Geri Dön

1997-1998 yıllarında hastanemizde gözlenen nozokomiyal infeksiyonlarda etken mikroorganizmalar ve antimikrobiyal ajanlara duyarlılıkları

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 91992
  2. Yazar: MUHAMMET GÜZEL KURTOĞLU
  3. Danışmanlar: DOÇ.DR. MUSTAFA BERKTAŞ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji, Mikrobiyoloji, Infectious Diseases and Clinical Microbiology, Microbiology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2000
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Yüzüncü Yıl Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

n. ÖZET Nozokomiyal infeksiyonlar yüksek mortaliteye neden olan ciddi bir insan sağlığı sorunudur. Bu çalışma Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde nozokomiyal infeksiyon oranlarını ve etkenlerini saptamak amacıyla planlanmıştır. 1 Ocak 1997 ve 31 Aralık 1998 yıllan arasında Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine yatırılan toplam 17781 hasta materyal olarak ele alınmış olup bunların 11604 (%65.2)'inde nozokomiyal infeksiyondan şüphelenilmiş olup bunlardan alman kültürlerden 1392 (%7.8)'sında nozokomiyal infeksiyon saptanmıştır. Mikroorganizmaların üreme ve identifikasyonlannda, Bacteç 9120 (Becton Dickinson-USA), Bac T Alert (Organon Teknika- USA) kan kültür sistemleri, BBL Crystal ID (Becton Dickinson-USA) ve Sceptör (Becton Dickinson-USA) identifikasyon panelleri kullanılmıştır. Çalışma sonucunda şüphelenilen 11604 kültür materyalinden toplam 1532 adet nozokomiyal infeksiyon etkeni mikroorganizma saptanmış olup, bunlar arasında en sık Gram negatif basillerden Escherichia coli 276(%18), Klebsielle pneumoniae 141(%9.2), Enterobacter cloacae 82(%5.3) ve Pseudomonas aeruginosa 72(%4.6); Gram pozitif mikroorganizmalar arasında ise Staphylococcus aureus 153 (%10), Staphylococcus epidermidis 142 (%9.2) ve Staphylococcus hominis 88(%5.7) izole edilmiştir. 1997 yılında hastanemizin nozokomiyal infeksiyon oranı %7, 1998 yılında ise %8.7 olarak saptanmıştır. Hastanemiz, yeni bir hastane olmasına rağmen, yapılan bu çalışmada ortaya çıkan sonuçların, Center for Disease Control (CDC) tarafindan yayınlanmış olan "National Nosocomial Infection Survey (NNIS) verileri ile ve ülkemizde yapılan çeşitli araştırma sonuçlan ile uyumlu olduğu sonucuna vanlmıştır.

Özet (Çeviri)

IH. SUMMARY Nosocomial infections are very important problem causing high mortality rate. The present study was performed to determine the ratio of nosocomial infections in the patients applied to the hospital of Medical School, University of Yüzüncü Yıl. A total of 17781 material taken from patients applied to the University hospital between Jenuary 1997 and December 1998. Out of these patients 11604 (%65,2) of them were suspected from nosocomial infection. 1392 (%7.8) cases were found to be positive interms of nosocomial infection out of 11604 (65.2%) suspected cases. A total of 1532 microorganisms were detected from cultures. After the determination of species and types of the microorganisms antimicrobial sensitivity tests were also made. Bactec 9120 (Becton Dickinson-USA), Bac T Alert (Organon Teknika- USA) blood culture systems, BBL Crystal ID and Sceptör (Becton Dickinson-USA) identification panels were used in this study. As a result out of 11604 culture materials, a total of 1532 nosocomial infection agents identified. The most commonly identified Gram negative microorganisms were Escherichia coli (276, 18 %), Klebsiella pneumoniae (141, 9.2 %), Enterobacter cloacae (82, 5.3%),Pseudomonas aeruginosa (72, 4.6%) and Gram positive microorganizms were Staphylococcus aureus (153, 9.9%), Staphylococcus epidermidis ( 142, 9.2%) and Staphylococcus hominis (88, 5.7%). Nosocomial infection rate found in the present study was 7 % for 1997 and 8.7 % for 1998. Although the hospital where the study was performed is a new hospital, the results obtained in the present study is in agrement with the result puplished by“Center for Disease Control (CDC)”done by“National Nosocomial Infection Survey (NNIS)”and the results reported by other workers in this country.

Benzer Tezler

  1. 1998-1999 yıllarında hastanemizde yatan zehirlenme vakalarının petrospektif incelenmesi

    Başlık çevirisi yok

    AHMET GÖKALP

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bakanlığı

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÜLKER ERTAN

  2. Tip 2 diyabetli hastalarda diyabet hastalığı, tedavisi ve tedavi yan etkilerı hakkındakı bilgi düzeyinin değerlendirilmesi

    Assessment of knowledge about diabetes, treatment of the disease and the side effects of the treatment in patients with type 2 diabetes

    BANU TAŞKIRAN TATAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıUludağ Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. CANAN ÖZYARDIMCI ERSOY

  3. Çocuklardaki idrar yolu enfeksiyonlarında güncel antibiyotik direnci

    Local antibiotic resistance in urinary tract infections in children

    DENİZ GÜL ZORLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Aile HekimliğiPamukkale Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TAMER EDİRNE

  4. Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi 2010-2011 ilk altı ay antibiyotik tüketim indeksi

    Dicle University Medical Faculty Hospital Antibiotic Consumption Index in first six months of 2010-2011

    İNŞA GÜL EKİZ İŞCANLI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiDicle Üniversitesi

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MUSTAFA KEMAL ÇELEN

  5. Umbilikal kord kanı IRF değerinin perinatal olaylar ile ilişkisinin araştırılması

    Investigation of the relationship between umbilical cord blood İRF level and perinatal events

    ZARİFE ESRA DURSUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıKırıkkale Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. DİDEM ALİEFENDİOĞLU