Geri Dön

Medüller tiroid karsinomlu hastalarda klinik ve radyolojik bulguların değerlendirilmesi

Evaluation of clinical and radiological findings in patients with medullary thyroid carcinoma

  1. Tez No: 966311
  2. Yazar: BERK LALE
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. İLKNUR ÖZTÜRK ÜNSAL
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Medüller tiroid karsinomu, kalsitonin, nüks, Kalsiyum, Kanser, Karsinoembriyonik antijen, Karsinoma, Tiroid bezi, Tiroid hormonları, Tiroidektomi, Medullary thyroid carcinoma, calcitonin, recurrence, Calcium, Carcinoembryonic antigen, Carcinoma, Thyroid gland, Thyroid hormones, Thyroidectomy
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Ankara Etlik Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Amaç: Bu çalışmada MTK hastalarında preoperatif klinik,patolojik,radyolojik ve biyokimyasal(USG,TİİAB,KT,CEA) bulgular ile postoperatif morbidite ve tedavi yanıtını etkileyen faktörlerin araştırılması amaçlanmaktadır. Gereç ve Yöntem: Retrospektif olarak yapılan bu çalışmada tiroid karsinomu tanısı ile takibi yapılan 2400 hastanın dosyaları incelenmiştir ve bu çalışmaya medüller tiroid karsinomu tanısı histopatolojik olarak doğrulanmış, subtotal veya total tiroidektomi yapılmış, 18 yaş ve üzerinde olan kadın/erkek toplam 45 hasta dahil edilmiştir. Hastaların tanı anındaki yaş ve cinsiyet bilgileri,preoperatif tiroid fonksiyon testleri,tiroid otoantikorları(TPOAb,TgAb ve TRAB),serum kalsitonin,karsinoembriyonik antijen,parathormon,kalsiyum,fosfor,25 hidroksi vitamin D(25OHD) düzeyleri,preoperatif tiroid ultrasonografi bulguları,preoperatif tiroid ince iğne aspirasyon sitolojisi,geçirdikleri operasyon tipleri,postoperatif tiroid fonksiyon testleri, serum kalsitonin,karsinoembriyonik antijen,parathormon,kalsiyum,fosfor,25 OHD düzeyleri.postoperatif histopatoloji ve immünohistokimya raporu,postoperatif tiroid ultrasonografi bulguları,RET mutasyonu analizi,ailesel sendrom(MEN 2A ve 2B) ilişkisi incelenmiştir. Tüm istatistiksel analizler IBM SPSS Statistics sürüm 28.0 (IBM corp., Armonk, NY, ABD) programı kullanılarak gerçekleştirildi.Sürekli değişkenlerin dağılımı Kolmogorov-Smirnov testi ile değerlendirildi.Normal dağılım gösteren veriler ortalama ± standart sapma,normal dağılım göstermeyen veriler ise medyan (25.-75. persentil) olarak ifade edildi.Kategorik veriler sayı ve yüzde (%) ile sunuldu.Nüks ile ilişkili faktörleri belirlemek amacıyla Cox regresyon analizi yapıldı.Nihai analizlerde p<0,05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Hastaların 33'ü (%73.3) kadın,12'si (%26.7) erkekti. Hastaların ortalama tanı yaşı 47 saptandı. Preoperatif medyan kalsitonin değeri 633 ng/L,medyan karsinoembriyonik antijen değeri 38 mikrogram/L saptandı. Postoperatif medyan KT seviyesi 3.2 ng/L, medyan CEA seviyesi 3.47 mikrogram/L saptandı. Toplam 27 hastada germline RET mutasyon analizi değerlendirildi. Hastaların 14'ünde (%51.9) RET mutasyonu pozitif saptandı. Toplam 38 hastada nüks değerlendirmesi yapıldı.15 hastada(%39.5) nüks saptanırken 23(%60.5) hastada nüks görülmedi. Medyan nüks zamanı ise 215 gün (124.5-434) saptandı. Medüller tiroid kanserli hastalarda nüks riskini değerlendirmek amacıyla yapılan çok değişkenli Cox regresyon analizinde, postoperatif kalsitonin düzeyi anlamlı bir bağımsız öngördürücü olarak saptanmıştır (HR: 1.004; %95 GA: 1.000–1.008; p = 0.039). Medüller tiroid kanserli hastalarda nüks gelişimini öngörmede postoperatif serum kalsitonin düzeyinin ayırt edici gücünü değerlendirmek amacıyla ROC (Receiver Operating Characteristic) eğrisi analizi gerçekleştirildi. Postoperatif kalsitonin için elde edilen eğri altı alan (AUC) değeri 0.829 olarak bulundu (Standart hata: 0.081; %95 Güven Aralığı: 0.670–0.988; p = 0.001). Bu sonuç, nüks gelişen ve gelişmeyen hastaları ayırt etmede iyi düzeyde bir doğruluk sağladığını göstermektedir. ROC koordinat analizine göre, yaklaşık 18.8 pg/mL düzeyindeki bir eşik değerde duyarlılık (sensitivite) %80, özgüllük (spesifite) ise %96 saptandı. Sonuç: Çalışmamızda postoperatif kalsitonin düzeyindeki küçük artışların bile nüks riskinde artışla ilişkili olduğu gösterilmiştir.Bu sonuçlar cerrahi sonrası dönemde kalsitonin düzeyinin takibinin, nüks riski yüksek olan hastaların belirlenmesinde önemli bir prognostik araç olduğunu ortaya koymaktadır.Sonuç olarak postoperatif kalsitonin düzeyinin MTK hastalarında nüks riskini öngörmede değerli bir biyobelirteç olduğunu ve farklı cut-off noktalarının klinik amaca göre seçilmesi gerektiğini düşündürmektedir.

