Theatre as more-than-human praxis: Posthuman spaces in the selected plays of Caryl Churchill and Complicite
İnsanötesi bir pratik olarak tiyatro: Caryl Churchill ve Complicite'nin seçilmiş oyunlarında posthümanist uzam
- Tez No: 940139
- Danışmanlar: DOÇ. DR. NİL KORKUT NAYKI
- Tez Türü: Doktora
- Konular: İngiliz Dili ve Edebiyatı, English Language and Literature
- Anahtar Kelimeler: Churchill, Caryl, Drama, Posthümanizm, Yeni maddecilik, İngiliz edebiyatı, İngiliz tiyatrosu, Churchill, Caryl, Drama, Posthumanism, New materialism, English literature, British theater
- Yıl: 2025
- Dil: İngilizce
- Üniversite: Orta Doğu Teknik Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: İngiliz Edebiyatı Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışma, insan dışı öznelliklerin ilişkisel bir uzamsallığın inşasına nasıl katıldığına odaklanarak tiyatro ve uzam arasındaki canlı etkileşimi incelemeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda tez, İngiliz oyun yazarı Caryl Churchill'in The Skriker (Çığlıkçı) (1994) ve Far Away (Çok Uzak) (2000) ve İngiliz tiyatro topluluğu Complicite'nin Mnemonic (Hafıza) (1999) ve The Encounter (Karşılaşma) (2015) adlı oyunlarına odaklanmaktadır. Tez, içten eylemli ilişkilerin akışkan toplamı olan uzama dair belirgin bir farkındalık göstererek, insan ve insan olmayan aktörler arasındaki çok yönlü ilişkilerin mekânsal formlarda insan-merkezli olmayan iletişim biçimlerini nasıl harekete geçirdiğine odaklanmaktadır. Bu tür bir merkezsizleştirme, insan öznelliğinin tiyatro estetiğinde toptan ortadan kaldırılması pahasına gerçekleşmez; daha ziyade, tezin incelediği oyunlar, antroposen çağında insan öznelliğinin uzamsal ilişkilere gömülü olan doğasının etik olarak yeniden değerlendirildiğini gösterir. Bu, en gerçek anlamıyla posthümanist bir ilişkisellik anlayışına işaret eder; zira bu açılımda uzam, tiyatro metinlerinde insan faaliyetlerine yalnızca fiziksel bir zemin sağlamaktan ziyade, çoklu ilişkileri kolaylaştıran esnek ve akışkan bir hüviyettedir. Seçilen oyunlarda uzamın ilişkisel bir tavırla genellikle ekolojik dolanıklıklarda cisimleştiği düşünüldüğünde, daha geniş 'ekosofik' çıkarımlar yapmak da mümkündür; ilişkisel uzamların oluşumuna dair etik, ontolojik ve epistemolojik sorulara genellikle çevresel bir bilincin eşlik ettiği görülür. Caryl Churchill'in seçili oyunlarında bu bilinç, biraradalığı mümkün görünmeyen maddeselliklerin birlikte varoluşuyla ortaya çıkarken, Complicite'nin oyunları bunu insan ve insan olmayan failler arasındaki olumlu karşılaşmaları ve ağları ön plana çıkararak başarır. Bu çerçevede, bu çalışma, ilişkisel bir uzamsallık anlayışının, bir yandan madde ve insan öznelliğinin dünyasal deneyimler içinde zaten iç içe geçmiş ve somutlaşmış halinin insan-merkezci paradigmayı sarstığını, diğer yandan da insan-dışı eyleyiciliğin insanınkiyle eşit bir zemine getirildiği etik bir ilişkiler çokluğuna olanak tanıdığını ve bu doğrultuda teatral iletişimi insan ötesi bir uzamsal tahayyül içinde eşitlikçi diyaloglara açtığını öne sürmektedir.
Özet (Çeviri)
This dissertation seeks to examine the vibrant interplay between theatre and space with a focus on how nonhuman subjectivities participate in the production of a relational spatiality. The plays that will be studied in this regard are Caryl Churchill's The Skriker (1994) and Far Away (2000) and Complicite's Mnemonic (1999) and The Encounter (2015). In showing a heightened awareness of space as the fluid sum of intra-active relations, this thesis aims to elucidate the ways in which multidirectional relations among human and nonhuman agents communicate a non anthropocentric message in spatial forms. Such decentralization does not take place at the expense of a wholesale eradication of human subjectivity in theatre aesthetics; rather, the plays analysed show that the anthropocentric conception of the human self is ethically reconsidered to address the embedded nature of subjectivity in spatial relations. This marks a posthumanist sense of relationality in its truest meaning in that space in this formulation facilitates multiple relations across dramatic texts rather than merely provide a physical backdrop to human activities. Considering that space in a relational mode is often materialized in ecological entanglements in the selected plays, there are also wider“ecosophical”implications in this formulation, with an environmental consciousness often accompanying the ethical, ontological and epistemological questions over the constitution of relational spaces. In the selected plays of Caryl Churchill, this consciousness is manifested through the co-existence of incompossible materialities whereas Complicite's plays achieve this by foregrounding the affirmative encounters and networks between human and nonhuman agents. Within this framework, this study suggests that a relational perspective of spatiality, on the one hand, troubles the anthropocentric paradigm by reorienting the perception of matter and human subjectivity as already entangled and embodied within world-making practices, and on the other, enables an ethical multiplicity of relations where nonhuman agency is brought into an equal footing with that of the human, opening theatrical communication up to egalitarian dialogues within a more-than-human spatial imagination.
Benzer Tezler
- Étude des attitudes des protagonistes à l'égard des thèmes de liberté et de soumissiondans le théâtre Sartrien
Sartre'ın tiyatrosundaki özgürlük ve boyun eğme temaları açısından kahramanların tutumu
MAHMUT KANIK
- Tiyatro, çeviri ve estetik yok-Çeviriden sahnelemeye Türkçede stoppard
Theatre, translation, and aesthetics- Stoppard from non-translation to performance in Turkish
KEREM DEMİRTAŞ
- Hipermedya ile seyirlik köy oyunlarının ortak etkileşimlilik özellikleri
The mutual interactive characterictics of hypermedia and ritualistic village theatre
BAŞAK ÜRKMEZ
Sanatta Yeterlik
Türkçe
2010
Mimar Sinan Güzel Sanatlar ÜniversitesiGrafik Tasarımı Ana Sanat Dalı
Yükleniyor...
- Dramatik ve epik tiyatro role yaklaşma yöntemleri
Methods of role approaching in dramatic and epic theatre
SELÇUK GÖLDERE
- La leçon d'ionesco et ses dimension educative, sociologique et langagière
Ionesco'nun La Leçon (ders) isimli oyunu ve eğitbilimsel, sosyolojik ve dilsel boyutları
FATİH KOCABIÇAK
Yüksek Lisans
Fransızca
2019
Ondokuz Mayıs ÜniversitesiYabancı Diller Eğitimi Ana Bilim Dalı
Yükleniyor...