Sürekli glikoz monitörizasyon sistemleri beklentilerimizi karşılıyor mu? Ege Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Bilim Dalı data değerlendirilmesi
Do continuous glucose monitoring systems meet our expectations?
- Tez No: 939129
- Danışmanlar: PROF. DR. ŞEVKİ ÇETİNKALP
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, İç Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases, Internal diseases
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ege Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş ve Amaç: Diabetes Mellitus (DM), insülin eksikliği veya insülin direnci nedeniyle kronik hiperglisemi ile karakterize edilen ve tüm organ sistemlerini etkileyebilen metabolik bir hastalıktır. Dünya genelinde giderek artan prevalansı ile diyabet, ciddi mikrovasküler ve makrovasküler komplikasyonlara yol açarak morbidite ve mortaliteyi artıran önemli bir halk sağlığı sorunu haline gelmiştir. Sürekli glikoz monitörizasyon sistemleri (CGMS), diyabet yönetiminde devrim niteliğinde bir ilerleme sağlayarak hastaların glikoz seviyelerini anlık olarak takip etmelerine olanak tanımaktadır. Bu sistemler, geleneksel parmak delme yöntemlerine kıyasla daha az invaziv ve daha hassas bir izleme sunarak hem hipoglisemi hem de hiperglisemi risklerini minimize etmeye yardımcı olmaktadır. Bu çalışmamızda CGMS' nin hastalarımızda glisemik kontrol belirteci HbA1c üzerine olan etkilerini ve CGMS parametreleri arasındaki korelasyonu göstermeyi amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Ege Üniversitesi Hastanesi Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Bilim Dalı veri tabanında kayıtlı 2022-2024 yılları arasında CGM sistemlerini kullanan 106 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların dosyaları geriye dönük olarak taranarak sosyodemografik verileri, biyokimya tetkikleri, CGM sistem kayıtları, kullanmış olduğu tedavi çeşitleri, diyabet komplikasyonları kaydedildi. Dosyalardan elde edilen biyokimyasal parametreler CGMS verileri ile karşılaştırıldı. Hastaların cihaz takılmadan önceki Hba1c değerleri ile cihaz takıldıktan sonraki takip eden 0-3. ay, 3-6. ay ve 6-12.ay Hba1c değerleri karşılaştırıldı. Bulgular: Ege Üniversitesi Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Bilim Dalı' nda takip edilen 106 birey çalışmaya dahil edildi. Bireylerin %41,5'i erkek (N=44) ve %58,5'i kadın (n=62) yaş ortalaması 36,2 ± 13 yıl olup, medyan yaş değeri 33,5'tir. Çalışmaya Tip 1 ve Tip 2 DM hastaları dahil edildi. Katılımcıların diyabet süresi ortalama 15,4 ± 11,5 yıl olup, medyan değeri 15 [1-75] yıldır. HbA1c düzeyi incelendiğinde, diyabet yönetimini değerlendiren pre-HbA1c değeri ortalama %8 ± 1,4 olarak hesaplanmış, medyan değeri ise 7,9 [5,3-11,8]'dur. Diyabet yönetimi açısından önemli olan post-HbA1c değerleri 0-3 ay için ortalaması %7 ± 1, medyanı 6,9 [4,6 – 10,1] olarak saptanmıştır. HbA1c düzeylerinde ilk 3 aylık süreçte cihaz kullanımından önceki HbA1c değerine göre anlamlı azalma (p<0,001) sağlanmıştır. Glisemik değişkenlik (GV) kategorilerine göre HbA1c seviyelerinin değişimi incelenmiş ve gruplar arasında istatistiksel fark olup olmadığı değerlendirilmiştir. Pre-HbA1c döneminde, GV değeri 36 ve altı normal grubundaki bireylerin ortalama HbA1c değeri 7,96 ± 1,49 iken, 36'nın üstü yüksek grubunda bu değer 8,15 ±1.25 olarak bulunmuştur. Gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamış (t =-0.594, p = 0.554), yani her iki grupta da HbA1c değerlerinin benzer olduğu gözlenmiştir. Tartışma: HbA1c değişimi, DM hastalarında CGM kullanımını değerlendiren çalışmaların büyük çoğunluğunda birincil sonuç ölçütü olarak belirlenmiştir. Literatürdeki birçok çalışma, CGM kullanımının geleneksel kan şekeri izlemi yöntemine kıyasla HbA1c seviyelerinde anlamlı bir azalmaya yol açtığını göstermektedir. Biz de bu çalışmamızda CGM kullanımının ilk aylarda kullanımının HbA1c'yi başarılı şekilde azalttığını, süre geçtikçe hastalar cihaz kullanımını bırakmaları halinde HbA1c düşüşünün azalacağını göstermiş olduk. Ayrıca HbA1c' nin glisemik dalgalanmayı gösteremeyeceği, glisemik dalgalanmanın ancak CGMS ile ortaya konabileceği sonucuna vardık.