Özet (Çeviri)

ABSTRACT Objective: This study aimed to investigate the clinical, pathological, radiological, and biochemical factors (including USG, FNAB, CT, and CEA) that influence postoperative morbidity and treatment response in patients with medullary thyroid carcinoma (MTC). Materials and Methods: In this retrospective study, the medical records of 2400 patients diagnosed with thyroid carcinoma were reviewed. A total of 45 patients (both male and female, aged ≥18 years) with histopathologically confirmed MTC who underwent subtotal or total thyroidectomy were included. Data collected included age and sex at diagnosis, preoperative thyroid function tests, thyroid autoantibodies (TPOAb, TgAb, and TRAb), serum calcitonin, carcinoembryonic antigen (CEA), parathyroid hormone, calcium, phosphorus, and 25-hydroxy vitamin D levels. Preoperative USG and fine-needle aspiration biopsy findings, surgical procedures, postoperative thyroid function tests and biochemical markers, histopathology and immunohistochemistry results, RET mutation analysis, and presence of familial syndromes (MEN 2A and 2B) were also evaluated. Statistical analyses were performed using IBM SPSS Statistics v28.0. Normality was assessed via the Kolmogorov–Smirnov test. Continuous variables were expressed as mean ± SD or median (25th–75th percentile), and categorical variables as numbers and percentages. Factors associated with recurrence were analyzed using Cox regression. A p-value <0.05 was considered statistically significant. Results: Of the 45 patients, 33 (73.3%) were female and 12 (26.7%) were male, with a mean age of 47 years at diagnosis. The median preoperative calcitonin and CEA levels were 633 ng/L and 38 µg/L, respectively. Postoperatively, the median calcitonin level was 3.2 ng/L and the median CEA was 3.47 µg/L. RET mutation analysis was performed in 27 patients, 14 of whom (51.9%) tested positive. Recurrence was evaluated in 38 patients, with 15 (39.5%) experiencing recurrence. The median time to recurrence was 215 days (124.5–434). Multivariate Cox regression identified postoperative calcitonin level as a significant independent predictor of recurrence (HR: 1.004; 95% CI: 1.000–1.008; p = 0.039). ROC curve analysis yielded an AUC of 0.829 (SE: 0.081; 95% CI: 0.670–0.988; p = 0.001), indicating good diagnostic accuracy. At an approximate threshold of 18.8 pg/mL, sensitivity and specificity were 80% and 96%, respectively. Conclusion: This study demonstrates that even slight elevations in postoperative calcitonin levels are associated with increased recurrence risk in MTC. Monitoring calcitonin levels after surgery appears to be a valuable prognostic tool for identifying high-risk patients. Therefore, postoperative serum calcitonin may serve as a useful biomarker in predicting recurrence in MTC, with cut-off levels to be selected based on clinical context.