Geri Dön

Obsesif kompulsif bozukluk tanılı hastalar ve sağlıklı kontrol grubunda kompleman 3 ve kompleman 4 kan düzeylerinin karşılaştırılması

Comparison of complement 3 and complement 4 blood levels in patients diagnosed with obsessive-compulsive disorder and a healthy control group

  1. Tez No: 956604
  2. Yazar: AYCAN KAVAK
  3. Danışmanlar: PROF. DR. PINAR ÇETİNAY AYDIN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Psikiyatri, Psychiatry
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Obsesif kompulsif bozukluğun (OKB) etyopatogenezine ilişkin yürütülen araştırmalar, bağışıklık sisteminin bu süreçte rol oynayabileceğini ve proinflamatuar sitokinler ile inflamatuar belirteç düzeylerinde değişikliklerin gözlenebileceğini ortaya koymaktadır. Psikiyatrik hastalıklarda kompleman sisteminin rolüne dair giderek artan sayıda kanıt bulunmaktadır. Bu çalışma, OKB tanılı hastalar ile kontrol grubunun kompleman düzeylerini karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Yöntem: DSM-5-TR tanı kriterlerine göre OKB tanısı almış 50 gönüllü birey ile yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiş 36 sağlıklı gönüllüden oluşan toplam 86 kişi çalışmaya dâhil edildi. Tüm katılımcılardan Bilgilendirilmiş Gönüllü Olur Formu imzaları alındı ve Sosyodemografik ve Klinik Veri Formu uygulandı. OKB tanılı katılımcılara ek olarak Yale-Brown Obsesyon Kompulsiyon Ölçeği (Y-BOKÖ) ve Y-BOKÖ Semptom Kontrol Listesi uygulandı. Hasta ve kontrol gruplarından alınan kan örnekleri santrifüj edilerek serumları ayrıldı, ardından ELISA yöntemi kullanılarak serum C3 ve C4 düzeyleri çalışıldı. Bulgular: Her iki grup sosyodemografik özellikler bakımından benzerdi. OKB tanılı hasta grubunun C3 düzeylerinin kontrol grubunun değerlerine göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek olduğu (t: 2,163, p = 0,033) ve C4 düzeylerinin de kontrol grubunun değerlerine göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek olduğu (t: 2,877, p = 0,002) belirlendi. Yapılan ikili grup karşılaştırmalarında reaktif, otojen ve karma alt tipler arasında C3 ve C4 düzeyi açısından anlamlı farklılık saptanmadı. Otojen ve karma grubun hastalık süresi reaktif gruba göre anlamlı derecede yüksekti (Z: -2,465, p = 0,018). Yapılan korelasyon analizinde Y-BOKÖ puanları ile C4 düzeylerinin ilişkisi negatif yönde istatistiksel olarak anlamlı bulundu. (r: -,337,p<,05). Hastalık süresi ile C3 düzeyi (r=,373; p<,01) ve C4 düzeyi (r=,336; p<,05) arasında ise pozitif yönde anlamlı bir ilişki saptandı. Sonuç: Bu çalışmada OKB tanısı almış bireyler ile sağlıklı kontrol grubu arasında C3 ve C4 düzeyleri karşılaştırılmıştır. Elde edilen bulgular, kompleman sisteminin inflamatuar mekanizmalar aracılığıyla OKB'nin etyopatogenezinde potansiyel bir rol oynayabileceğine işaret etmektedir. Ayrıca bu bulgular, kompleman düzeylerinin hastalık süresi ve semptom şiddeti ile ilişkili olabileceğini düşündürmektedir. Ancak bu ilişkinin nedenselliği ve kapsamı hakkında daha güçlü çıkarımlar yapılabilmesi için daha büyük örneklemlerle, uzunlamasına ve çok yönlü tasarlanmış ileri araştırmalara ihtiyaç vardır.