Özet (Çeviri)
Introduction and Aim: Diabetes Mellitus (DM) is a metabolic disorder characterized by chronic hyperglycemia due to insulin deficiency or insulin resistance, affecting virtually all organ systems. with its increasing global prevalence, diabetes has become a major public health concern, contributing to significant morbidity and mortality through serious microvascular and macrovascular complications. Continuous glucose monitoring systems (CGMS) represent a revolutionary advancement in diabetes management, allowing patients to track their glucose levels in real time. Compared to traditional fingerstick methods, these systems offer less invasive and more accurate monitoring, helping to minimize the risks of both hypoglycemia and hyperglycemia. In this study, we aimed to demonstrate the effects of CGM systems on HbA1c levels in our patients and to explore their correlation with CGMS parameters. Materials and Methods: A total of 142 patients who used CGMS between 2022 and 2024 and were registered in the database of the Department of Endocrinology at Ege University Hospital were included in the study. The patients' medical records were retrospectively reviewed to collect sociodemographic data, biochemical test results, CGMS records, types of treatments used, and diabetes-related complications. Biochemical parameters obtained from patient records were compared with CGM system data. HbA1c levels prior to the initiation of CGM use were compared with HbA1c levels at 0–3 months, 3–6 months, and 6–12 months following CGM implementation. Results: A total of 106 individuals followed up at the Department of Endocrinology, Ege University, were included in the study. Of these participants, 41.5% were male (n=44) and 58.5% were female (n=62), with a mean age of 36.2 ± 13 years and a median age of 33.5 years. Both Type 1 and Type 2 DM patients were included in the study. The mean duration of diabetes among the participants was 15.4 ± 11.5 years, with a median duration of 15 years [range: 1–75 years]. Regarding HbA1c levels, the pre-CGM HbA1c value, which reflects diabetes control prior to CGM use, was calculated as a mean of 8 ± 1.4, with a median of 7.9 [range: 5.3–11.8]. For the 0–3 month period after CGM initiation, the post-HbA1c values showed a mean of 7 ± 1 and a median of 6.9 [range: 4.6–10.1]. A statistically significant reduction in HbA1c levels was observed during the first 3 months compared to pre-CGM values, indicating improved glycemic control. Changes in HbA1c levels were also analyzed according to glycemic variability categories to determine whether there were statistically significant differences between groups. In the pre-HbA1c period, the mean HbA1c level in the“normal”group with glycemic variability scores ≤36 was 7.96 ± 1.49, while in the“high”group with scores >36, the mean was 8.15 ± 1.25. The difference between these groups was not statistically significant (t = -0.594, p = 0.554), indicating similar HbA1c levels in both groups prior to CGM use. Discussion: Change in HbA1c has been identified as the primary outcome measure in the majority of studies evaluating CGM use in patients with diabetes mellitus. Numerous studies in the literature have demonstrated that the use of CGM leads to a significant reduction in HbA1c levels compared to traditional self-monitoring of blood glucose (SMBG) methods. In our study, we similarly showed that the use of CGM during the initial months effectively reduces HbA1c levels. However, this reduction tends to diminish over time if patients discontinue using the device. Furthermore, we demonstrated that HbA1c alone is insufficient to reflect glycemic variability, which can only be accurately assessed through CGM systems.
Benzer Tezler
- Kuyruk modelleri ve analizi üzerine bir uygulama
Başlık çevirisi yok
DİDEM ÖZPULAT
Yüksek Lisans
Türkçe
1985
İstatistikEge ÜniversitesiBilgisayar Bilimleri ve Mühendisliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. FİKRET İKİZ
- Adolesan intihar girişimlerinin psiko-sosyal nedenleriyle ilgili araştırma
Başlık çevirisi yok
NAZMİYE YÜKSEL
- Çocuklarda akut stres hiperglisemisinde hormonal değişikliklerin ve kısa süreli prognozun incelenmesi
Başlık çevirisi yok
AYGÜN DİNDAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HÜLYA GÜNÖZ
- Karıştırıcılar ve karıştırma kabındaki akım olaylarının incelenmesi
Başlık çevirisi yok
NADİR İLTEN
Yüksek Lisans
Türkçe
1986
Makine MühendisliğiUludağ ÜniversitesiMakine Mühendisliği Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. ÖMER SAMİH MERTBAŞ
- Regresyon analizi ve Türkiye üzerine bir deneme buğday üretiminin tahmini
Başlık çevirisi yok
MACİT MESUT ÖZMEN
- Sürekli rejim şartlarında nükleer yakıt çubuklarında tek ve iki boyutlu ısı iletiminin analizi
In steady-state conditions analyses of one and two dimensional conduction in nuclear fuel rods
İBRAHİM ATILGAN
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
Makine MühendisliğiGazi ÜniversitesiMakine Mühendisliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ERCAN ATAER