Geri Dön

Hıza dayalı direnç antrenmanlarında farklı hız kayıplarının hipertrofiye ve kuvvet parametlerine etkisi

The effect of different velocity losses in velocity-based resistance training on hypertrophy and strength parameters

  1. Tez No: 897148
  2. Yazar: HASAN ONUR KOCAER
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ŞENİZ KARAGÖZ, PROF. DR. AYLİN YÜCEL
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Spor, Sports
  6. Anahtar Kelimeler: Hıza Dayalı Direnç Antrenmanı, Hipertrofi, Kuvvet Parametreleri, Core antrenman, Direnç antremanları, Kuvvet antrenmanı, Patlayıcılık antremanları, Pliometrik antrenman, Velocity-Based Resistance Training, Hypertrophy, Kinematic Parameters, Core training, Resistance trainings, Strength training, Explosivenes, Plyometric training
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Afyon Kocatepe Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET HIZA DAYALI DİRENÇ ANTRENMANLARINDA FARKLI HIZ KAYIPLARININ HİPERTROFİYE VE KUVVET PARAMETLERİNE ETKİSİ Bu çalışmanın amacı, geleneksel kuvvet antrenmanına alternatif olarak kullanılabilecek hıza dayalı direnç antrenmanının hipertrofi ve bazı kuvvet parametreleri üzerindeki etkilerini incelemektir. Araştırmaya, 1.5 yıldan fazla süredir düzenli kuvvet antrenmanı yapan 30 genç erkek gönüllü katılmıştır. Gönüllüler, %10HK, %20HK ve Kontrol Grubu olmak üzere 3 gruba ayrılmış ve 4 hafta boyunca 12 antrenman seansı gerçekleştirmiştir. %10HK ve %20HK grupları, bench press hareketini Vitruve encoder vbt cihazı ile ortalama konsantrik hız (MPV) üzerinden hız kaybı ile uygularken, kontrol grubu ise geleneksel seti tükenişe götürme yöntemiyle çalışmıştır. Katılımcılara, antrenman öncesi ve sonrası antropometrik ölçümler, pectoralis majör kas kalınlığı ultrasonografik incelemeleri, 1 Maksimum Tekrar (1MT) testi, maksimum yüksüz itiş testi ve yorgunluk testleri uygulanmıştır. Pectoralis majör kas kalınlığı ölçümlerinde, 2. ve 3. interkostal aralıklardan alınan ultrasonografik verilerde grup etkisi anlamlı bulunmuştur (p=0.005), ancak zaman faktörü ve grup-zaman etkileşimi anlamlı bulunmamıştır. 3. ve 4. interkostal aralıklardan yapılan ölçümlerde de grup etkisi anlamlıdır (p=.001), ancak zaman faktörü ve grup-zaman etkileşimi yine anlamlı bulunmamıştır. 1MT testi sonuçlarında, zamanın (ön test-son test) etkisi istatistiksel olarak anlamlı çıkmıştır (p=0.001), ancak gruplar arası fark ve grup-zaman etkileşiminde anlamlı farklılık tespit edilmemiştir. Maksimum yüksüz itiş testinde ise hem grup hem de zaman faktörleri istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p=.001), fakat grup-zaman etkileşiminde anlamlılık gözlenmemiştir. Yorgunluk testinde ise yalnızca zaman faktörü anlamlı bulunmuş (p=0.001), grup ve grup-zaman etkileşiminde istatistiksel anlamlılık gözlenmemiştir. Bu bulgular, hıza dayalı direnç antrenmanlarının geleneksel yöntemlere alternatif olabileceğini ve yorgunluk üzerinde daha iyi kontrol sağlayarak benzer hipertrofi ve performans kazançları elde edilebileceğini göstermektedir. Sonuç olarak, hıza dayalı direnç antrenmanları, yorgunluk yönetimini optimize etmeyi hedefleyen, ayrıca geleneksel yöntemlerden kaynaklı sakatlanma riskini göz önünde bulundurduğumuzda sporcular ve antrenörler için bilimsel temelli bir seçenek olarak değerlendirilebilir.

