İnsan ekstrahepatik safra yollarında interstisyel cajal hücre dağılımının değerlendirilmesi
Evaluation of interstitial cajal cell distribution in human extrahepatic bile ducts
- Tez No: 967578
- Danışmanlar: PROF. DR. OĞUZ ATEŞ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Cerrahisi, Pediatric Surgery
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Dokuz Eylül Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Çocuk Ürolojisi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: İnterstisyel Cajal Hücreleri (İCH), günümüze kadar olan süreçte hayvan ekstrahepatik biliyer sisteminde sistematik olarak gösterilmiş olup; insan ekstrahepatik safra yollarında sistematik dağılımı ve yoğunluğuna yönelik kapsamlı çalışma yapılmamıştır. Biliyer atrezili hastalarda ise daha önce İCH incelenmemiştir. Bu çalışmada, insanların ekstrahepatik biliyer sistemindeki patolojilerde rol oynadığı düşünülen İCH'nin normal ve patolojik olan insan ekstrahepatik sistemindeki varlığının, dağılımının ve yoğunluğunun gösterilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada Genel Cerrahi Anabilim Dalı'nda Haziran 2020-Ocak 2024 tarihleri arasında duodenum ve ampulla vateri kaynaklı biliyer sistem dışı kaynaklı patolojiler nedeniyle Whipple ameliyatı yapılan tüm ekstrahepatik biliyer sistemi eksize edilmiş hastalara ait dokuların, Adli Tıp kurumundaki otopsilerden elde edilen sağlıklı ekstrahepatik safra yolları spesmenlerinin ve Haziran 2020-Ocak 2025 tarihleri arasında biliyer atrezi nedeni ile Casai ameliyatı yapılan hastaların parafin doku blokları Patoloji Anabilim Dalı arşivinden elde edilerek histolojik katmanlarına ayrılarak her bir tabaka düzeyinde ışık mikroskobu yardımı ile incelenmiştir. Gruplar arası karşılaştırmalarda, Mann-Whitney U testi; gruplar içi karşılaştırmalarda ise, Friedman testi uygulanmıştır. Tüm istatistiksel testlerde anlamlılık düzeyi p < 0,05 olarak kabul edilmiştir Bulgular: Çalışmamızda Adli Tıp kurumundan elde edilen spesmenlerin otoliz nedeni ile değerlendirilememesi sebebiyle sağlıklı kabul edilen kadavra olgularında ekstrahepatik safra yolları değerlendirmesi yapılamamıştır. Whipple ameliyatı yapılan hastalardan alınan örneklerde ise İCH'nin ekstrahepatik safra yollarında subepitelyal tabaka, muskularis tabakası ve peribiliyer bağ dokuda izlendiği görülmüştür. Epitelyal tabakada İCH saptanmamıştır. Muskuler tabakada ve peribiliyer glandlar çevresinde İCH yoğunluğunun en fazla olduğu saptanmıştır. Ekstrahepatik safra yollarında ortak hepatik kanal düzeyinde İCH görülmedi. Anatomik olarak bakıldığında en fazla pankreatik koledok düzeyinde İCH saptandı. Pankreatik koledok düzeyinde değerlendirme yapıldığında Oddi sfinkterini içeren kesitlerde İCH sayısının belirgin olarak arttığı görüldü. Ekstrahepatik safra yollarında ortak hepatik kanal düzeyinde muskuler tabaka izlenmediği için bu alanda İCH değerlendirilme dışı bırakıldı. Biliyer atrezi olgularında ekstrahepatik safra yollarının incelenebildiği kesitlerinde sadece inflamasyon ve proliferasyonun arttığı yerlerde İCH olduğu görüldü. Sonuç: İnsan ekstrahepatik safra yollarında muskularis tabakasında ve peribiliyer salgı bezleri çevresinde İCH sayısı belirgin olarak artış göstermektedir. Bu durum İCH'nin ekstrahepatik sistemin salgı fonksiyonunda ve kasılma işlevinde yer almakta olduğunu destekler niteliktedir. Anatomik olarak ekstrahepatik safra yollarında distalden proksimale doğru gidildiğinde İCH sayısı artış göstermektedir. Biliyer atrezi kesitlerinden çıkan sonuç ile İCH nin proliferasyon ve inflamasyon ile de ilişkilendirilebileceği desteklenmektedir. Sağlıklı olduğu kabul edilen olgularda örnekler değerlendirilemese de; mevcut çalışmamız ile insan ekstrahepatik safra yollarındaki İCH dağılımı hakkında daha önce herhangi bir çalışmada bulunmayan sistematik bir veri elde etmiş bulunmaktayız.
