Geri Dön

İkinci Dünya Savaşından sonra müzik tiyatrosundaki çok yönlü performans oyunculuğu

Versatile performing acting in music theater after the Second World War

  1. Tez No: 929493
  2. Yazar: İREM DİNÇER
  3. Danışmanlar: PROF. DR. AYRİN ERSÖZ
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Sahne ve Görüntü Sanatları, Müzik, Performing and Visual Arts, Music
  6. Anahtar Kelimeler: Alternatif müzik, Enstrümantal tiyatro, Modern tiyatro, Rastlantısal müzik, Sahne performansı, Çağdaş müzik, Alternative music, Instrumental theater, Modern theatre, Aleotery music, Stage performance
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Yıldız Teknik Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Sanat ve Tasarım Ana Sanat Dalı
  12. Bilim Dalı: Müzik ve Sahne Sanatları Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu araştırma, İkinci Dünya Savaşı sonrasında şekillenen yeni dünya düzeni bağlamında ortaya çıkan“müzik tiyatrosu”kavramını kapsamlı biçimde ele almayı amaçlamaktadır. 1950'lerden itibaren sanat akımlarının etkisiyle, bu terim opera ve müzikal gibi tüm müzikli teatral biçimleri kapsayacak şekilde kullanılmaya başlanmış olsa da,“müzik tiyatrosu”nun farklı anlamlara gelmesi terminolojik sorunlara yol açmıştır. Bu sebeple, terimin kapsam ve anlam açısından netlikten uzak oluşu, alandaki ayrımların belirlenmesini öncelikli bir gereksinim hâline getirmiştir. Günümüzde klasik teatral kategorilerin ötesinde konumlanan müzik tiyatrosu, müzik, dans, drama, multimedya, ışık ve görsel sanatlar gibi alanları bir araya getiren disiplinlerarası bir yöntem olarak tanımlanmaktadır. Bu bağlamda, performansçılardan yalnızca enstrüman, oyunculuk ve dans becerilerine sahip olmaları değil, aynı zamanda teknik, entelektüel ve duygusal yeteneklerini de etkili biçimde kullanmaları beklenmektedir. Araştırma kapsamında, John Cage, Mauricio Kagel, Vinko Globokar ve Alexander Schubert gibi öncü bestecilerin“tanınan”ya da“popüler”yapıtları, müzikte teatralleşme olgusu çerçevesinde incelenmiş ve çok yönlü performans pratikleri üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Bu çalışma, nitel bir araştırma yöntemi tercih edilerek, müzik tiyatrosunun tarihsel dönüşümünü ve performansçının rolünü derinlemesine anlamayı amaçlamıştır. Öte yandan, savaş öncesi dönemde çok yönlülük kavramının anlaşılabilmesi amacıyla Richard Wagner, Arnold Schönberg, Alban Berg ve Bernd Alois Zimmermann gibi bestecilerin yapıtlarına sınırlı ölçüde değinilmiş; ancak ayrıntılı çözümlemeler, savaş sonrasında bu alana belirleyici katkılarda bulunan yapıtlar üzerinde yoğunlaşmıştır. Bu doğrultuda müzik tiyatrosu (ya da“enstrümantal müzik tiyatrosu”) alanında performans pratiklerini derinleştirmek isteyen çok yönlü performans oyuncularının sanat tarihi veya felsefe gibi entelektüel referanslarla desteklenmesinin, Türkiye'de benzer uygulamaların yaygınlaşmasına katkı sunabileceği düşünülmektedir.

Özet (Çeviri)

This research aims to comprehensively examine the concept of“music theater,”which emerged in the context of the new world order shaped by World War II. Beginning in the 1950s, under the influence of art movements, this term started to be used to encompass all musical theatrical forms, including opera and musicals. However, the fact that“music theater”has different meanings has led to terminological problems. Consequently, the lack of clarity regarding the scope and meaning of this term has made identifying distinctions within the field a primary necessity. Today, music theater, positioned beyond classical theatrical categories, is defined as an interdisciplinary method that brings together music, dance, drama, multimedia, lighting, and the visual arts. In this context, performers are expected not only to possess instrument-playing, acting, and dance skills but also to effectively utilize their technical, intellectual, and emotional abilities. Within the scope of this research, which is a qualitative study, 'recognized' or 'popular' works by pioneering composers such as John Cage, Mauricio Kagel, Vinko Globokar, and Alexander Schubert have been examined within the framework of theatricalization in music, and their effects on multifaceted performance practices have been evaluated. Meanwhile, to understand the concept of multifacetedness in the pre-war period, limited reference has been made to the works of composers such as Richard Wagner, Arnold Schönberg, Alban Berg, and Bernd Alois Zimmermann; however, detailed analyses have focused on the works that made decisive contributions in the post-war period. In this regard, it is thought that supporting multifaceted performance players—who aim to deepen their performance practices in the area of music theater (or“instrumental music theater”)—with references from art history or philosophy could contribute to the broader adoption of similar practices in Turkey.

Benzer Tezler

  1. İlkokul çağı erkek çocuklarında inmemiş testis anomalisi ve insidansı

    The anomaly and incidence of cryptorchidism in primary school boys

    SERDAR SEZGİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    ÜrolojiGazi Üniversitesi

    Üroloji Ana Bilim Dalı

  2. Adolesan intihar girişimlerinin psiko-sosyal nedenleriyle ilgili araştırma

    Başlık çevirisi yok

    NAZMİYE YÜKSEL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Psikolojiİstanbul Üniversitesi

    Aile Sağlığı Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYSEL EKŞİ

  3. İsmayıl Hakkı Baltacıoğlu'nun kültür ve eğitim kavramı üzerine bir inceleme

    An Examination of the concepts of culture and education of Ismayıl Hakkı Baltacıoğlu

    ABDULLAH DİKİCİ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    Eğitim ve ÖğretimUludağ Üniversitesi

    Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SUAT ANAR