Özet (Çeviri)

ABSTRACT THE EFFECTS OF DİFFERENT VELOCİTY LOSSES İN VELOCİTY-BASED RESİSTANCE TRAİNİNG ON HYPERTROPHY AND STRENGTH PARAMETERS The aim of this study is to evaluate the effects of velocity-based resistance training, which can be used as an alternative to traditional strength training, on hypertrophy and kinematic parameters. The study involved 30 young male volunteers who had been regularly engaged in strength training for more than 1.5 years. Participants were divided into three groups: 10% Velocity Loss (VL), 20% VL, and a Control Group, and they completed 12 training sessions over four weeks. The 10% VL and 20% VL groups performed the bench press exercise using the Vitruve encoder VBT device, regulating their velocity loss based on the mean concentric velocity (MPV), while the control group followed a traditional set-to-failure protocol. Pre- and post-training assessments included anthropometric measurements, ultrasonographic evaluation of pectoralis major muscle thickness, a one-repetition maximum (1RM) test, a maximal unloaded push test, and fatigue tests. The results showed a significant group effect on pectoralis major muscle thickness in the ultrasonographic measurements taken from the 2nd and 3rd intercostal spaces (p=0.005), although the time factor and group-time interaction were not significant. Measurements taken from the 3rd and 4th intercostal spaces also indicated a significant group effect (p≤.001), with no significant time factor or grouptime interaction. The 1RM test results revealed a statistically significant effect of time (pre-test to post-test) (p=0.001), but no significant differences between groups or grouptime interactions. In the maximal unloaded push test, both group and time factors were statistically significant (p≤.001), although no significant group-time interaction was observed. In the fatigue test, only the time factor was significant (p≤0.001), with no significant group or group-time interactions. These findings suggest that velocity-based resistance training could serve as an effective alternative to traditional methods, offering similar hypertrophy and performance gains while providing better control over fatigue. In conclusion, velocity-based resistance training may be considered a scientifically grounded option for athletes and coaches aiming to optimize fatigue management in training programs.

Benzer Tezler

  1. Development of experimental captive and free-running manoeuvring systems and their cross-validation

    Çekme ve takip modlu manevra deney sistemlerinin geliştirilmesi ve bunların kıyaslamalı doğrulaması

    MÜNİR CANSIN ÖZDEN

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2021

    Gemi Mühendisliğiİstanbul Teknik Üniversitesi

    Gemi İnşaatı ve Gemi Makineleri Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖMER GÖREN

    PROF. DR. KADİR SARIÖZ

  2. Pozitif kan kültürü şişelerinden karbapenemaz üreten Enterobacterales suşlarının hızlı tespiti ve karbapenemaz karakterizasyonu amacıyla kombinasyon disk testlerinin doğrudan beta-laktam inaktivasyon metoduna dayalı olarak kullanımının etkinliğinin araştırılması

    Investigation of the effectiveness of using combination disc tests based on the direct beta-lactam inactivation method for the rapid detection and characterization of carbapenemase producing Enterobacterales strains from positive blood culture bottles

    TUĞBA AYVALIK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    MikrobiyolojiSüleyman Demirel Üniversitesi

    Tıbbi Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EMEL SESLİ ÇETİN

  3. BLDC makinelerinin daldırma ve değişmezlik yaklaşımıyla bozucu gözlemcisine dayalı ayrık zamanlı vektör kontrolü

    Immersion and invariance disturbance observer based discrete time vector control of BLDC machines

    ZİYA CEM SALIŞ

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2025

    Mühendislik Bilimleriİstanbul Teknik Üniversitesi

    Kontrol ve Otomasyon Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. YAPRAK YALÇIN

  4. İstanbul Kadı Sicillerinde esnaf gedikleri ve piyasa ilişkileri: İşleyiş, kurumsal yapı, rekabet ve mülkiyet

    Artisan gediks and market relations in Istanbul Kadi Registers: Operation, institutional structure, competition and property

    CEMRE CANKURT

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    TarihMarmara Üniversitesi

    İktisat Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ SAİM ÇAĞRI KOCAKAPLAN