu çalışmaya, 30 adet 12 haftalık 300- 350 gram ağırlığında erkek Spraque-Dawley cinsi sıçanlar dahil edilmiştir. Deney hayvanları her grupta 6 adet olacak şekilde 5 gruba ayrılmıştır. Genel anestezi altında ekstraoral yaklaşım ile mandibulanın lateral gövdesinde 5 mm çapında bikortikal kritik boyut defekt oluşturulmuştur. Grup 1'e ait deneklerde oluşturulan mandibula defekti boş bırakılmıştır. Grup 2'de, ise defekt oluşturulma sırasında elde edilen blok greft partiküler forma getirilerek uygulanmıştır. Grup 3'te, defekt sahasına sadece allogreft uygulanmıştır. Grup 4 ve Grup 5'te defekt sahalarına allogreft uygulanmasının ardından, teriparatid Grup 4 için 20 μg, Grup 5 için ise 40 μg damlatılarak uygulanmıştır. Cerrahi protokolün tamamlanmasının ardından doku primer olarak kapatılmıştır. Postoperatif 4. haftada hayvanlara, anestezi dozu iki katına çıkarılarak ötenazi uygulanmıştır. Mandibula örnekleri tek parça halinde kas ve dermal dokudan sıyrılmıştır ve histomorfometrik olarak değerlendirilmiştir. Bulguların analizi Kruskall Wallis ve Mann Whitney U testi kullanılarak yapılmıştır. Anlamlılık düzeyi 0.01 olarak kabul edilmiştir. Grup 1' e ait defekt sahasında hem yeni oluşan kemik doku alan miktarı (0,28±0,01 mm2) hem de osteoblast sayısı (41,67±1,56) diğer gruplara göre anlamlı düzeyde düşüktür (p<0.01). Grup 5'e ait yeni kemik oluşum alan miktarı (0,79±0,01 mm2) ve osteoblast sayılarının (77,72±3,06) ise diğer gruplara göre anlamlı düzeyde fazla olduğu görülmüştür I (p<0.01). Teriparatid kullanılan bir diğer grup olan Grup 4'e ait veriler (yeni kemik oluşum alan miktarı [0,72±0,01 mm2] ve osteoblast sayıları [72±4,26]) Grup 3 ve Grup 2 'den anlamlı derecede fazladır (p<0.01). Sadece allogreft kullanılan grup olan Grup 3'e ait verilerin (yeni kemik oluşum alan miktarı [0,48±0 mm2] ve osteoblast sayısı [54,17±1,99]), otogreft kullanılan grup olan Grup 2'den (yeni kemik oluşum alan miktarı [0,39±0,01 mm2] ve osteoblast sayısı [50±1,4]) anlamlı derecede fazla olduğu görülmüştür. Sonuç olarak bu çalışma ile lokal olarak 20 μg ve 40 μg olacak şekilde 2 farklı dozda kullanılan teriparatinin, allogreftin kemik iyileşmesi üzerine olan etkinliğini anlamlı derecede artırdığı görülmüştür. Bunun yanı sıra lokal uygulanan teriparatid etkinliğinin doz ile birlikte arttığı bu çalışma sonucunda görülmektedir.
Özet (Çeviri)
Bone grafts which are widely in regeneration and reconstruction of bone tissue in oral and maxillofacial surgery. In recent years, studies using biomaterials have been carried out in order to increase the effectiveness of bone grafts. In this study, the effects of teriparatide, which is used locally at different doses, on bone healing were evaluated. This study was planned prospective and randomized, and 30 male Spraque-Dawley rats 12 weeks old, weighing 300-350 grams were included in the study. Experimental animals were divided into 5 groups, 6 in each group. A 5 mm diameter bicortical critical size defect was created in the lateral body of the mandible with an extraoral approach under general anesthesia. The mandible defect created in the subjects belonging to Group 1 was left empty. In Group 2, the block graft obtained during defect creation was turned into particles and applied to the defect area. In Group 3, only allograft was applied to the defect area. After allograft application to the defect areas in Group 4 and Group 5, teriparatide was applied dropwise with 20 μg for Group 4 and 40 μg for Group 5. Following the completion of the surgical protocol, the tissue was closed primarily. At 4 weeks postoperatively, the animals were euthanized by doubling the anesthesia dose. Mandible specimens were stripped from muscle and dermal tissue in one piece and evaluated histomorphometrically. Analysis of the findings was made using the Kruskall Wallis and Mann Whitney U test. Significance level was accepted as 0.01 In Group 1, both the amount of newly formed bone tissue area (0.28±0.01 mm2) and the number of osteoblasts (41.67±1.56) in the defect area were significantly lower than the other groups (p<0.01). The amount of new bone formation area (0.79±0.01 mm2) and osteoblast numbers (77.72±3.06) of group 5 were found to be significantly higher than the other groups (p<0.01). The results of Group 4 (new bone formation area [0.72±0.01 mm2] and osteoblast numbers [72±4.26]), another group in which teriparatide was used, were significantly higher III than the others ( p<0.01). It was found that, the results of Group 3 (new bone formation area [0.48±0 mm2] and osteoblast number [54.17±1.99]), which was the only allograft used group, were significantly higher than the results of Group 2 (the amount of formation area [0.39±0.01 mm2] and the osteoblast numbers [50±1.4]). In conclusion, it was observed that teriparatide, which was used locally in 2 different doses, 20 μg and 40 μg, significantly increased the effectiveness of the allograft on bone healing. In addition, it is seen as a result of this study that the efficacy of locally applied teriparatide increases with the dose
Benzer Tezler
- Ratlarda üst çene genişletmesi sonrası teriparatid, kalsiyum ve D vitamini uygulamalarının süturda yeni kemik yapımı üzerine etkilerinin histolojik ve histomorfometrik olarak incelenmesi
Histologic and histomorphometric evaluation of the effects of teriparatide, calcium and vitamin D therapies on sutural new bone formation after rapid maxillary expansion in rats
CANSEL GÖÇTÜRK
- Tek doz uzun etkili bromokriptin enjeksiyonu (parlodel R-La) ile laktasyonun inhibisyonu
Inhibition of puerperal lactation by means of a single injection of long acting bromocriptine (parlodel R-La)
A.SEMA MUTGAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1989
Kadın Hastalıkları ve DoğumGazi ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
PROF. DR. Ö. KUTAY BİBEROĞLU
- Tek doz 600 mg İzokonazol Nitrat`ın vaginal mikozda klinik ve mikolojik etkinliği
Başlık çevirisi yok
ALPER TÜNGER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1994
MikrobiyolojiEge ÜniversitesiMikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF.DR. EMEL TÜMBAY
- Tek doz preoperatif spiramisin uygulamasından sonra serum ve oral dokulardaki (Alveolar kemik, diş eti, dental follikül) antibiyotik konsantrasyonları
Başlık çevirisi yok
MAHMUT SÜMER
Doktora
Türkçe
1997
Diş HekimliğiSelçuk ÜniversitesiAğız, Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. İ. SİNA UÇKAN