Geri Dön

Nohut (Cicer arietinum L.) yetiştiriciliğinde yabancı otlarla mücadelede farklı toprak işleme yöntemleri ve bazı herbisitlerin etkisi

The effect of different tillage methods and some herbicides on the control of weeds in growing chickpea (Cicer arietinum L.)

  1. Tez No: 940411
  2. Yazar: LEYLA BAYRAM
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. CUMALİ ÖZASLAN, PROF. DR. SONGÜL GÜRSOY
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Ziraat, Agriculture
  6. Anahtar Kelimeler: Nohut, Cicer arietinum L, Yabancı ot, Toprak işleme, Herbisit, Chickpea, Cicer arietinum L, Weed, Tillage, Herbicide
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Dicle Üniversitesi
  10. Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Bitki Koruma Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışmada amaç, Diyarbakır şartlarında nohut üretiminde farklı toprak işleme yöntemlerini ve herbisit uygulamalarını kullanarak sürdürülebilir yabancı ot kontrolünü ortaya koyabilmektir. Çalışma 2020-2023 yılları arasında tarla denemesi, sürvey ve anket çalışması olarak yürütülmüştür. Tarla denemesi üç yıl süreyle Dicle Üniversitesi Ziraat Fakültesi deneme alanlarında gerçekleştirilmiştir. Denemelerde Azkan nohut çeşidi kullanılmıştır. Bu çeşit için üç farklı toprak işleme yöntemi (kulaklı pulluk+kültivatör, diskli tırmık+kültivatör, kültivatör) ve üç farklı herbisit uygulama yöntemi [çıkış öncesi (flurochloridone), çıkış sonrası (aclonifen), çıkış öncesi+çıkış sonrası (flurochloridone+ aclonifen)] ile yabancı otlu ve yabancı otsuz kontrol gruplarından oluşturulmuştur. Toprak işleme yöntemlerinden kulaklı pulluk + kültivatör hem yabancı ot yoğunluğu hem de kuru biyomas ağırlığı üzerinde etki göstermiştir. Diğer uygulamaların ise yabancı ot yoğunluğunu etkilediği, ancak yabancı ot kuru biyomas ağırlığı üzerinde bir etkisinin olmadığı görülmüştür. Bununla birlikte, herbisit uygulamalarından yalnızca çıkış öncesi ve çıkış öncesi + çıkış sonrası kombinasyonlarının hem yabancı ot yoğunluğu hem de kuru biyokütle ağırlığı üzerinde etkili olduğu belirlenmiştir. Tarla denemesinde yapılan uygulamalar sonucunda 22 familyaya ait toplam 57 tür tespit edilmiştir. Deneme alanlarında tespit edilen en yaygın yabancı ot türleri Triticum spp., Avena sterilis L., Xanthium strumarium L., Galium tricornutum Dandy., Centaurea balsamita Lam., Euphorbia fistulosa M.L.S.Khan ve Hordeum vulgare L. olduğu belirlenmiştir. Dekara tane verimine toprak işleme uygulamalarının etkili olmadığı ancak herbisitlerin etkili olduğu anlaşılmıştır. Ayrıca çalışmada aclonifen etken maddeli ilacın fitotoksik etkisinden dolayı verimde düşüşler olduğu tespit edilmiştir. Sürvey çalışmaları Diyarbakır'ın 7 ilçesinde (Bismil, Çınar, Eğil, Ergani, Silvan, Sur, Yenişehir) yürütülmüştür. Bu ilçelerde topşam 68 tarlada yapılan sürvey sonucunda 22 familyaya ait 58 yabancı ot türü tespit edilmiştir. Bunlar içerisinde en yaygın olan türler A. sterilis (%40,3), Sinapis arvensis L. (%32,8), ve G. tricornutum (%30,1) olduğu ortaya çıkmıştır. Anket çalışması dört yıl süreyle 336 çiftçi ile yapılmış ve sonuç olarak çiftçilerin nohut üretiminden zamanla uzaklaştıkları, yabancı otlarla mücadelede yeterli bilgiye sahip olmadıkları, tarlada en fazla A. sterilis ve S. arvensis ile karşılaştıkları ve yabancı otların önemli bir sorun olmasına rağmen yüksek verim aldıkları tespit edilmiştir. Sonuç olarak, tarla denemeleri, sürvey ve anket çalışmaları sonucunda, Diyarbakır ilinde nohut üretiminde yabancı otların ve bunlarla mücadelenin verim ve kalite üzerinde önemli bir faktör olduğu belirlenmiştir. Üretimde yabancı ot kontrolü için uygun toprak işleme yöntemleri ile etkili maddelerin kombinasyonlarının birlikte kullanıldığı bir yönetim yaklaşımı önerilmektedir.

