Geri Dön

Özofagus atrezili çocuklarda eozinofilik özofajit sıklığının araştırılması ve benzer yakınmalarla endoskopi yapılan sağlıklı çocuklardaki sıklığıyla karşılaştırılması

Investigation of the prevalence of eosinophilic esophagitis in children with esophageal atresia: a comparetive study with symptomatic children undergoing endoscopy

PDF İndir

  1. Tez No: 948267
  2. Yazar: DİREN SU ÖZTÜRK
  3. Danışmanlar: PROF. DR. GÜNSEL KUTLUK
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Özofagus atrezisi, eozinofilik özofajit, çocuk, endoskopi, biyopsi, Esophageal atresia, eosinophilic esophagitis, children, endoscopy, biopsy
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Başakşehir Çam ve Sakura Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmada, özofagus atrezili çocuklarda eozinofilik özofajit prevalansının belirlenmesi ve özofagus atrezisi olmayan çocuklardaki eozinofilik özofajit prevalansıyla karşılaştırılması amaçlanmıştır. Ayrıca özofagus atrezisi ile eozinofilik özofajit arasındaki ilişkinin demografik, klinik, endoskopik ve histopatolojik özellikler açısından karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi hedeflenmiştir. Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif çalışmada, 2020–2024 yılları arasında, İstanbul'daki üçüncü basamak bir sağlık kuruluşunda özofagogastroduodenoskopi sırasında özofagus biyopsisi alınan 1760 çocuk retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Özofagus atrezisi tanılı 32 çocuk ile özofagus atrezisi olmayan 1728 çocukta eozinofilik özofajit prevalansı karşılaştırılmıştır. Eozinofilik özofajit tanısı ESPGHAN kılavuzuna göre konulmuştur. Özofagus atrezili grup (n=32) ve eozinofilik özofajit olan grupların (n=44) tanımlayıcı istatistikleri yapılmış; kesişim grupları oluşturularak uygun istatistiksel yöntemlerle karşılaştırmalar yapılmıştır. Bulgular: Özofagus atrezili çocuklarda eozinofilik özofajit prevalansı %15,6 saptanmış olup, özofagus atrezisi olmayanlara göre anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (%2,3; p=0,001). Özofagus atrezili olmayan çocuklarda yutma güçlüğü, gıda takılma hissi ve inatçı kusma semptomlarının eozinofilik özofajit için belirleyici olduğu gösterilmiştir (p<0,001). Özofagus atrezili çocuklarda ise yutma güçlüğü, gıda takılma hissi, büyüme geriliği ve GÖRH semptomları; eozinofilik özofajit için ayırt edici bulunmamıştır. Özofagus atrezisi ve eozinofilik özofajitin birlikte görüldüğü olgularda, büyüme parametreleri istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük saptanmıştır. Eozinofilik özofajitin çocuklarda yaşa göre değişen semptomlarla seyrettiği saptanmıştır. Sonuç: Özofagus atrezili çocuklar, eozinofilik özofajit açısından yüksek riskli bir gruptur. Özofagus atrezisine özgü yapısal ve fonksiyonel bozukluklar, eozinofilik özofajit semptomlarını maskeleyebilir. Bu nedenle, özofagus atrezili çocuklarda dirençli semptomlar varlığında endoskopi ve biyopsi endikasyonları genişletilmeli, eozinofilik özofajit ayırıcı tanıda mutlaka değerlendirilmelidir.

Özet (Çeviri)

Objectives: This study aimed to determine the prevalence of eosinophilic esophagitis in children with esophageal atresia and compare it with the prevalence in children without esophageal atresia. Additionally, it sought to evaluate the association between esophageal atresia and eosinophilic esophagitis in terms of demographic, clinical, endoscopic, and histopathological features. Materials and Methods: This retrospective study included 1760 children who underwent upper gastrointestinal endoscopy with esophageal biopsies between 2020 and 2024 at a tertiary care center in Istanbul. Thirty-two children diagnosed with esophageal atresia and 1728 children without esophageal atresia were compared in terms of eosinophilic esophagitis prevalence. The diagnosis of eosinophilic esophagitis was made according to the guidelines of the ESPGHAN. Descriptive statistics were conducted for both the esophageal atresia group (n = 32) and the eosinophilic esophagitis group (n = 44), and overlapping subsets were statistically compared using appropriate methods. Results: The prevalence of eosinophilic esophagitis was 15.6% in children with esophageal atresia, which was significantly higher than in children without esophageal atresia (2.3%, p = 0.001). Among children without esophageal atresia, symptoms such as dysphagia, food impaction, and persistent vomiting were found to be strong indicators for eosinophilic esophagitis (p<0.001). In children with esophageal atresia, symptoms such as dysphagia, food impaction, reflux, and failure to thrive were not found to be specific for eosinophilic esophagitis. Coexistence of both conditions was linked to significantly poorer growth parameters. Furthermore, symptom presentation varied by age, suggesting an age-dependent clinical spectrum. Conclusion: Children with esophageal atresia are at high risk for developing eosinophilic esophagitis. Structural and functional esophageal abnormalities may mask the typical symptoms of eosinophilic esophagitis in this group. Therefore, in the presence of persistent symptoms, indications for endoscopy and biopsy should be expanded, and eosinophilic esophagitis should always be considered in the differential diagnosis.

Geri Dön