Geri Dön

Kronik inmeli hastalarda robot yardımlı yürüme, vücut ağırlık destekli koşu bandı eğitimi ve konvansiyonel yürüme eğitiminin, yürüme analizi ve yüzeyel elektromiyografi ölçümleri kullanılarak karşılaştırılması

Comparison of robot-assisted gait training, body weight-supported treadmill training, and conventional gait training in patients with chronic stroke using gait analysis and surface electromyography measurements

  1. Tez No: 961273
  2. Yazar: MERVE ARBAY ÇELTEK
  3. Danışmanlar: PROF. DR. FÜSUN ARDIÇ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon, Physical Medicine and Rehabilitation
  6. Anahtar Kelimeler: İnme rehabilitasyonu, robotik rehabilitasyon, vücut ağırlık destekli yürüme eğitimi, yürüme analizi, yüzeyel elektromiyografi, Stroke rehabilitation, robotic rehabilitation, body weight-supported treadmill training, gait analysis, surface electromyography
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Pamukkale Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışmanın amacı, tek taraflı iskemik inme geçiren hastalarda; robot yardımlı yürüme, vücut ağırlık destekli koşu bandında yürüme eğitimi ve konvansiyonel yürüme eğitiminin, yürüme fonksiyonu, yürüyüş paternleri ve kas aktivitesi üzerindeki etkilerini karşılaştırmak ve bu yaklaşımların birbirlerine üstünlük sağlayıp sağlamadıklarını belirlemektir. Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı'na başvuran ve uygunluk kriterlerini karşılayan 48 hasta çalışmaya dahil edildi. Randomizasyon sonrası üç gruba ayrılan katılımcılardan: 1. gruba RoboGait ile robot yardımlı yürüme eğitimi, 2. gruba Zebris RehaWalk® ile vücut ağırlık destekli koşu bandında yürüme eğitimi, 3. gruba ise konvansiyonel yürüme eğitimi verildi. Tedavi öncesi ve sonrası; klinik değerlendirmelere ek olarak iki boyutlu kamera ile kinematik analiz, yüzeyel elektromiyografi (yEMG), basınç ve yürüme analizi ölçümleri yapıldı. Çalışma sonunda tüm gruplarda 6 Dakika Yürüme Testi (6DYT), Fonksiyonel Ambulasyon Skalası (FAS) ve Fugl-Meyer Değerlendirme Ölçeği-Alt Ekstremite (FMD-AE) skorlarında anlamlı gelişmeler kaydedildi (p<0.05). Ancak gruplar arasında klinik ölçütler açısından anlamlı farklılık gözlenmedi (p>0.05). Kinematik ölçümlerde; RoboGait grubunda diz fleksiyonu ve ayak bileği dorsifleksiyonu EHA değerleri her iki tarafta anlamlı olarak artarken (p<0.05), kalça fleksiyonunda anlamlı değişiklik saptanmadı. RehaWalk grubunda etkilenen tarafta tüm eklemlerde anlamlı artış görülürken, sağlam tarafta da