Turkish fathers' involvement in childrearing: Its predictors and impact on children's socio-emotional development
Türk babalarının çocuk yetiştirme sürecine katılımları: Belirleyicileri ve çocukların sosyo-duygusal gelişimine etkisi
- Tez No: 834443
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ BAŞAK İNCE ÇAĞLAR
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Psikoloji, Psychology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2023
- Dil: İngilizce
- Üniversite: Bahçeşehir Üniversitesi
- Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Klinik Psikoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Ailenin etkisi, özellikle ebeveyn rolleri, çocuğun gelişim sürecinin en önde gelen belirleyicileridir. Ancak çocuk yetiştirmede babanın rolü ile ilgili yapılan araştırmaların sayısı, anneliğin etkisine dair yapılan çalışmalarla karşılaştırıldığında hala geride bulunmaktadır. Bu nedenle, bu çalışma, babanın öz yeterlilik algısı, algılanan anne bekçiliği tutumları, babanın ebeveynlik stili ve kişilerarası duygu düzenlemesi gibi yönleriyle çocuk yetiştirme konusundaki baba katılımının yordayıcılarını belirlemeyi amaçlamaktadır. Araştırma ayrıca, baba katılımının ve onun potansiyel yordayıcılarının çocukların sosyal yetkinlik, içselleştirici ve dışsallaştırıcı davranışları üzerindeki yordayıcı rolünü incelemektedir. Veriler, demografik form, Baba Katılım Ölçeği, Anne Bekçiliği Ölçeği, Ebeveynlik Yetkinlik Anlamı Ölçeği-Baba Formu, Ebeveyn Tutum Ölçeği (PAS), Kişilerarası Duygu Düzenleme Ölçeği, Sosyal Yetkinlik ve Davranış Değerlendirmesi-30 aracılığıyla toplanmıştır. Çalışmanın örneklemini 3-6 yaş (M = 4.41, SD = 1.06) aralığında çocuğu olan 192 (M = 38.03, SD = 5.01) baba oluşturmaktadır. Değerlendirmeler, hangi değişkenlerin baba katılımı ve çocuğun gelişimsel sonuçlarını daha iyi açıkladığını ölçebilmek amacıyla çeşitli hiyerarşik çoklu regresyon analizleri kullanılarak yapılmıştır. Sonuçlar, babanın kişilerarası duygu düzenlemesi dışında tüm değişkenlerin baba katılımının istatistiksel olarak anlamlı yordayıcıları olduğunu göstermiştir. Özellikle, babanın öz yeterliliği bu faktörler arasında en belirgini olarak öne çıkmıştır. Bulgulara göre, çocukların sosyal yetkinliği, baba katılımı, babanın öz yeterliliği, algılanan anne bekçiliği, babanın ebeveynlik stili ve kişilerarası duygu düzenlemesi de dahil olmak üzere birçok faktörden etkilenmektedir. Çocukların içselleştiren davranışları, baba katılımı, algılanan anne bekçiliği davranışları ve ebeveyn tutumları tarafından anlamlı olarak yordanmıştır. Dışsallaştıran davranışlar için tek anlamlı yordayıcı ebeveyn tutumu olarak bulunmuştur. Bulgular, çocuk yetiştirme konusundaki baba katılımını artırmaya ve çocukların iyi oluş halini teşvik etmeye yönelik önleyici ve müdahale çalışmalar için bilgi sağlayabilir.
Özet (Çeviri)
The family's impact, especially parental roles, is undeniable in a child's developmental trajectory. However, research regarding the role of fathering still fell behind compared to impact of mothering. Thus, this study aimed to identify predictors of father involvement in childrearing, through aspects of father's self-efficacy, perceived maternal gatekeeping, paternal parenting style, and interpersonal emotion regulation within the Turkish population. The research also explores the predictive role of father involvement and its potential predictors' influence on children's social competence, internalizing and externalizing behaviors. Data was collected through demographic form, Father Involvement Scale (FIS), Maternal Gatekeeping Scale (MGS), Parenting Sense of Competence Scale - Father Form, Parents Attitude Scale (PAS), Interpersonal Emotion Regulation Questionnaire (IERQ), Social Competency and Behavior Assessment-30 (SCBA). The study sample included 192 fathers with a mean age of 38.03 (SD = 5.01), who have children aged between 3-6 (M = 4.41, SD= 1.06). Several hierarchical multiple regression analyses were conducted to determine which variables better explain the father involvement and children's developmental outcomes. The results revealed that aside from father's interpersonal emotion regulation, all variables were statistically significant predictors of father involvement in childrearing. Particularly, father's self-efficacy emerged as the most salient factor among these. According to the findings, children's social competence was influenced by multiple factors including father involvement, father's self-efficacy, perceived maternal gatekeeping, paternal parenting style, and interpersonal emotion regulation. Internalizing behaviors of children were predicted by father involvement, perceived maternal gatekeeping behaviors and parental attitudes. For the externalizing behaviors, the only significant predictor was parental attitude. Findings can provide knowledge for preventive and interventional studies aimed at enhancing father involvement in childrearing and fostering child well-being.
Benzer Tezler
- Halvetiyyenin Şa'baniyye kolu ve Şa'ban-ı Veli
Başlık çevirisi yok
L. NİHAL YAZAR
Yüksek Lisans
Türkçe
1985
Türk Dili ve EdebiyatıGazi ÜniversitesiYRD. DOÇ. DR. ABDÜLKERİM ABDÜLKADİROĞLU
- Atherosklerotik kalp hastalıklarında risk faktörleri
Risk factors in the coronary artery disease
MURAT SUHER
- Polatlı Kerç ve Çongar Tatar ağızları
Başlık çevirisi yok
ZÜHAL YÜKSEL
Yüksek Lisans
Türkçe
1985
Türk Dili ve EdebiyatıGazi ÜniversitesiTürk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. AHMET BİCAN ERCİLASUN
- İbrahim Hakkı Erzurumi'nin Tertib-i ulum isimli eserindeki eğitimle ilgili görüşleri
Başlık çevirisi yok
ÖMER ÖZYILMAZ
Yüksek Lisans
Türkçe
1986
Eğitim ve ÖğretimUludağ ÜniversitesiDin Kültürü ve Ahlak Bilgisi Eğitimi Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. HALİS AYHAN