Özet (Çeviri)

Objective: Research on the etiopathogenesis of obsessive-compulsive disorder (OCD) suggests that the immune system may play a role in this process, and changes in proinflammatory cytokines and inflammatory markers have been observed. There is a growing body of evidence regarding the involvement of the complement system in psychiatric disorders. This study aimed to investigate the possible relationship between OCD and the complement system. Method: A total of 86 participants, including 50 volunteers diagnosed with OCD according to DSM-5-TR criteria and 36 age- and sex-matched healthy controls, were enrolled in the study. All participants provided written informed consent and completed the Sociodemographic and Clinical Data Form. Additionally, participants in the OCD group were administered the Yale-Brown Obsessive Compulsive Scale (Y-BOCS) and the Y-BOCS Symptom Checklist. Blood samples were collected from both groups, centrifuged to obtain serum, and serum levels of C3 and C4 were measured using the ELISA method. Results: The two groups were similar in terms of sociodemographic characteristics. The OCD group had significantly higher levels of C3 (t=2.163, p=0.033) and C4 (t=2.877, p=0.002) compared to the control group. No significant differences were found in C3 and C4 levels among the reactive, autogenous, and mixed OCD subtypes. However, the duration of illness was significantly longer in the autogenous and mixed groups compared to the reactive group (Z = -2.465, p = 0.018). A negative correlation was found between Y-BOCS scores and C4 levels (r = -0.337, p < 0.05). Furthermore, there was a positive correlation between illness duration and C3 levels (r = 0.373, p < 0.01), and a positive correlation with C4 levels (r = 0.336, p < 0.05). Conclusion: In this study, C3 and C4 levels were compared between individuals diagnosed with OCD and healthy controls. The findings suggest that the complement system may play a potential role in the etiopathogenesis of OCD through inflammatory mechanisms. Additionally, the results indicate that complement levels may be associated with illness duration and symptom severity. However, larger-scale, longitudinal, and comprehensively designed studies are needed to clarify the causal nature and scope of this relationship.

Benzer Tezler

  1. Obsesif kompulsif bozukluk tanılı hastalarda kompleman protein seviyelerinin sağlıklı kontrol grubu ile karşılaştırılması

    Comparison of complement protein levels with healthy control group in patients with obsessive compulsive disorder

    DUYGU ZİREKLİ ERDEM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    PsikiyatriSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ MEHMET TEKDEN

  2. Çocukluk çağı travması olan ve olmayan obsesif kompulsif bozukluk tanılı hastalar ile sağlıklı kontrol grubunun TNF-alfa, IL-6 ve CRP kan düzeylerinin karşılaştırılması

    Comparison of TNF-alpha, IL-6 and CRP blood levels in patients with obsessive compulsive disorder with and without childhood trauma and healthy control group

    HİKMET SECERLİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    PsikiyatriSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. PINAR ÇETİNAY AYDIN

  3. Obsesif kompulsif bozukluk tanılı hastalar, vegan/vejetaryen beslenen bireyler ve omnivor beslenen sağlıklı bireylerde ortoreksiya nervoza ile sağlıklı ortoreksiya eğiliminin incelenmesi

    The examination of orthorexia nervosa and healthy orthorexia in patients diagnosed with obsessive-compulsive disorder, vegan/vegetarian individuals, and omnivorous healthy individuals

    BUSE GÜNDOĞDU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    PsikiyatriMersin Üniversitesi

    Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ŞENEL ACAR

  4. Obsesif kompulsif bozukluk tanılı çocuk hastalarda inflamasyon-neopterin-tetrahidrobiopterin yolağı ve nitrik oksit(NO) düzeyleri

    Inflammation-neopterin-tetrahydrobiopterin pathway and nitric oxide (NO) levels in adolescents with obsessive compulsive disorder

    YEKTA ÖZKAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    PsikiyatriManisa Celal Bayar Üniversitesi

    Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HASAN KANDEMİR

  5. Obsesif kompulsif bozukluk tanılı hastalarda semptom şiddeti, aleksitimi ve mizaç-karakter özelliklerinin karşılaştırılması

    The comparison of symptom severity, alexithymia and temperament-character properties among patients with obsessive compulsive disorder

    ÇINAR METE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    PsikiyatriSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖZCAN UZUN