Özet (Çeviri)

The aim of this study was to demonstrate sustainable weed control by using different tillage methods and herbicide applications in chickpea production under Diyarbakır conditions. The study was conducted between 2020 and 2023 as a field trial, survey and questionnaire study. The field trial was conducted for three years in the experimental fields of Dicle University Faculty of Agriculture. Azkan chickpea variety was used in the trials. For this variety, three different tillage methods (mouldboard plough + cultivator, disc harrow + cultivator, cultivator) and three different herbicide application methods [pre-emergence (flurochloridone), post-emergence (aclonifen), pre-emergence + post-emergence (flurochloridone + aclonifen)] and weed and weed-free control groups were formed. Among the tillage methods, mouldboard plough + cultivator had an effect on both weed density and dry biomass weight. The other treatments had an effect on weed density but not on weed dry biomass weight. However, among the herbicide treatments, only pre-emergence and pre-emergence + post-emergence combinations were effective on both weed density and dry biomass weight. A total of 57 species belonging to 22 families were identified as a result of the treatments in the field trial. The most common weed species were Triticum spp., Avena sterilis L., Xanthium strumarium L., Galium tricornutum Dandy., Centaurea balsamita Lam., Euphorbia fistulosa M.L.S.Khan and Hordeum vulgare L. It was understood that tillage practices were not effective on grain yield per decare, but herbicides were effective. In addition, it was determined that there was a decrease in yield due to the phytotoxic effect of the active ingredient aclonifen. Survey studies were conducted in 7 districts of Diyarbakır (Bismil, Çınar, Eğil, Ergani, Silvan, Sur, Yenişehir). In these districts, 58 weed species belonging to 22 families were identified in 68 fields. The most common species were A. sterilis (40.3%), Sinapis arvensis L. (32.8%), and G. tricornutum (30.1%). The survey was conducted with 336 farmers over a period of four years and as a result, it was determined that farmers moved away from chickpea production over time, they did not have enough knowledge on weed control, they mostly encountered A. sterilis and S. arvensis in the field and they obtained high yields despite weeds being an important problem. In conclusion, as a result of field trials, surveys and questionnaires, it was determined that weeds and their control are important factors on yield and quality in chickpea production in Diyarbakır province. For weed control in production, a management approach using a combination of appropriate tillage methods and effective substances is recommended.

Benzer Tezler

  1. Değişik derim zamanı ve önsoğutmanın Bursa siyahı incir çeşidinin meyve kalitesi ve pazarlama süresi üzerine etkileri

    Effects of haruest time and precooling on fruit quality and shelf-life of the fig variety“Bursa siyahı”

    FÜSUN GÜRSEL ÇELİKEL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    Gıda MühendisliğiEge Üniversitesi

    Bahçe Bitkileri Ana Bilim Dalı

  2. Cicer arietinum L.'da karyotip analizler

    Karyotype analysis in Cicer arietinum L.

    SEMA TÜLAY ÖNER

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    BiyolojiGazi Üniversitesi

    Biyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ORHAN ASLAN

  3. Fasulye tohum böceği (Acanthoscelides obtectus say.col.bruchidae)'nın fasulye, nohut, börülce üzerindeki kısa biyolojisi ve farklı konukçularda yetişen bireylerin deltamethrin ve malathion'a olan hassasiyetleri üzeri...

    An Investigation on the brief biology of the bejan weevil (Acanthoscelides obtectus say.col.bruchidae) and, on the susceptibility of the individuals reared on different hosts to deltamethrin and malathion

    SEVİM OĞUZKAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    ZoolojiAnkara Üniversitesi

    Bitki Koruma Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUSTAFA ÖZER