Sıçanlarda oluşturulan kompartman sendrom modelinde silibinin ve deferoksamin moleküllerinin doku rejenerasyonu ve fonksiyonu üzerindeki etkileri
The effects of silibinin and deferoxamine molecules on tissue regeneration and function in a rat model of compartment syndrome
- Tez No: 939832
- Danışmanlar: DOÇ. DR. OSMAN MERT TOPKAR
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
- Anahtar Kelimeler: Kompartman sendromu, Hayvan deneyi, Deferoksamin, Silibinin, Ferroptoz, Animal experiment, Deferoxamine, Silibinin, Ferroptosis
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Marmara Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, sıçanlarda oluşturulan deneysel kompartman sendromu modelinde anti-ferroptotik özelliklere sahip silibinin ve deferoksaminin kas dokusunun rejeneratif süreçleri ve motor fonksiyonel iyileşme üzerindeki etkilerini hem histopatolojik hem de fonksiyonel düzeyde sistematik olarak değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Bu hayvan deneyi çalışmasına 3 aylık 42 adet erkek Sprague Dawley cinsi sıçan dahil edildi. Sprague Dawley cinsi erkek sıçanlarda kompartman sendromu modeli oluşturularak, Silibinin ve Deferoksamin'in histopatolojik ve fonksiyonel düzeydeki etkileri değerlendirildi. Toplamda 6 grup oluşturuldu ve her gruba 7 sıçan dahil edildi. Hayvanlara intraperitoneal yolla 100 mg/kg ketamin ve 10 mg/kg xylazin uygulanarak genel anestezi sağlandı. Sağ arka ekstremitelere neonatal tansiyon manşonu yerleştirilerek 140 mmHg basınçla 3 saat boyunca turnike uygulandı ve bu şekilde kompartman sendromu modeli oluşturuldu. Turnike uygulamasının ardından tedavi protokolüne başlandı. Silibinin tedavi grubuna, 200 mg/kg dozunda Silibinin gastrik gavaj yoluyla; Deferoksamin grubuna ise 100 mg/kg dozunda Deferoksamin intraperitoneal yolla, kompartman oluşturulmasının ardından günlük olarak uygulamaları başlanmış ve ilgili gruplarda 4. veya 14. güne kadar günlük olarak devam ettirilmiştir. Kontrol grupları tedavisiz izlendi. Her bir gruptaki sıçanlara, deney sonlandırma gününde eğimli tahta testi ile motor fonksiyonel değerlendirme yapılmıştır. Bu testte hayvanlar kademeli olarak eğimi artırılan bir düzleme yerleştirilmiş ve kaymadan durabildikleri maksimum açı kaydedilmiştir. Test üç kez yinelenmiş ve analiz edilmiştir. Fonksiyonel testlerin ardından tüm hayvanlara anestezi altında ötenazi protokolü olarak giyotin ile dekapitasyon işlemi gerçekleştirildi. Her hayvandan, oluşturulan kompartman sendromlu ekstremite ile karşı taraf sağlam ekstremite eksize edilerek histopatolojik incelemeye alındı. Doku örnekleri %10'luk formaldehit içinde fikse edildi, standart doku takip işlemlerinden geçirilerek parafine gömüldü ve örnekler, histopatolojik incelemeler için hematoksilen-eozin (HE) ve Masson Trikrom (MTK) histokimyasal boyamaları ile değerlendirildi. Pax7 ve Myogenin immünohistokimyasal değerlendirme çalışma planına dahil edilmiş, ilgili BAP bütçe onayı alınmış olmasına rağmen antikor temininde yaşanan lojistik gecikmeler nedeniyle tez süresi içerisinde uygulanamamıştır. Bu analizlerin yayın aşamasında tamamlanarak çalışmanın bilimsel derinliğini ve literatüre katkısını artırması planlanmaktadır. Elde edilen veriler NCSS 2020 yazılımı ile analiz edildi. Tanımlayıcı istatistiklerde ortalama, medyan ve yüzde değerleri kullanıldı. Normal dağılım değerlendirmesi Shapiro-Wilk testi ile yapıldı. Parametrik olmayan karşılaştırmalar için Mann-Whitney U, Kruskal-Wallis ve Dunn-Bonferroni testleri uygulandı. p<0,05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Fonksiyonel değerlendirmede, silibinin ve deferoksamin tedavi gruplarında 14. gün itibarıyla anlamlı iyileşmeler gözlendi (p<0,01). Her iki ilacın uygulandığı 14. gün gruplarında fonksiyonel skorlar, hem 4. gün skorlarına hem de aynı gün kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulundu (p<0,01). Histopatolojik analizde, HE ve MTK skorları açısından 14. gün tedavi gruplarında anlamlı azalma saptandı (p=0,015 ve p=0,001). Özellikle deferoksamin ve silibinin gruplarında inflamasyon, fibrozis ve doku nekrozu bulgularında belirgin düzelme izlendi. Kompartman sendromu sonrası 14. günde tedavi almayan kontrol grubunun HE ve MTK skorları, tedavi gruplarına kıyasla anlamlı olarak yüksekti (p<0,05). Sonuç: Bu çalışma, silibinin ve deferoksaminin deneysel kompartman sendromunda yalnızca doku hasarını azaltmakla kalmayıp, aynı zamanda fonksiyonel olarak anlamlı düzeyde korunmasına ve iyileştirilmesine katkı sağladığını ortaya koymuştur. Her iki ajan da inflamasyon ve fibrozisi gerileterek rejeneratif süreci desteklemiş; tedavisiz gruplara kıyasla belirgin fonksiyonel kazanımlar sağlamıştır. Bu bulgular, anti-ferroptotik stratejilerin kompartman sendromuna bağlı iskelet kası hasarını önlemede ve tedavi etmede güçlü bir terapötik potansiyel taşıdığını göstermektedir.
