Tip 2 diyabetes mellitus'lu hastalarda glikolize hemoglobin (HbA1c)düzeyi ile aortik sertlik arasındaki ilişki
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 949492
- Danışmanlar: PROF. DR. SERKAN TOPALOĞLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Kardiyoloji, Cardiology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2010
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bakanlığı
- Enstitü: Ankara Türkiye Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Kardiyoloji Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Diyabetes Mellitus (DM) dünyada en sık görülen hastalıklardan birisidir ve sıklığı giderek artmaktadır. Tip 2 DM kardiyovasküler hastalıklar için major risk faktörüdür ve DM'li hastalar artmış kardiyovasküler mortalite ve morbiditeye sahiplerdir. DM'da hızlanmış aterosklerozisin temelini hipertansiyon, hiperlipidemi, sigara gibi klasik risk faktörleri ile açıklamakta yetersiz kalınması nedeniyle diyabete özgü ek risk faktörlerine olan ilgi artmıştır. Kronik hiperglisemi ile ilişkili olan birçok mekanizma bu hızlanmış aterosklerozdan sorumlu tutulmaktadır. Bu çalışmada amaç DM'li hastalarda uzun dönem glisemik kontrolün belirteci olan HbA1c seviyesi ile kardiyovasküler hastalıkların belirteci olan aortik sertlik arasındaki ilişkiyi saptamaktır. Çalışmamıza kliniğimize başvuran Tip 2 DM'lu 100 hasta alındı. Hastalar HbA1c değerlerine göre 3 gruba ayrıldı (HbA1C değeri Grup I≤6 Grup II değeri 6-7 Gup III ≥7Gruplar). Gruplar epidemiyolojik ve laboratuvar parametreleri açısından karşılaştırıldı. Gruplar arasında açlık kan şekerleri, DM süresi ve oral antidiyabetik yada insülin kullanımında istatistiksel olarak anlamlı şekilde farklı bulundu. Bu farklılıkların açlık kan şekeri HbA1C yüksek olan Grup III de diğer gruplara göre anlamlı şekilde daha fazla idi (p<0,001). DM süreleri anlamlı şekilde yüksekti (p:0,009) . Oral antidiyabetik kullanımı Grup I ve II 'de daha fazla iken insülin kullanımı Grup III' de daha yüksekti (p:0.001). Aort çap değişimi ile aortik gerilim ve aortik esneyebilirlik için gruplar arasında anlamlı fark vardı ( p: 0.001). Grup I. ve II. Grubun aort çapı değişimi, aortik gerilim ve aortik esneyebilirlik birbirine benzerken, Grup III'ün aort çapı değişimi, aortik gerilim ve aortik esneyebilirliği bu gruplardan istatistiksel olarak anlamlı derecede düşüktü (p<0,001) .Aortun elastik özelliklerine ait parametreler arasında ilişkilere bakıldığında HbA1C ile; aortik esneyebilirlik arasında (r=0,283 ; p:0,004)bunun yanı sıra , açlık kan şekeri (r=0,292 ; p: 0,003) ve hasta yaşı ile (r=-0,27; p: 0,006) aortik esneyebilirlik arasında da istatistiksel anlama ulaşan korelasyon tespit edildi. Bunun yanında aortik gerilim ile açlık kan şekeri, HbA1c arasında (sırasıyla; r=-0,265 ; p: 0,008 ve r= 0,279; p: 0,005) anlamlı korelasyon bulundu. Bu çalışma da yeni tanı almış tip 2 diyabetli hastalarda arteryel sertliğin artmış olduğu gösterilmiştir. Ekokardiyografiyle noninvaziv metod olarak ölçülen aortik elastisite parametreleri hastalığın erken döneminde kardiyovasküler riski tahmin etmede ve önlemede faydalı olabilir. Ayrıca hastalarda sıkı metabolik ve glisemik kontrolle beraber diğer kardiyovasküler risk faktörlerinin kontrol altına alınması gerekmektedir. Bu konu da daha uzun süreli ve daha geniş populasyonlu çalışmalara ihtiyaç vardır.
