Prediyabetik bireylerde roziglitazon kullanımının etkinliğinin değerlendirilmesi
Assesment of using rosiglitazone in patients wityh pre-diabetes
- Tez No: 175188
- Danışmanlar: PROF. DR. SEVİM GÜLLÜ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases
- Anahtar Kelimeler: insulin direnci, metabolik sendrom, roziglitazon, adipokinler, glukagon benzeri peptit-1, kardiyovasküler risk faktörleri., insulin resistance, metabolic syndrome, rosiglitazone, adipokins, glucagon like peptide- 1, cardiovascular risk factors 40
- Yıl: 2007
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ankara Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Prediyabetik Bireylerde Roziglitazon Kullanımının Etkinliğinin Değerlendirilmesi Assesment of Using Rosiglitazone in Patients with Pre-Diabetes Bozulmuş açlık glukozu ve bozulmuş glukoz toleransı günümüzde prediyabet olarak tanımlanmaktadır. Kardiyovasküler risk faktörlerinin bir arada kümelendiği durum ise metabolik sendrom olarak adlandırılmaktadır. Her iki klinik tabloda mortalite ve morbiditesi fazla olan KVH ve diyabet gelişimi için yüksek risk taşımaktadır. Prediyabetik ve metabolik sendromlu hastalar için birinci basamak tedavi diyet ve egzersizden oluşan yaşam tarzı değişiklikleridir. Yüksek riskli hastalarda yaşam tarzı değişiklikleri ile tip 2 diyabetin önlenebileceği gösterilmiştir. Ancak yaşam tarzı değişikliğinin zorluğu ve çoğu kişi tarafından devam ettirilememesi nedeniyle insülin duyarlılığının artırılması gibi metabolik sendromun altında yatan patojenik mekanizmaları düzenleyebilecek özgül ilaçların gelişimi önemlidir. Roziglitazon, tiazolidinedion grubu insülin duyarlılaştırıcı antidiyabetik bir ajandır. Tip 2 diyabetli hastalarda glisemik kontrol dışında lipid profili, kan basıncı, albumin atılımı, inflamasyon, fibrinolitik sistem üzerine olumlu etkileri bildirilmiştir. Çalışmamızda metabolik sendromun birden fazla bileşeni üzerinde etkili olabilecek tek bir ajan olarak roziglitazonun etkinliği ve güvenirliğini değerlendirmeyi amaçladık. Prediyabetik olan ve metabolik sendrom tanısı konan 5'i erkek, 28'i kadın toplam 33 hasta değerlendirildi. Tüm hastalar on haftalık 4mg/gün roziglitazon tedavisinden önce ve sonra insülin direnci, glisemi düzeyi, lipid profili, kan basıncı, albumin atılımı, infiamatuar belirleyiciler, PAI-1, fibrinojen, D-Dimer, adiponektin, leptin, GLP-1, ürik asit ve homosistein seviyesi açısından incelendi. HOMA indeksi, glikozile hemoglobin seviyeleri, açlık plazma glukozu, sistolik ve diastolik kan basıncı istatistiksel olarak anlamlı düzeyde azaldı. 2 saatlik karışık öğün tolerans testi ile belirlenen glukoz ve insülin için eğri altında kalan alan değerleri tedavi ile bazale göre anlamlı derecede azalırken (her ikisi içinde P<0,001) 35adiponektin ve GLP-1 eğri altında kalan alanları bazale göre anlamlı derecede arttı (adiponektin için p<0,001, GLP-1 için p <0,05), C peptit ve leptinin eğri altında kalan alan değeri ise tedavi ile değişmedi. Hem açlık GLP-1 düzeyleri hem de GLP- 1 eğri altoda kalan alam ile HOMA arasında negatif korelasyon saptandı (açlık GLP-1 için r=-0,458 p=0,007; GLP-1 eğri altoda kalan alam için r=-0,4605 p=0,007). İnflamatuar belirleyicilerden KVH için bağımsız bir risk faktörü olan CRP ve IL-6 düzeyi tedavi sonrasında anlamlı derecede azaldı. HOMA ile belirlenen insulin direnci ile IL-6 arasında pozitif korelasyon saptandı (r=0.404 ve p<0,05). TNF a düzeyi ve yine KVH için önemli bir risk faktörü olan homosistein seviyesinde roziglitazon tedavisi ile anlamlı değişiklik bulunmazken İD'nin bağımsız bir belirleyicisi ve KVH için risk faktörü olarak önerilen ürik asit düzeyleri belirgin şekilde azaldı. Metabolik sendromlu hastalarda plazma seviyesinin arttığı bildirilen PAI-1 düzeyinde anlamlı değişiklik saptanmamakla birlikte fibrinojen seviyesinde saptanan anlamlı azalmanın (p<0,001) ve D-Dimer düzeyinde saptanan anlamlı artışın (p<0,001) kuagulabilite eğilimindeki azalmayı yansıtabileceği düşünüldü. Elde