Geri Dön

COVİD-19 pandemisi sürecinde psikiyatri hastalarının telepsikiyatri hizmetlerini kullanma sıklığı ve dijital okuryazarlık düzeyinin telepsikiyatrik uygulamaların kullanımı üzerindeki etkisi

COVİD-19 pandemisi sürecinde psikiyatri hastalarının telepsikiyatrihizmetlerini kullanma sıklığı ve dijital okuryazarlık düzeyinintelepsikiyatrik uygulamaların kullanımı üzerindeki etkisi

PDF İndir

  1. Tez No: 766094
  2. Yazar: NAİLA NABİYEVA
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖZMEN METİN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Psikiyatri, Psychiatry
  6. Anahtar Kelimeler: Tele-tıp, Telepsikiyatri, Dijital okuryazarlık, Tutum, COVID-19, Psikiyatrik bozukluk, COVID 19, Korona virüsler, Pandemiler, Psikiyatrik hastalar, Psikiyatrik hastalıklar, Psikiyatrik rehabilitasyon, Teleterapi, Teletıp, Tutumlar, Telemedicine, Telepsychiatry, Digital literacy, Attitude, COVID-19, Psychiatric disorders, COVID 19, Coronaviridae, Pandemics, Psychiatric patients, Psychiatric sickness, Psychiatric rehabilitation, Teletherapy, Attitudes
  7. Yıl: 2022
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Akdeniz Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmada iki yıllık pandemi süreci boyunca psikiyatri hastalarının herhangi bir dış merkezden ya da sağlık profesyonelinden telepsikiyatri hizmeti alıp almadığını değerlendirmektir. Ayrıca pandemi döneminde psikiyatri hastalarının telepsikiyatri uygulamaları kullanım sıklığını ve kullanım üzerine etkili fartörleri, hastaların tele-tıp uygulamalarına yönelik tutumlarını, dijital okuryazarlık düzeyini ve aralarındaki ilişkiyi belirlemek amaçlanmıştır. Yöntem: Bu çalışma kesitsel tipte tek merkezli bir çalışmadır. Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri polikliniklerine ayaktan başvuran 18 yaş üzeri ve okuma yazma bilen 354 psikiyatrik bozukluğu olan hasta çalışmaya dâhil edilmiştir. Ölçek geliştirme basamakları izlenerek Yetişkin Dijital Okuryazarlık Ölçeği (YDOÖ) ve Tele-tıp Uygulamlarına Yönelik Tutum Ölçeği (TTÖ) geliştirilmiştir ve geçerlilik-güvenilirlik analizleri uygulanmıştır. Tele-tıp uygulamalarına yönelik olumsuz tutumla ilişkili bağımsız risk faktörlerini tespit edebilmek için univariate analizler sonucunda anlamlı bulunan değişkenler (p<0,05) multivariate lojistik regresyon analizi ile incelenmiştir. Bulgular: Çalışmaya yaş ortalaması 40,9±15,2 (18-81) yıl olan 247'si kadın (%69,8) 354 hasta katılmıştır. Hastaların %57,6'sında depresif bozukluklar, %29,1'inde anksiyete bozuklukları ve %7,6'sında obsesif kompülsif bozukluklar vardır. Hastaların %84,2'si günlük internet kullanımı olduğu belirtmiş olup ortanca kullanım süresi 4 (1-10) saattir. Hastaların %11'i iki yıllık pandemi sürecinde psikiyatrik tedavi ve takibi bırakmış, %34,5'i psikiyatrik tedavi ve takibine devam etmekte zorlanmıştır. Telepsikiyatri uygulamaları kullanım sıklığı %0,6 olup hastaların %29,5'inin sınırlı/yetersiz DO'ya ve %29,9'u tele-tıp uygulamalarına yönelik olumsuz tutuma sahiptir. Yapılan multivariate lojistik regresyon analizine göre yetersiz/sınırlı dijital okuryazarlığa sahip olmak psikiyatri hastalarında tele-tıp uygulamalarına yönelik olumsuz tutum için tek başına bağımsız risk faktörü olarak bulunmuştur [OR=4,76 (2,15-10,54)]. Multivariate lojistik regresyon analizi modeline göre 40 yaş üzerinde [OR=13,55 (5,76-31,87); p<0,001], ilk/ortaokul mezunu [OR=7,54 (3,45-16,49); p<0,001] ve aktif gelir getiren bir işte çalışmıyor [OR=2,84 (1,26-6,38); p=0,012] olmak yetersiz/sınırlı dijital okuryazarlık için bağımsız risk faktörleri olarak bulunmuştur. Sonuç: Bu çalışmada psikiyatri hastalarının pandeminin ilk iki yıllık sürecinde telepsikiyatri hizmetlerinden birini kullanma sıklığı %1'inde altındadır. Pandemi döneminde dünyada tele-tıp uygulamalarının kullanımında artış olsa da yasal düzenlemelerin oldukça yeni gerçekleştiği ülkemizde telepsikiyatri uygulamalarının kullanımı ile ilgili tam bir alt yapı henüz yoktur ve hizmet kullanımı hala sınırlı düzeydedir. Sınırlı/yetersiz DO, tele-tıp uygulamalarına yönelik olumsuz tutuma neden olmaktadır. İleri yaş, düşük eğitim düzeyine sahip ve herhangi bir işte çalışmayan psikiyatri hastaların, sınırlı/yetersiz DO yazarlığı nedeniyle tele-tıp uygulamaları konusunda desteğe ihtiyacı vardır.