kalça fleksiyonu ve ayak bileği dorsifleksiyonu anlamlı şekilde arttı (p=0.036; 0.035). Konvansiyonel grupta sadece etkilenen tarafta kalça fleksiyonu ve ayak bileği dorsifleksiyonu anlamlı şekilde gelişti (p=0.023; p=0.002). Tedavi sonrası gruplar arasında EHA ölçümleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı (p>0.05). yEMG analizlerinde; her üç grupta da biceps femoris, tibialis anterior ve gastroknemius kaslarının amplitüdleri anlamlı olarak arttı. RehaWalk grubunda diz ve ayak bileği kokontraksiyon indekslerinde anlamlı azalma gözlendi (p<0.05), diğer gruplarda ise değişim saptanmadı(p>0.05). Tedavi sonrası gruplar arasında yEMG analizleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı (p>0.05). Yürüme analizinde; RehaWalk grubunda; çift destek fazı, yürüme hızı, çift adım uzunluğu, çift adım süresi; her iki tarafta basma fazı, salınım fazı, tek destek fazı, adım uzunluğu ve etkilenen tarafta adım süresi istatistiksel olarak anlamlı değişim göstermiştir. RoboGait grubunda çift adım uzunluğu, yürüme hızı ve her iki tarafta adım uzunluğu; konvansiyonel grupta ise yürüme hızı, çift adım uzunluğu, çift destek fazı, sağlam tarafta adım uzunluğu ve etkilenen tarafta tek destek fazı istatistiksel olarak anlamlı düzeyde değişim göstermiştir. Basınç analizinde, yürüme çizgisi uzunluğu her üç grupta da anlamlı şekilde artarken, tek destek çizgisi RehaWalk grubunda her iki tarafta; RoboGait grubunda ise yalnızca sağlam tarafta anlamlı artış gösterdi. RehaWalk grubunda ön-arka pozisyon ve lateral simetri değerlerinde de anlamlı gelişmeler saptandı. Gruplar arası karşılaştırmalarda; RehaWalk grubunda çift adım uzunluğu ve her iki taraftaki adım uzunluğu ve etkilenen tarafta tek destek çizgisi konvansiyonel gruba kıyasla anlamlı düzeyde daha yüksek bulundu (p<0.05). Sonuç olarak; kronik inme hastalarında uygulanan üç farklı yürüme rehabilitasyon yönteminin hem klinik hem de objektif parametrelerde olumlu etkiler sağladığı görülmüştür. Bu yöntemler arasında Zebris RehaWalk® sistemi, özellikle adım uzunluğu, çift adım uzunluğu ve tek destek çizgisi gibi uzay-zamansal ve basınç parametrelerinde konvansiyonel yaklaşıma kıyasla istatistiksel olarak anlamlı ve belirgin gelişmeler sağlamıştır. Görsel geri bildirim, basınç temelli yönlendirme ve hasta katılımını teşvik eden teknolojik altyapısı sayesinde Zebris RehaWalk® sistemi, yürüyüş kalitesi ve simetrisini artırma potansiyeliyle klasik yaklaşımlara göre daha etkili bir alternatif olarak değerlendirilebilir.