edilen bu bulgular prediyabetik bireylerde ve MetS'u olan hastalarda diyabet gelişiminin ve makrovasküler komplikasyonların gelişmesinin roziglitazon tedavisi ile azaltılabileceğini düşündürmektedir. Total kolesterol, LDL kolesterol, HDL kolesterol ve TG düzeylerinde tedavi öncesi ve sonrasında anlamlı fark bulunmadı. Spot idrarda bakılan albumin kreatinin oram başlangıçta hafifçe azaldı ancak istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı. Bu çalışmanın sınırlayıcı faktörleri randomize olmaması ve kontrol grubunun olmamasıdır. Hasta sayımız nispeten az ve tedavi süremiz kısadır. Bununla birlikte prediyabetik Met.S'lu bireylerde roziglitazonun etkinliği oldukça kapsamlı bir şekilde değerlendirilmiştir. Roziglitazonun prediyabetik metabolik sendromlu bireylerde insülin direnci ve glisemik kontrol, kan basıncı, protrombotik durum, inflamasyon, ürik asit, adiponektin ve GLP-1 seviyeleri üzerine olumlu etkileri saptanmıştır. Bu olumlu etkilerden roziglitazonun insülin direncini azaltması yanında PPAR y üzerinden doğrudan etkileri de sorumlu gibi görünmektedir. 36
Özet (Çeviri)
SUMMARY Assesment of Using Rosiglitazone in Patients with Pre-Diabetes Patients with impaired fasting glucose and/or impaired glucose tolerance are now referred to as having pre-diabetes. Impaired fasting glucose and impaired glucose tolerance are associated with the metabolic syndrome, which includes the clustering of cardiovascular risk factors. The ultimate importance of metabolic syndrome is that they increases the risk of cardiovascular disease and raises the risk for type 2 diabetes in which both disorders are associated with significant morbidity and mortality. Therapeutic lifestyle changes, with emphasis on regular diet and exercise, constitute first-line therapy for metabolic syndrome. It was previously shown that lifestyle changes may prevent development of type 2 diabetes mellitus in high-risk patients. Since implementing and long-term maintenance of lifestyle changes is a difficult task for the most patients, development of specific therapies aiming at improving insulin resistance, which is an underlying pathogenic mechanism of metabolic syndrome, is highly important. Rosiglitazone is a member of the thiazolidinedione family of insulin sensitizing antidiabetic agents. Besides improving glycemic control in type 2 diabetes, it has favorable effects on lipid profile, urinary albumin excretion, blood pressure inflammation, fibrinolytic system in type 2 diabetic patients. The aim of our study was to determine effects of rosiglitazone on components of metabolic syndrome. As a total, 33 patients with pre-diabetic and metabolic syndrome (5 male, 28 female) were included. Specifically, we examined changes in insulin sensitivity, glycemic control, lipid profile, blood pressure, urinary albumin excretion, and serum levels of C reactive protein (CRP), tumor necrosis factor-alpha (TNF-a) and interleukin-6 (IL-6) as inflammatory markers, plasminogen activator inhibitor-1 (PAI-1), fibrinogen, D-Dimer, adiponectin, leptin, glucagon like peptide- 1 (GLP-1), uric asit and homocysteine before and after rosiglitazone 4 mg/day for 10 weeks. 38The homeostasis model assessment (HOMA) index as a measure of insulin resistance, HbAlC, fasting plasma glucose, systolic and diastolic blood pressure improved significantly after therapy. During two-hour mixed meal tolerance test, the area under curve (AUC) for glucose, insulin, C-peptide, adiponectin, leptin, and GLP-1 were evaluated. When compared to baseline, AUC for glucose and insulin values reduced significantly (PO.001 for both), UAC for adiponectin and GLP-1 values significantly increased (pO.OOl and p<0.05 respectively), no change was noted in UAC values for C-peptide and leptin. Both fasting levels of GLP-1 and UAC values for GLP-1 was negatively correlated with HOMA index (for fasting levels of GLP-; r=-0.458 p=0.007; UAC values for GLP-1; r=-0.460, p=0.007). Levels of CRP and IL-6, inflammatory