Özet (Çeviri)

Objective: In this study, we wanted to evaluate whether psychiatric patients used telepsychiatry services during the two-year pandemic. It was aimed to determine the frequency of use of telepsychiatry and the factors affecting the use of telepsychiatry services, the patients' attitudes towards telemedicine, the level of digital literacy, and the relationship between DL and attitudes towards telemedicine during the pandemic. Method: Literate 354 outpatients over 18 years of age with psychiatric disorders who applied to the Psychiatry outpatient clinics of Akdeniz University Faculty of Medicine were included in this cross-sectional, single-center study. By following the scale development steps, Adult Digital Literacy Scale (ADLS) and Telemedicine Attitude Scale (ATS) were developed and validity-reliability analyzes were applied. The multivariate logistic regression analysis was used to evaluate the independent risk factors associated with the negative attitude toward telemedicine. Results: A total of 354 patients, 247 of whom were women (69.8%), with a mean age of 40.9±15.2 (18-81) years, participated in the study. 57.6% of the patients had depressive disorders, 29.1% had anxiety disorders and 7.6% had obsessive-compulsive disorders. 84.2% of the patients had used the internet daily, and the median usage time was 4 (1-10) hours. 11% of the patients stopped psychiatric treatment and follow-up during the twoyear pandemic, and 34.5% had difficulty in continuing their psychiatric treatment and follow-up. The frequency of use of telepsychiatry was found at 0.6%. 29.5% of the patients have limited/insufficient DL and 29.9% have a negative attitude towards telemedicine. Insufficient/limited digital literacy was found to be an independent risk factor alone for negative attitudes towards telemedicine practices in psychiatric patients [OR=4.76 (2.15-10.54)]. Age over 40 years [OR=13.55 (5.76-31.87); p<0.001], being primary/secondary school graduate [OR=7.54 (3.45-16.49); p<0.001] and not working [OR=2.84 (1.26-6.38); p=0.012] were found to be independent risk factors for insufficient/limited digital literacy. Conclusion: In this study, the frequency of using one of the telepsychiatry services in the first two years of the pandemic was below 1% of the psychiatric patients. Although there has been an increase in the use of telemedicine applications in the world during the pandemic, there is not yet a complete infrastructure for the use of telepsychiatry in our country, where legal regulations have been made quite recently, and the use of telepsychiatry services is still at a limited level. Inadequate/limited DL results in negative attitudes towards telemedicine. Psychiatric patients with older age, low education level, and not working in any job need support in telemedicine applications due to inadequate/limited DL authorship.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    818926

    COVİD-19 pandemi sürecinin bipolar bozukluk tanılı hastalarda etkisinin incelenmesi

    Investigation of the effect of the COVİD-19 pandemicprocess on patients with bipolar disorder

    İLHAN AHMET ÇETİNER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    PsikiyatriÇanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi

    Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HÜLYA ERTEKİN

  2. Tez No

    704238

    COVİD -19 pandemisi sürecinde kronik böbrek yetmezliği tanısı ile hemodiyaliz tedavisi alan hastaların psikolojik dayanıklılık ve etkileyen faktörler açısından incelenmesi

    Investigation of patients with the diagnosis of chronic renal failure and patients WHO received hemodialysis during the COVİD -19 pandemic process, in terms of psychological resistance and affecting factors

    TUGAY BİLGEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    PsikiyatriBursa Uludağ Üniversitesi

    Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ASLI SARANDÖL

    PROF. DR. MUSTAFA GÜLLÜLÜ

  3. Tez No

    646803

    Covid-19 pandemisi sırasında tedavi almakta olan kanser hastalarında psikolojik dayanıklılık ve ilişkili faktörler

    Psychological resilience and related factors in cancer patients during the covid-19 pandemic

    GONCA AŞUT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    PsikiyatriBaşkent Üniversitesi

    Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GAMZE ÖZÇÜRÜMEZ BİLGİLİ

  4. Tez No

    777112

    Bir tıp fakültesi hastanesindeki araştırma görevlilerinde COVID-19 sürecinde tükenmişlik, umutsuzluk, depresyon ve anksiyete

    Burnout, hopelessness, depression and anxiety in the COVID-19 process in research assistants at a medi̇cal faculty hospi̇tal

    NURCANSU OĞRAK DUMLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    PsikiyatriSivas Cumhuriyet Üniversitesi

    Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NESİM KUĞU

  5. Tez No

    755918

    Obsesif kompulsif bozukluk tanısı konulmuş hastalarda COVID-19 pandemisinin etkilerinin incelenmesi

    Investigation of the effects of the COVİD-19 pandemic in patients diagnosed with obsessive compulsive disorder

    BÜŞRA UÇAR BOSTAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Psikiyatriİstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa

    Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. CANA AKSOY POYRAZ

Geri Dön