Geri Dön

Otolog kök hücre nakil adayı olan multipl myelom tanılı hastaların indüksiyon tedavilerinde bortezomib temelli iki protokolün (VCD ve VRD) tedavi yanıtları ve sağkalım üzerine etkileri

Effects of two bortezomib-based protocols (VCD and VRD) on responses and survival as induction treatment of patients with multiple myeloma eligible for autologous stem cell transplantation

  1. Tez No: 905361
  2. Yazar: ADNAN NURİ GÜZEL
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. AYŞE SALİHOĞLU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Multipl Myelom, Otolog Kök Hücre Nakli, R2-ISS, VCD, VRD, Autologous Stem Cell Transplantation, Multiple Myeloma, R2-ISS, VCD, VRD
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa
  10. Enstitü: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: 119

Özet

Amaçlar: Multipl myelom(MM) tanılı otolog kök hücre nakline uygun hastalarda son yıllarda yaygınlaşan VRD rejimi ile VCD rejiminin yanıt, sağkalım ve yan etkiler açısından karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: MM tanılı ve OKHN uygun olan 133 hastanın verileri geriye dönük olarak incelendi. Olguların demografik, laboratuvar, görüntüleme ve patoloji sonuçları ile yanıt, sağkalım ve yan etkileri verileri kaydedildi. Bulgular: VCD rejimi almış 73 olgu, VRD rejimi almış 20 olgu ve VCD sonrası VRD rejimi almış 40 olgu saptandı. Olgular tedavi gruplarına ayrılarak incelendi, interim ve tedavi sonu PR ve üstü yanıt oranı VRD grubunda daha yüksekti. Sağkalım analizinde VRD ile genel sağkalım daha iyi saptandı, progresyonsuz sağkalımda anlamlı fark saptanmadı. Yüksek sitogenetik risk, idame tedavi kullanımı ve ISS evresi de dikkate alınarak yapılan çok değişkenli analizde indüksiyon tedavileri arasında anlamlı sağkalım farkı görülmedi, ancak PET yanıtı ile sağkalım ilişkili bulundu. Tedavi grupları arasında yan etkiler açısından fark saptanmadı. Tüm olgularda sağkalımı en iyi ayrıştıran evreleme sistemi R2-ISS olarak bulundu. Haftalık bortezomib kullanımı daha az nöropati ile ilişkiliydi ve daha düşük sağkalımla sonuçlanmadı. Sonuç: Çalışmamızda VRD rejimi daha iyi yanıtlar ve tek değişkenli analizde daha iyi genel sağkalım ile ilişkiliydi ancak çok değişkenli analizde anlamlı sağkalım farkı saptanmadı. İki rejim benzer yan etki profiline sahipti. Haftalık bortezomib kullanımı sağkalımı negatif etkilemeden daha düşük nöropati oranları sağladı.

Özet (Çeviri)

Effects of Two Bortezomib-Based Protocols (VCD and VRD) on Responses and Survival as Induction Treatment of Patients with Multiple Myeloma Eligible for Autologous Stem Cell Transplantation Aim: This study was conducted to compare the VRD and VCD induction regimens in terms of response, survival, and side effects in multiple myeloma(MM) patients eligible for autologous stem cell transplantation(ASCT). Material and Method: Data from 133 MM patients eligible for ASCT were examined retrospectively. Information on demographics, laboratory results, imaging, pathology, response, survival, and side effects was collected. Results: Of the 133 patients, 73 received VCD, 20 received VRD and 40 patients had been treated with VRD regimen following VCD. Interim and end-of-treatment response rates of PR and above were higher in the VRD group. In the survival analysis, overall survival was significantly better with VRD while no significant difference in progression free survival was detected. In multivariate analysis, taking into account high cytogenetic risk, maintenance treatment and ISS, no significant survival difference was observed between induction treatment groups. There was no difference in terms of side effects. R2-ISS differentiated survival among patients better than ISS and R-ISS. Bortezomib once a week administration was associated with fewer neuropathy and didn't result in lower responses and survival. PET responses were independently associated with survival. Conclusions: VRD provided better responses and overall survival, but no significant difference was detected in multivariate analysis. Both regimens had similar side effect profiles. Weekly bortezomib use reduced neuropathy rate without affecting survival.

Benzer Tezler

  1. Kronik ürtikerli çocuk hastaların klinik ve etiyolojik olarak değerlendirilmesi

    Evaluation of clinical characteristics and etiology of children with chronic urticaria

    DİLEK AZKUR

    Tıpta Yan Dal Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Allerji ve İmmünolojiSağlık Bakanlığı

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. CAN NACİ KOCABAŞ

  2. Deneysel subaraknoid kanama modelinde intraperitoneal timokinon uygulamasının serebral vazospazma etkisinin histopatolojik ve stereolojik değerlendirilmesi

    Başlık çevirisi yok

    CENGİZ ATIŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    NöroşirürjiOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. ABDULLAH HİLMİ MARANGOZ

  3. Hematopoetik kök hücre nakli sonrası metabolik sendrom sıklığı ve gelişmesini etkileyen risk faktörleri

    The risk factors affcting the frequency and devlopment of metablic syndrome after hematopoietic stem cell transplantion

    GİZEM GÜNER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıEge Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SERAP AKSOYLAR

  4. Bortezomib ve lenalidomid tedavilerini alan multipl miyelom olgularının retrospektif incelenmesi

    Retrospective analysis of multiple myeloma patients whom recieved botezomib and lenalidomide treatments

    ÇİĞDEM AKSU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    HematolojiUludağ Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. VİLDAN ÖZKOCAMAN