Özet (Çeviri)
Purpose: This study aimed to systematically evaluate the effects of silibinin and deferoxamine—agents with anti-ferroptotic properties—on skeletal muscle regeneration and motor functional recovery in a rat model of experimentally induced compartment syndrome, through both histopathological and functional assessments. Materials and Methods: This experimental animal study included 42 male Sprague Dawley rats aged 3 months. A compartment syndrome model was induced in the right hind limbs of the animals using a neonatal blood pressure cuff inflated to 140 mmHg for 3 hours. Rats were randomly assigned to six groups, with seven animals in each group. General anesthesia was achieved via intraperitoneal injection of 100 mg/kg ketamine and 10 mg/kg xylazine. Following the ischemic insult, treatment protocols were initiated. In the silibinin treatment groups, 200 mg/kg/day of silibinin was administered via oral gavage; in the deferoxamine groups, 100 mg/kg/day of deferoxamine was administered intraperitoneally. Treatments were delivered daily until day 4 or day 14, depending on group assignment. Control groups received no active treatment. On the designated endpoint day, motor function was assessed using the inclined plane test, in which animals were placed on a gradually inclined surface and the maximum angle at which they could remain without slipping was recorded. Each test was repeated three times, and the average angle was used for analysis. After functional evaluation, all animals were euthanized under anesthesia via guillotine decapitation. From each animal, both the compartment syndrome-affected limb and the contralateral healthy limb were excised for histopathological analysis. Tissue samples were fixed in 10% formaldehyde, processed using standard histological techniques, embedded in paraffin, and evaluated with hematoxylin-eosin (HE) and Masson's trichrome (MT) staining. Pax7 and Myogenin immunohistochemical analyses were included in the original study protocol and approved by the institutional BAP grant; however, due to logistical delays in antibody procurement, these evaluations could not be performed within the thesis timeline. They are planned to be completed during the publication phase to enhance the scientific rigor and contribution of the study. Data were analyzed using NCSS 2020 statistical software. Descriptive statistics included mean, median, and percentage values. The Shapiro-Wilk test was used to assess normality. Non-parametric comparisons were conducted using the Mann-Whitney U test, Kruskal-Wallis test, and Dunn-Bonferroni post hoc analysis. A p-value of <0.05 was considered statistically significant. Results: Silibinin and deferoxamine treatment groups demonstrated significant improvements in motor function by day 14 (p<0.01). Functional scores in both groups were significantly higher than their respective day 4 scores and the untreated controls on day 14 (p<0.01). Histopathological evaluations showed a marked reduction in HE and MTK scores in the day 14 treatment groups (p=0.015 and p=0.001, respectively). Both agents were associated with notable decreases in inflammation, fibrosis, and tissue necrosis. Conversely, untreated controls exhibited significantly higher histopathological scores compared to treated animals on day 14 (p<0.05). Conclusion: This study demonstrated that silibinin and deferoxamine not only mitigated tissue damage in experimental compartment syndrome but also contributed to the preservation and functional improvement of skeletal muscle. Both agents supported regenerative processes by reducing inflammation and fibrosis, resulting in significant functional gains compared to untreated groups. These findings suggest that anti-ferroptotic strategies hold strong therapeutic potential for preventing and treating skeletal muscle injury associated with compartment syndrome.
Benzer Tezler
- Atherosklerotik kalp hastalıklarında risk faktörleri
Risk factors in the coronary artery disease
MURAT SUHER
- Acil yardım ve tedavi hastanelerinin idari mali ve teknik yönden planlaması
Başlık çevirisi yok
SERVET OKUYUCU
Yüksek Lisans
Türkçe
1985
HastanelerGazi ÜniversitesiKazalarda Acil Yardım ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HİKMET PEKCAN
- Toprak ve tarım reformu uygulamasında öncelikli köylerin tesbitine ilişkin bir yöntem uygulaması
Başlık çevirisi yok
SABİR ATASEVER
- Diyabetus mellitus'da gözlenen mikrovasküler komplikasyonların prostaglandinler ile olan ilişkisi
The Relation of microvaskular complications observed in diabetes mellitus with prostoglandins
CANAN NEBİGİL
Doktora
Türkçe
1985
Eczacılık ve FarmakolojiCumhuriyet ÜniversitesiFarmakoloji Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. YUSUF SARIOĞLU
- Farklı ekim uygulamalarının serada Yalova-5 taze fasulye varyetesinin verim ve kalitesi üzerine etkileri
Başlık çevirisi yok
YASEMİN ÇELEBİ