Özet (Çeviri)

This study aimed to compare the effects of robot-assisted walking, body weight-supported treadmill training, and conventional gait training on walking function, gait patterns, and muscle activity in patients with unilateral ischemic stroke, and to determine whether any of these approaches demonstrated superiority over the others. A total of 48 patients who met the eligibility criteria and applied to the Department of Physical Medicine and Rehabilitation at Pamukkale University Faculty of Medicine were included in the study. Participants were randomized into three groups: the first group received robot-assisted gait training using RoboGait, the second group underwent body weight-supported treadmill training with Zebris RehaWalk®, and the third group received conventional gait training. Pre- and post-treatment assessments included clinical evaluations as well as kinematic analysis with a two-dimensional camera system, surface electromyography (sEMG), plantar pressure analysis, and gait analysis. At the end of the intervention, all groups demonstrated significant improvements in the 6-Minute Walk Test (6MWT), Functional Ambulation Scale (FAS), and Fugl-Meyer Assessment (FMA) scores (p<0.05); however, no significant differences were found between the groups in terms of clinical measures (p>0.05). In the kinematic analysis, significant increases in joint range of motion were observed in the RoboGait group for knee flexion and ankle dorsiflexion on both sides (p<0.05), with no change in hip flexion. In the RehaWalk group, all joints on the affected side showed significant improvements, and on the unaffected side, both hip flexion and ankle dorsiflexion increased significantly (p=0.036; 0.035). In the conventional group, only hip flexion and ankle dorsiflexion on the affected side showed significant improvement (p=0.023; p=0.002). There was no significant intergroup difference in joint range of motion after treatment (p>0.05). sEMG analyses showed significant increases in muscle activation amplitudes of the biceps femoris, tibialis anterior, and gastrocnemius in all groups, with no significant difference between them (p>0.05). However, only the RehaWalk group showed significant reductions in co-contraction indices for knee and ankle muscles (p<0.05). There was no significant intergroup difference in sEMG analyses after treatment (p>0.05). In gait analysis, the RehaWalk group showed statistically significant changes in multiple parameters: double support phase, gait speed, double step length, double step duration, stance phase, swing phase, single support phase, and step length on both sides, as well as reduced step duration on the affected side. The RoboGait group showed significant improvements in double step length, gait speed, and step length on both sides. The conventional group showed significant improvements in gait speed, double step length, double support phase, step length on the unaffected side, and single support phase on the affected side. In pressure analysis, gait line length significantly increased in all groups. However, single support trajectory length significantly increased on both sides in the RehaWalk group, and only on the unaffected side in the RoboGait group. Additionally, the RehaWalk group demonstrated significant improvements in anterior-posterior positioning and lateral symmetry. In between-group comparisons, the RehaWalk group demonstrated significantly higher values in double step length, bilateral step length, and single support trajectory on the affected side compared to the conventional group (p<0.05). In conclusion, all three gait rehabilitation approaches applied to patients with chronic stroke showed positive effects on both clinical outcomes and objective parameters. Among these, the Zebris RehaWalk® system provided statistically significant and distinct improvements, particularly in spatiotemporal and pressure-related variables such as step length, double step length, and single support trajectory, when compared to conventional approaches. With its technology that supports visual feedback, pressure-guided control, and active patient participation, the Zebris RehaWalk® system can be considered a more effective alternative than traditional methods in improving gait quality and symmetry in chronic stroke patients.

Benzer Tezler

  1. Kronik inmeli hastalarda sanal gerçeklik eğitiminin ikili görev performansı, denge ve yürüme üzerine etkilerinin incelenmesi

    The investigation of the effects of virtual reality training on dual task performance, balance and gait on patients with chronic stroke

    BÜŞRA KAYABINAR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Fizyoterapi ve RehabilitasyonHacettepe Üniversitesi

    Nörolojik Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖZNUR TUNCA YILMAZ

  2. İnmeli hastalarda nörolojik rehabilitasyon alan hastalar ile nörolojik rehabilitasyon + robotik yardımlı yürüme tedavisi alan hastaların 4 hafta tedavi sonrası denge ve fonksiyonel durumlarının karşılaştırılması

    Comparison of balance and functional status after four weeks treatment with conventional neurological rehabilitation and conventional neurological rehabilitation plus robotic assisted gait therapy in stroke patients

    TURAN SAĞLIK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonKırıkkale Üniversitesi

    Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. ŞAHİKA BURCU KARACA

  3. İnmeli hastalarda spesifik el rehabilitasyonunun fonksiyonellik ve spastisite üzerine etkisi

    Effects of specific hand rehabilitation on functionality and spasticity in patients with stroke

    ÖZÜN BAYINDIR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonMarmara Üniversitesi

    Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÜLSEREN AKYÜZ

  4. İnmeli hastalarda robot tedavisi ile birlikte zorunlu kullanım tedavisinin yürüme hızı, denge koordinasyon ve günlük yaşam aktivitesi üzerine etkisi

    The effect of constraint induced movement therapy together with rehabilitation robotics on walking speed, balance and coordination and the daily life activity of the patients with strokes

    ERDİNÇ ÜNALDI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SERAP TOMRUK SÜTBEYAZ

  5. Kronik inmeli hastalarda fokal spastisite tedavisinde ultrasonografi ve kas stimülatörü rehberliğinde botulinum toksin enjeksiyonu uygulamasının etkinliğinin araştırılması

    The effectiveness of botulinum toxin injection under sonographic and electrical muscle stimulation guidance into upper limb muscles for focal spasticity treatment in patients with chronic stroke

    EMRE ATA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonGata

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ÜMİT DİNÇER