Özet (Çeviri)
Diabetes Mellitus (DM) is one of the most common diseases worldwide, and its prevalence is increasing. Type 2 DM is a major risk factor for cardiovascular disease, and patients with DM have increased cardiovascular mortality and morbidity. Because the basis for accelerated atherosclerosis in DM remains insufficient to explain classical risk factors such as hypertension, hyperlipidemia, and smoking, interest in additional diabetes-specific risk factors has increased. Many mechanisms associated with chronic hyperglycemia are responsible for this accelerated atherosclerosis. The aim of this study was to determine the relationship between HbA1c levels, a marker of long-term glycemic control, and aortic stiffness, a marker of cardiovascular disease, in patients with DM. 100 patients with Type 2 DM who presented to our clinic were included in the study. Patients were divided into 3 groups according to their HbA1c values (HbA1C values ≤6 in Group I, 6-7 in Group II, and ≥7 in Group III).The groups were compared in terms of epidemiological and laboratory parameters. Statistically significant differences were found between the groups in terms of fasting blood sugar, duration of diabetes mellitus (DM), and oral antidiabetic or insulin use. These differences were significantly greater in Group III, which had higher fasting blood sugar and HbA1C levels than in the other groups (p<0.001). The duration of diabetes mellitus was significantly higher (p: 0.009). Oral antidiabetic use was higher in Groups I and II, while insulin use was higher in Group III (p: 0.001). There were significant differences between the groups in terms of aortic diameter change, aortic strain, and aortic distensibility (p: 0.001). Groups I and II While the aortic diameter change, aortic tension, and aortic distensibility of Group III were similar, the aortic diameter change, aortic tension, and aortic distensibility of Group III were statistically significantly lower than those of Group III (p<0.001).When examining the relationships between parameters related to aortic elastic properties, a statistically significant correlation was found between HbA1C and aortic distensibility (r=0.283; p: 0.004), as well as between fasting blood glucose (r=0.292; p: 0.003) and patient age (r=-0.27; p: 0.006).Additionally, a significant correlation was found between aortic strain and fasting blood glucose and HbA1c (r=-0.265; p: 0.008 and r=0.279; p: 0.005, respectively). This study also demonstrated increased arterial stiffness in patients with newly diagnosed type 2 diabetes. Aortic elasticity parameters measured noninvasively by echocardiography may be useful in predicting and preventing cardiovascular risk in the early stages of disease. Furthermore, patients should maintain strict metabolic and glycemic control, along with other cardiovascular risk factors. Longer-term studies with larger populations are needed on this topic.
Benzer Tezler
- Tip 1 diyabetli çocuklarda serum adiponektin düzeyinin metabolik kontrol ve puberte ile ilişkisi
Serum adiponectin level in children with type 1 diabetes mellitus: Relationship to metabolic control and pubertal development
ALİ ATAŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıDokuz Eylül ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ECE BÖBER
- Tip 1 diabetes mellitus tanısı ile izlenmekte olan çocuklarda serum s100b düzeyi
Serum s100b levels i̇n children diagnosed tip 1 diabetes mellitus
EMİNE SEMRA KÜÇÜK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2015
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıHarran ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ALİ ATAŞ
- Çoklu doz insülin enjeksiyonu ya da sürekli cilt altı insülin infüzyon pompası ile tedavi edilen çocuk ve adölesan tip 1 diabetes mellitus hastalarında sağlıkla ilişkili yaşam kalitesi ve metabolik kontrol
Health-related quality of life and metabolic control in pediatric and adolescent TYPE 1 diabetes mellitus patients treated with multiple dose insulin injection or continuous subcutaneous insulin infusion pump
MUHAMMED AKİF ATLAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıDokuz Eylül ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ECE BÖBER
- 65 yaş üstü tip-2 diyabetes mellitus'lu hastalarda magnezyum seviyelerinin metabolik parametrelere etkisi
The effect of magnesium levels on metabolic parameters in patients over 65 years of age with TYPE-2 diabetes mellitus
MUHAMMET EKREM KARAKAYA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
İç HastalıklarıKütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ TÜRKAN PAŞALI KİLİT
- Diabetes mellitusda diabetik nöropati ağırlığı ile HbA1C düzeyi diabet süresi ve diabetik retinopati arasında ilişkiler
Başlık çevirisi yok
HALİL YANARDAĞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1989
Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. H. HÜSREV HATEMİ