Özet (Çeviri)
Purpose: Interstitial Cells of Cajal (ICC) have so far been systematically demonstrated in the animal extrahepatic biliary system; however, no comprehensive study has been conducted regarding the systematic distribution and density of ICC in the human extrahepatic bile ducts. Moreover, ICC have not previously been investigated in patients with biliary atresia. This study aimed to demonstrate the presence, distribution, and density of ICC in the normal and pathological human extrahepatic biliary system, as they are thought to play a role in the pathologies of the human extrahepatic biliary system. Materials and Methods: In this study, tissues of patients who underwent Whipple surgery between June 2020 and January 2024 in the Department of General Surgery due to extra-biliary system pathologies originating from the duodenum and ampulla of Vater, specimens of healthy extrahepatic bile ducts obtained from autopsies at the Forensic Medicine Institute, and paraffin tissue blocks of patients who underwent Kasai surgery due to biliary atresia between June 2020 and January 2025 were retrieved from the archives of the Department of Pathology. These were separated into histological layers and examined at each layer level under a light microscope. For intergroup comparisons, the Mann–Whitney U test was used; for intragroup comparisons, the Friedman test was applied. In all statistical tests, a significance level of p < 0.05 was accepted. Results: In our study, the evaluation of extrahepatic bile ducts could not be performed in cadaveric cases assumed to be healthy due to autolysis of specimens obtained from the Forensic Medicine Institute. In the samples taken from patients who underwent Whipple surgery, ICC were observed in the subepithelial layer, muscularis layer, and peribiliary connective tissue of the extrahepatic bile ducts. ICC were not detected in the epithelial layer. The density of ICC was found to be highest in the muscular layer and around the peribiliary glands. No ICC were observed at the common hepatic duct level of the extrahepatic bile ducts. Anatomically, the highest density of ICC was observed at the pancreatic choledochal level. In evaluations at the pancreatic choledochal level, it was observed that the number of ICC significantly increased in the sections including the sphincter of Oddi. At the common hepatic duct level of the extrahepatic bile ducts, since no muscular layer was observed, ICC were excluded from evaluation in this area. In sections of biliary atresia cases where extrahepatic bile ducts could be examined, ICC were observed only in areas with increased inflammation and proliferation. Conclusion: In the human extrahepatic bile ducts, the number of ICC increases significantly in the muscularis layer and around the peribiliary glands. This finding supports the idea that ICC are involved in both the secretory function and the contractile activity of the extrahepatic system. Anatomically, the number of ICC increases from distal to proximal along the extrahepatic bile ducts. The results from biliary atresia sections support the association of ICC with proliferation and inflammation. Although evaluation could not be performed in cases considered healthy, with the present study we have obtained a systematic dataset about the distribution of ICC in the human extrahepatic bile ducts, which has not been previously reported in any study.
Benzer Tezler
- Assessment of the effects of melatonin on the funtional deficits induced by cellular stress in obese donor derived mesenchymal STEM cells
Melatonin'in obez donor mezenkimal kök hücrelerinde hücresel strese bağlı olarak oluşan fonksiyon bozuklukları üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi
ECE GİZEM POLAT
Yüksek Lisans
İngilizce
2024
BiyolojiHacettepe ÜniversitesiKök Hücre Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. FATİMA SUSANNA FAUSTINA AERTS KAYA
- Ana safra kanalı bağlanmış sıçanlarda miRNA-30 aktarılmış mezenkimal kök hücre uygulamasının karaciğer hasarı üzerine etkisi
The effect of miRNA-30 transferred mesenchymal stem cell application on liver damage in rats with ligated common bile duct
YASİN EKİCİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Genel CerrahiEskişehir Osmangazi ÜniversitesiGenel Cerrahi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MEHMET KILIÇ
- Ekstrahepatik safra yolu darlık ve defektlerinin onarımında insan dura materinin yama olarak kullanımı
Başlık çevirisi yok
KENAN ÇALIŞKAN
- Hepatit B hastalarında pankreas ekzokrin yetmezliğinin değerlendirilmesi
Evaluation of exocrine pancreatic insufficiency in patients with hepatitis B
SÜMEYYE KARAKAŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
Aile HekimliğiSağlık Bilimleri ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HAKAN DEMİRCİ
- Kronik Hepatit C virus infeksiyonu uzun süreli izlem sonuçları
Long-term follow-up results in chronic Hepatitis C virus infection
AYHAN KAYA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2015
GastroenterolojiDokuz Eylül Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ENDER BERAT ELLİDOKUZ