markers as independent risk factors for cardiovascular disease, significantly decreased after therapy. Positive correlation was found between HOMA index as a measure of insulin resistance and IL-6 (r=0.404, p<0.05). While TNF a and homocysteine as a marker of cardiovascular disease did not change after therapy, uric acid as a measure of insulin resistance and risk factor for cardiovascular disease significantly decreased. PAI-1 levels did not change, but significant decrease in fibrinogen levels (pO.OOl) and increase in D-Dimer levels (pO.OOl) were noted after therapy. All these results suggested that may decrease of developing diabetes and its macro vascular complications in patients with metabolic syndrome by rosiglitazone treatment. Total cholesterol, LDL-cholesterol, HDL-cholesterol and triglyceride levels did not significantly changed after therapy. Non-significant decline was noted in alburnin/creatine ratio (p=0.166). Although, this study is limited by its sample size, lack of randomisation or placebo control, and relatively short-duration time, it is important in that the study extensively evaluated the effects of rosiglitazone in patients with pre-diabetic and metabolic syndrome. In patients with non-diabetic patients with metabolic syndrome, rosiglitazone has favorable effects on insulin resistance and glycemic control, blood pressure, 39prothrombotic state, inflammation, levels of uric acid, adiponectin and GLP-1. These favorable effects, is probably mediated by other factors besides effects on insulin resistance, like direct effects on the peroxisome proliferator-activated receptor- gamma (PPAR-y). Our results suggest mat PPAR y agonist rosiglitazone is effective agent in treatment of metabolic syndrome.
Benzer Tezler
- Sıçanlarda kısa süreli rosiglitazon tedavisinin aorta düz kas RAGE ekspresyonu ve enflamasyon belirteçleri üzerine etkileri
Effects of short-term rosiglitazone treatment on RAGE expression and inflammation markers in rat aortic smooth muscle
NEVİN HAÇAT
Yüksek Lisans
Türkçe
2007
Eczacılık ve FarmakolojiAnkara ÜniversitesiFarmakoloji Ana Bilim Dalı
PROF.DR. NURAY ARI
- Prediyabetik bireylerde tip 2 diyabet gelişiminin engellenmesi için verilen yaşam tarzı değişikliklerine hasta uyumunu etkileyen faktörlerin saptanması
Factors that effects the adherence to the lifestyle changes which prevents type 2 diabetes progression in prediabetic patients
DENİZ BESLER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2006
Aile HekimliğiDokuz Eylül ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
PROF.DR. DİLEK GÜLDAL
PROF.DR. SENA YEŞİL
- Prediyabetik bireylerde yaşam tarzı değişimi ile klinik diyabetin önlenmesi: İnflamatuvar belirteçlerin (CRP, ADMA, visfatin) prediktif değeri ve önemi
Diabetes prevention with lifestyle intervention: predictive value of proinflammatory markers (hs-CRP, ADMA, visfatin). istanbul university, department of internal medicine. graduate thesis
FATMA KURAL AYDIN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2009
Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. İLHAN SATMAN
- Prediyabetik bireylerde subklinik sol ventrikül sistolik disfonksiyonunun yeni bir ekokardiyografik modalite olan“automated function imaging”metodu ile değerlendirilmesi
The evaluation of subclinical left ventricular systolic dysfunction in prediabetic patients with a new echocardiographic modality (afi, automated function imaging) method
İLKGÜL DEMİRBAŞ YALÇIN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2013
KardiyolojiMaltepe ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. NİLÜFER EKŞİ DURAN
- Prediyabetik bireylerde 12 haftalık nordic walking egzersizinin etkinliğinin incelenmesi
EXAMINATION OF THE EFFECTIVENESS OF 12-WEEK NORDIC WALKING EXERCISE IN PREDIABETIC INDIVIDUALS
MUSTAFA ÖZDAMAR
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
FizyolojiPamukkale ÜniversitesiFizyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ZEKİYE MELEK KÜÇÜKATAY